คืนวานเซียวอวี้สืบสวนคดีตลอดทั้งคืน จึงเหนื่อยล้าอย่างมาก
ทว่าแค่นึกถึงว่าจะได้กลับมาเจอเฟิ่งจิ่วเหยียน ก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่า
ใครจะคิดว่า ทันทีที่มาถึงห้องนาง ก็เห็น...เห็นนางกับเหลิ่งเซียนเอ๋อร์ผู้นั้นพลอดรักกัน!
เฟิ่งจิ่วเหยียนผลักเหลิ่งเซียนเอ๋อร์ออกไป และอธิบายกับเขา
“เข้าใจผิด”
ที่จริงแล้วมิใช่เข้าใจผิด
ทว่า เรื่องยังไม่ได้เกิด แต่เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่ไม่จำเป็น นางจึงพูดได้เพียงเท่านั้น
เซียวอวี้มิใช่คนหลอกง่ายเช่นนั้น
เขาเดินไปอยู่ข้างกายเฟิ่งจิ่วเหยียน แววตาเยือกเย็นและน่าเกรงขาม พร้อมกับถามเหลิ่งเซียนเอ๋อร์
“เมื่อครู่เจ้าคิดจะทำสิ่งใด”
คำถามที่ตรงไปตรงมาเช่นนี้ ไม่ไว้หน้าอีกฝ่ายเลยสักนิด และไม่คำนึงถึงความเหนียมอายของหญิงสาวบ้างเลย
หากเปลี่ยนเป็นคนอื่น เกรงว่าคงจะอับอายและโมโหจนไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว
ทว่า เหลิ่งเซียนเอ๋อร์มิใช่คนทั่วไป
นางไม่หลบเลี่ยง ไม่หลบหนี กล้าทำก็กล้ารับ
ทว่าก็ไม่จำเป็นจักต้องอธิบายให้คนนอกฟัง
“นี่เป็นเรื่องระหว่างข้ากับซูฮ่วน”
มีความหมายเป็นนัย ๆ ว่า---เกี่ยวอะไรกับเจ้า?
เซียวอวี้เกือบจะหัวเราะออกมาด้วยความโกรธ
คนอื่นเขายุ่งเกี่ยวไม่ได้อยู่แล้ว แต่ผู้หญิงของเขาก็ต้องยุ่งเกี่ยวได้สิ!
เขาหันไปถามเฟิ่งจิ่วเหยียน
“เมื่อครู่นางต้องการลวนลามเจ้า เหตุใดเจ้าไม่ผลักนางออกไป?”
หากมิใช่เขาตะโกนห้ามได้ทันกาล พวกนางอาจจะ...อาจจะจูบกันแล้ว!
นางปฏิบัติต่อสตรีนั้น ดูเหมือนจะไม่ปฏิเสธใครเลยสักคน!
เฟิ่งจิ่วเหยียนตอบอย่างจริงจัง
“กำลังจะผลักออก ท่านก็กลับมาพอดี”
เหลิ่งเซียนเอ๋อร์ขมวดคิ้วเล็กน้อย
ไม่เข้าใจว่า เหตุใดซูฮ่วนต้องอธิบายกับคนนี้ด้วย
อีกอย่าง การโผเข้ากอด การมอบรอยจูบ สิ่งเหล่านี้เหตุใดเมื่อออกจากปากเขาถึงเป็นการลวนลามไปได้เล่า?
เมื่อคืนนางสังเกตเห็น บุรุษผู้นี้พักอยู่กับซูฮ่วน ดูเหมือนจะเป็นสหายใหม่ของซูฮ่วนอีกด้วย
ในเมื่อเป็นเพียงสหาย ก็ควรมีขอบเขตที่เหมาะสมของสหาย
บนใบหน้าของเหลิ่งเซียนเอ๋อร์ไม่แสดงอารมณ์มากนัก และประสานมือคำนับ
“ข้าน้อยรองเจ้าสำนักเฉวียนเจิน เหลิ่งเซียนเอ๋อร์ ท่านเป็นใครกัน?”
แววตาของเซียวอวี้ดูเย็นชา
“เซียวเอ้อร์”
จากนั้นก็โอบไหล่ของเฟิ่งจิ่วเหยียนเบา ๆ และเอ่ยเสริมอย่างจริงจัง “ข้าเป็นผู้ชายของนาง”
นางหันหลังกลับทันที มือกำฝักกระบี่ไว้แน่น พร้อมกับสั่นเล็กน้อย
“พอแล้ว!”
เซียวอวี้ก็ชะงักไปชั่วขณะ หากมิใช่คนนอกอยู่ที่นี่ เขาก็อยากจะจูบให้ลึกซึ้งกว่านี้อีก
จิ่วเหยียนก็ไร้ความปราณีกับหญิงสาวจริง ๆ
ทว่า ก็ตรงกับความต้องการของเขา
เหลิ่งเซียนเอ๋อร์หันหลังให้พวกเขา เอ่ยด้วยใบหน้าหม่นหมอง
“ซูฮ่วน เพื่อช่วยชีวิตศิษย์ของสำนักเรา ร่างกายได้รับบาดเจ็บสาหัส ข้าในฐานะรองเจ้าสำนัก มาเยี่ยมเจ้าเป็นการเฉพาะ เพียงเพื่อขอบคุณเท่านั้น ไม่มีเจตนาอื่น”
เฟิ่งจิ่วเหยียนปล่อยเซียวอวี้และอธิบายกับเหลิ่งเซียนเอ๋อร์อย่างจริงจัง
“ไม่ต้องขอบคุณข้า ข้าช่วยติงหยวนเอ๋อร์ ก็เพื่อสืบหาเรื่องบางอย่าง”
เหลิ่งเซียนเอ๋อร์ได้ยินนางพูดเช่นนี้ ในดวงตาลึก ๆ ฉายแววความผิดหวังจาง ๆ
“ได้ ทว่าศิษย์น้องติงร่างกายอ่อนแอ จึงต้องรบกวนเจ้าไปที่โรงพักแรม ศีรษะของอู๋ไป๋ ข้าก็ทิ้งไว้ที่โรงพักแรมเช่นกัน”
สายตาของเซียวอวี้ดูเย็นชา
คิดว่าเขาจะมองกลอุบายของนางไม่ออกจริงหรือ?
นางมาวันนี้ เหตใดไม่ถือโอกาสนำศีรษะนั้นติดมือมาด้วย
มิใช่ว่าคิดจะเซ้าซี้เฟิ่งจิ่วเหยียนไม่เลิกหรอกหรือ!
“ข้าจะตามเจ้าไปด้วย” เซียวอวี้ดึงแขนเสื้อของเฟิ่งจิ่วเหยียนไว้
เหลิ่งเซียนเอ๋อร์มองไปทางเซียวอวี้ ในแววตาเผยให้แต่ความเยือกเย็น

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย
ในกระเป๋ายังมีเหรียญเหลิออยู่ 220 เหรียญแต่ทำไมปลดล็อกไม่ได้คะ แก้ไขให้หน่อยค่ะ...
ในกระเป๋ายังมีเหรียญเหลืออยู่ 220 เหรียญแต่ปลดล็อกไม่ได้ แก้ไขให้หน่อยค่ะ...
เติมเหรียญไปแล้ว แต่ปลดล็อกไม่ได้ มีข้อความว่าเกิดข้อผิดพลาด กรุณาลองใหม่อีกครั้ง...
เติมเหรีญญไป 500 เหรียญ เริ่มกดซื่อตอน จาก 223 มาถึงตอน 227 = 5 ตอน 40 เหรัยญ แต่ตอนนี้มีเหรียญคงเหลือ 444 เหรียญ และเปิดอ่านย้อนหลังไม่ได้ ช่วยแก้ไขด้วยค่ะ...
สนุกดี แต่ใช้บัตร์เติมเงินเอไอเอสไม่ได้ ขอบคุที่ให้อ่าน...