แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 848

ทหารฝ่ายจ้าวหรู่หลานที่ดึงลูกธนูออกมาเตรียมจะยิงนั้น

จู่ ๆ พลันมีคนตะโกนขึ้นมาว่า

“หยุดมือเดี๋ยวนี้!”

จ้าวหรู่หลานมองไปทางต้นเสียงด้วยความสับสน

ทว่า นางกลับเห็นผู้คนมากมายถูกผลักออกมาจากประตูวัดกวงหวา เพื่อไล่พวกเขาให้ไปรวมตัวกับกลุ่มกบฏเหล่านั้น

พวกเขาล้วนเป็นข้าราชบริพารของแคว้นซีหนี่ว์ทั้งนั้น!

ข้าราชบริพารจำพวกบุ๊นบู๊ทั้งหลายนั้น ล้วนแต่ถูกจับมัดเอาไว้

ดูเหมือนว่านี่จะเป็นฝีมือของซู่เฉียนเสวี่ยสตรีสารเลวผู้นั้น!

สายตาของจ้าวหรู่หลานพลันเจือไปด้วยความเย็นชา

“ซู่เฉียนเสวี่ย ท่านคิดว่าจับพวกเขามาเป็นตัวประกันเช่นนี้ ก็จักสามารถข่มขู่ข้าได้งั้นหรือ? ข้าจะบอกอะไรให้ ข้าจักสังหารพวกมันให้หมดเลย ! !”

เมื่อเหล่าขุนนางเห็นท่าทางบ้าคลั่งของจ้าวหรู่หลานนั้น ทั้งหวาดกลัว ทั้งโมโหขึ้นมา

“อ๋องผู้สำเร็จราชการ! ข้ามิคิดเลยว่าท่านจะเป็นคนแบบนี้!”

“จ้าวหรู่หลาน เจ้าบังอาจกล้าวางแผนก่อกบฏ!”

“หากท่านสังหารพวกข้าทั้งหมดนั้น ท่านจักเอาอันใดไปอธิบายให้กับผู้คนใต้หล้า! หากในราชสำนักไร้ผู้คนแล้วไซร้ ท่านจักได้ขึ้นเป็นท่านประมุขงั้นหรือ เหลวไหสิ้นดี!”

จ้าวหรู่หลานบ้าไปแล้ว

“พวกไร้ประโยชน์เช่นพวกเจ้า ข้าหาได้ต้องการไม่!”

ทันใดนั้น พลันมีเงาสีดำสายหนึ่งส่องลงมาจากฟากฟ้า ทั้งยังจับบุคคลที่นางคุ้นหน้าคุ้นตาเป็นอย่างดีเอาไว้ด้วย – ซู่ยวน

“ไม่ต้องการสิ่งนี้ด้วยหรือ?” เฟิ่งจิ่วเหยียนจับซู่ยวนมาไว้ด้านหน้าตนเอง ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา

ซู่ยวนที่ถูกลอยอยู่ในอากาศนั้น ใบหน้าของนางตากลมจนแข็งค้างไปหมด

นางหยาดน้ำตานองหน้าพลางหันไปมองดูจ้าวหรู่หลาน

“ท่านอ๋อง ช่วยข้าด้วย!”

เฟิ่งจิ่วเหยียนบีบคางของนางจากด้านหลัง ก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างประชดประชันว่า

“ท่านซู่ยวน ในยามนี้ ท่านมิใช่ควรร้องขอความช่วยเหลือจากท่านประมุขงั้นหรือ?”

จ้าวหรู่หลานกำหมัดแน่น

สำหรับซู่ยวนนั้น นางมีความรู้สึกดี ๆ ด้วยไม่น้อย ถึงอย่างไรซู่ยวนก็เป็นหมากที่นางตั้งใจเลี้ยงดูฝึกฝนมาเป็นอย่างดี

ทว่า สถานการณ์ที่อยู่ตรงหน้านั้นสำคัญกว่า

“ยิงธนู!”

เมื่อเห็นว่าตนเองกำลังจะถูกยิงนั้น เหล่าขุนนางหลายคนก็อดที่จะร้องตะโกนออกมาไม่ได้

“จ้าวหรู่หลาน! เจ้าบ้าไปแล้วหรือ? พวกเราเป็นพวกเดียวกันมิใช่หรือไร!”

“ยิงธนู--” จ้าวหรู่หลานมิต้องการให้ผู้ใดมาหยุดยั้งนางเอาไว้

ซู่ยวนมิอยากจะเชื่อเลย ว่าจ้าวหรู่หลานจะทำกับนางเช่นนี้

ทหารที่อยู่ด้านหลังจ้าวหรู่หลานนั้น เมื่อเห็นท่าทีที่นางต้องการสังหารทุกคนโดยมิสนใจสิ่งใดเช่นนี้ ก็เกิดความลังเลขึ้นมา

จุดประสงค์คือการลอบสังหารประมุข แล้วข้าราชบริพารเหล่านี้เล่า?

พวกเขาล้วนเป็นผู้บริสุทธิ์!

ทว่า ทุกอย่างมันสายเกินไปแล้ว

หัวหน้ากองกำลังกบฏสองคนนั้น อีกคนหนึ่งถูกหูย่วนเอ๋อร์จับตัวไป และอีกคนหนึ่งพ่ายแพ้ต่อการรวมตัวกันของทหารหลายนาย

จ้าวหรู่หลานที่เห็นว่าแผนการของตนเองกำลังจะล้มเหลวนั้น นางจึงตัดสินใจ

“ท่านประมุขระวังตัวด้วยนะเพคะ!” มั่วซินหมัวมัวร้องเตือนขึ้นมา

ถึงแม้ว่าประมุขแคว้นซีหนี่ว์จักมีวรยุทธ์ขั้นสูง ทว่า ด้วยอาการป่วยเรื้อรังมานานหลายปีนั้น ย่อมมิอาจหลบพ้นการโจมตีไปได้

ขณะที่ดาบของจ้าวหรู่หลานกำลังจะทิ่มแทงเข้ามานั้น เฟิ่งจิ่วเหยียนก็ฉวยโอกาสโจมตีจากด้านข้าง เพื่อดึงดูดความสนใจของจ้าวหรู่หลานเอาไว้ ทหารรักษาพระองค์จึงรีบคุ้มครองท่านประมุข นำคนเข้าไปสู่ในพื้นที่ปลอดภัยในทันที

จ้าวหรู่หลานจึงหันหน้ากลับมามองเฟิ่งจิ่วเหยียนด้วยความเคียดแค้น

“เจ้าทำลายแผนการของข้า! สมควรตาย!”

ประมุขแคว้นซีหนี่ว์จึงเอ่ยเตือนออกไป

“ระวังเคล็ดวิชาภูษาเหล็กของนาง!”

เคล็ดวิชาภูษาเหล็กนั้น หรือที่รู้จักในชื่อเคล็ดวิชาสิบสามไท่เป๋าเป็นวรยุทธ์การต่อสู้ภายนอกขั้นสูง

ผู้ที่ฝึกฝนเคล็ดวิชาภูษาเหล็กนั้น จักมีกล้ามเนื้อและกระดูกที่แข็งแกร่งเท่ากับเหล็กกล้า ดาบและมีดธรรมดามิอาจทำอันใดร่างกายนางได้ มิต้องเอ่ยถึงเพลงหมัดมวยธรรมดาเลย

การที่จ้าวหรู่หลานคิดที่จะสังหารท่านประมุขนั้น นับว่านางมีความมั่นใจพอตัว

นางพุ่งไปหาเฟิ่งจิ่วเหยียนก่อนจะหัวเราะออกมาด้วยความบ้าคลั่ง

“มาสิ!!”

เคล็ดวิชาภูษาเหล็กของนางนั้น หาได้มีวันพ่ายแพ้ไม่!