เข้าสู่ระบบผ่าน

แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 580

ภายในศาลาแปดเหลี่ยมอันเงียบสงบทางทิศตะวันตกของวัง มีสองพี่น้องนั่งเผชิญหน้ากันอยู่

บนโต๊ะหินมีกระดานหมากรุกวางบนนั้น ซึ่งใกล้จะจบตาแล้ว

ใบหน้าของเซียวจั๋วประดับด้วยรอยยิ้มบางเบา ราวกับว่ายังเป็นพี่ชายผู้มีจิตใจโอบอ้อมอารีย์เหมือนในตอนนั้น

“แนวการเล่นหมากรุกของฝ่าบาทแตกต่างจากเมื่อก่อนเยอะเลย”

เซียวอวี้พูดลอย ๆ

“ทุกสิ่งย่อมมีการเปลี่ยนแปลง”

เซียวจั๋วส่งเสียงกระแอม เหมือนกำลังข่มกลั้นอะไรบางอย่าง

“มีบางอย่าง ที่อยากถามฝ่าบาทมาโดยตลอด

“เรื่องในครานั้น ท่านเจ้าเชื่อว่าข้าคือผู้บริสุทธิ์หรือไม่?”

ตอนนั้น องค์รัชทายาทลอบฆ่าพี่ชายแท้ ๆ ทั้งยังก่อกบฏเพื่อประโยชน์ส่วนตัว สร้างความสั่นสะเทือนแก่ราชสำนัก

สายตาของเซียวอวี้ทอดมองผิวน้ำบริเวณห่างไกล กล่าวอย่างเชื่องช้าว่า

“เรื่องมันผ่านมาตั้งนานแล้ว เราจำไม่ได้”

เซียวจั๋วยิ้มออกมาบางเบา นัยน์ตาทอแววขมขื่น

“พูดตามตรง จนถึงตอนนี้ข้ายังคาดคิดไม่ถึงเลยว่า สุดท้ายคนที่ได้นั่งบัลลังก์ จะเป็นท่าน”

ในการแข่งขันขององค์ชายทั้งหลาย เซียวอวี้เป็นคนที่ถูกตัดออกไป

ขุนนางในราชสำนักเองก็ไม่มีใครอยู่ข้างเขา

ใครก็ไม่รู้ว่า ฮ่องเต้องค์ก่อนจะเลือกเดินเส้นทางที่มิคาดคิด ด้วยการส่งต่อบัลลังก์ให้เขา

เซียวจั๋วถอนหายใจออกมา “นี่ก็คือโชคชะตาที่ยากจะคาดเดาสินะ”

ระหว่างที่พูด เขาก็มองมาที่เซียวอวี้อย่างแฝงความนัยบางอย่าง

สีหน้าของเซียวอวี้เรียบนิ่งไร้อารมณ์

ถึงในตอนแรกพวกเขาจะเป็นพี่น้องที่เคารพซึ่งกันและกัน แต่ตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับคนแปลกหน้า

เพราะถึงอย่างไร กษัตริย์ก็คือกษัตริย์ ประชาชนก็คือประชาชน เขาย่อมมีความระมัดระหว่างต่อบุคคลที่เรียกว่าเป็นพี่น้องของเขาแล้ว

“เจ้านัดเจอเรา มีเรื่องอันใด”

เซียวจั๋วมองดวงอาทิตย์บนท้องฟ้า แล้วเอื้อนเอ่ยขึ้นมา

“เพื่อขอลาน่ะ”

เซียวอวี้มุ่นคิ้ว

จากนั้นก็ได้ยินเซียวจั๋วถอนหายใจแล้วเอ่ย “ข้าจะไปแล้ว เราสองคนพี่น้อง คงไม่ได้พบเจอกันอีก จึงตั้งใจมากล่าวลาฝ่าบาท รักษาสุขภาพด้วยนะ”

สีหน้าของเซียวอวี้เคร่งขรึม

“เจ้าจะไปที่ใด”

เซียวจั๋วไม่ตอบ

เขาลุกขึ้น แล้วโค้งคำนับเซียวอวี้

“ประตูสำนักเป็นสถานที่สำคัญ เจ้าคิดว่าเจ้าเข้ามาใกล้ได้หรือ? รีบออกไปซะ!”

บุรุษชุดขาวมองนางอย่างนิ่งเฉย จากนั้นก็มองไปยังกำแพงหินแน่นหนา ด้วยสายตาคลุมเครือ

ทันใดนั้นเขาก็ผลักสตรีตรงหน้าออก พูดกับคนที่อยู่หลังกำแพงหินโดยตรง

“ท่านประมุข ศิษย์มีเรื่องจะรายงาน

“ผู้พิทักษ์วางกลอุบาย สังหารตงฟางซื่อกับซูฮ่วน ด้วยการยอมเปิดเผยความลับของวิหารลัทธิเต๋าออกไป ทว่า สองคนนั้นกลับไม่ตาย

“ตอนนี้ราชสำนักรู้ความลับนั้นแล้ว ต้องไม่เป็นผลดีต่อเราเป็นแน่…”

สตรีสวมผ้าคลุมหน้าได้ยินเช่นนี้ สีหน้าพลันเยือกเย็น

ในตอนนี้เอง เสียงดุดันทรงอำนาจก็ดังมาจากข้างในกำแพงหิน

“เจ้าต้องการอะไร”

บุรุษชุดขาวประสานมือคารวะ ตอบกลับเสียงนอบน้อม

“ศิษย์ขออาสา ลงมือสังหารสองคนนั้นเอง ทั้งนี้ แผนการสังหารศิษย์จะเป็นคนดำเนินการเองทุกอย่าง แม้แต่ผู้พิทักษ์ ก็ห้ามก้าวก่าย”

“ได้”

สตรีสวมผ้าคลุมหน้าขมวดคิ้ว

เหตุใดเขาถึงได้เรื่องเยอะเช่นนี้?

ตงฟางซื่อกับซูฮ่วนต่างเป็นยอดฝีมือระดับแนวหน้า หากเขาทำสงครามกับพวกเขา จะไม่แพ้ราบคาบเลยหรือ?

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย