แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 728

ทันทีที่เสียงระเบิดฟ้าคำรณดังขึ้นมา องค์ชายทั้งหลายก็วุ่นวายกันไปหมด

“ทำไมจู่ ๆ ก็ระเบิดล่ะ?”

“ต้องเป็นฝ่าบาทแน่ ๆ! อย่าลืมสิ ฝ่าบาทตรอมใจเพราะความรัก เขาต้องการให้เราลงสุสานไปด้วย!”

“โถ่โว๊ย!​ ไม่ว่าจะเป็นใคร ปล่อยข้าออกไปเดี๋ยวนี้! ข้าไม่ได้ทำอะไรผิด!”

เหล่านางสนมเองก็กรูเข้ามากอดกันไว้ ทั้งยังจ้องบานประตูอย่างไม่สบายใจ

ขณะนี้ ด้านบอกประตูวิหารบรรพบุรุษ

หม่ากงกงตะโกนไปทางป่าแห่งนั้นเสียงดัง

“ออกมาเถอะ! ข้าเห็นพวกเจ้าแล้ว!”

เหล่าทหารที่อยู่ในป่านิ่งงันไม่ไหวติง

หม่ากงกงข่มขู่ “เสียงเมื่อครู่ พวกเจ้าได้ยินแล้วใช่หรือไม่? หากยังไม่ออกมา ข้าจะพังข้างในให้ราบเป็นหน้ากลอง!”

สิ้นเสียงของเขา แม่ทัพอาวุโสหลี่ก็ลุกออกมา

“โจรขันที! เจ้ากล้าหรือ!

ภายใต้แสงจันทร์ หม่ากงกงยิ้มอย่างโอหัง

“ที่แท้ก็เป็นแม่ทัพอาวุโสหลี่นี่เอง!

“ข้าขอคารวะอยู่ตรงนี้แล้วกันนะ!

“ท่านแม่ทัพ ฝ่าบาทกับองค์ชายทั้งหลายกำลังปรึกษาหารือเรื่องแคว้นกันอยู่ ข้าได้รับคำสั่งจากไทฮองไทเฮา ให้เฝ้าอยู่ตรงนี้ ห้ามให้คนร้ายเข้าไปรบกวนวาระอันศักดิ์สิทธิ์

“ท่านระดมกำลังคนมามากมายขนาดนี้ คิดจะก่อกบฏหรือ!”

เมื่อได้ยินเขาร้องเรียกโจรจับโจร แม่ทัพอาวุโสหลี่ก็มีสีหน้าคล้ำเขียว

“ถุย! ช่างไร้ยางอาย! พวกเจ้านั่นแหละกบฏ รีบถอยไปซะ ไม่เช่นนั้น ก็อย่าหาว่าข้าไม่ปรานีแล้วกัน!”

หม่ากงกงกล่าวด้วยน้ำเสียงทอดยาว

“ท่านแม่ทัพอาวุโส ข้าบอกแล้วไง ว่าข้าอยู่เฝ้าเพราะได้รับคำสั่งจากไทฮองไทเฮา ท่านมาบังคับขู่เข็นกันเช่นนี้ ใครกันแน่ที่เป็นกบฏ!”

แม่ทัพอาวุโสหลี่กำหมัดแน่น ดวงตาก่อเกิดไอสังหาร

พลทหารที่อยู่ข้าง ๆ กล่าวเตือนเขาเสียงเบา

“ท่านแม่ทัพ อย่าวู่วาม ระเบิดฟ้าคำรณเมื่อครู่ เป็นการเตือนพวกเรา”

แม่ทัพอาวุโสหลี่ยอมฟังความคิดเห็นของคนอื่น

เขานำสถานการณ์ทางนี้ไปรายงานรุ่ยอ๋อง

จะช่วยเหลืออย่างไร คงต้องปรึกษากันก่อน ไม่ควรทำอะไรบุ่มบ่าม

ฝั่งของเขากำลังจะสลายตัวหลีกเลี่ยงศัตรู แต่จู่ ๆ หม่ากงกงก็เอ่ยขึ้นมาว่า

“ช้าก่อน ท่านแม่ทัพ ฝ่าบาทกับองค์ชายทั้งหลายกำลังหิว พรุ่งนี้รบกวนท่านแม่ทัพเอาเสบียงมาส่งหน่อยนะ

“นอกจากนี้ ท่านกับคนของท่าน ต้องถอยห่างในระยะสิบลี้ มิเช่นนั้น ข้ากลัวว่าเด็กไม่รักดีพวกนี้จะไม่รู้กาลเทศะ เผลอไปจุดระเบิดฟ้าคำรณเล่นอีก!”

เห็นได้ชัดว่าเป็นการข่มขู่!

แม่ทัพอาวุโสหลี่ตีหน้าเย็นชา ตอบรับกลับไปอย่างช่วยไม่ได้

ใครให้ฝ่าบาทอยู่ในกำมือของพวกเขาล่ะ!

เมื่อเห็นกลุ่มคนของแม่ทัพอาวุโสหลี่สลายตัว นัยน์ตาของหม่ากงกงก็ทอแววอึมครึม

“แย่แล้วกงกง ข้างนอกมีฝ่าบาทเสด็จมา!”

หม่ากงกงถลึงตาอย่างโมโห “ฝ่าบาทอะไร?”

ฝ่าบาทอยู่ข้างในมิใช่หรือ?

เขาพลันรู้สึกแปลก ๆ จึงรีบเดินออกไปนอกวิหาร

ได้เห็น แม่ทัพอาวุโสหลี่และรุ่ยอ๋องยืนคุ้มกันเด็กคนหนึ่งอายุราวสิบเอ็ดสิบสอง เด็กคนนั้นสวมชุดคลุมมังกร สวมมงกุฎจักรพรรดิบนศีรษะ เผยกลิ่นอายน่าเกรงขามของกษัตริย์ผู้อ่อนวัยออกมา

หัวใจของหม่ากงกงกระตุกวูบ

นี่มันรัฐทายาทของโซ่วอ๋อง——เซียวถงไม่ใช่หรือ?

เขาจะเป็นฮ่องเต้ได้อย่างไร!

“บังอาจนัก! รุ่ยอ๋อง แม่ทัพอาวุโสหลี่ พวกท่านทั้งสองร่วมมือกันก่อกบฏสินะ!!”

รอยยิ้มของรุ่ยอ๋องอ่อนโยนดุจหยก

“ไท่ซ่างหวงประกาศราชโองการ สละบัลลังก์ แต่งตั้งฮ่องเต้องค์ใหม่ หม่ากงกง เจ้ายังไม่รีบทำความเคารพฮ่องเต้องค์ใหม่อีกหรือ?”

เซียวถงยืนอยู่หน้ากองกำลังทหาร ราวกับผู้ใหญ่ในร่างเด็ก

“หม่ากงกง อยู่ต่อเรา เหตุใดยังกล้าอวดดีอยู่อีก?”

หม่ากงกงปวดหัวไปหมด คนที่เขาจับไว้ กลายเป็นไท่ซ่างหวงในชั่วข้ามคืนอย่างนั้นหรือ?!

พวกเขากำลังทำอะไรกัน!

คงไม่ใช่ว่าที่ทำมาก่อนหน้านี้จะสูญเปล่าไปหมดหรอกนะ!