แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 872

ด้วยฐานะเป็นฮ่องเต้ เซียวอวี้ให้ความสำคัญกับภาพรวมตรงหน้าเป็นหลัก

แคว้นหนานฉีจะต้องชนะ และต้องรับประกันว่าจะขับไล่ศัตรูออกไปได้

ในเมื่อ ‘ใยแมงมุม’ นั่นเป็นอาวุธขับไล่ศัตรู ก็ใช้มันฆ่าศัตรู

ไม่มีอะไรไม่เหมาะสมกัน

เฟิ่งจิ่วเหยียนอธิบาย

“ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ใช้เลย

“กลไกเส้นทางลับของ‘ใยแมงมุม’นั้นยอดเยี่ยมมาก สามารถใช้ในการขนส่งเสบียงได้ แม้กระทั่งใช้กับการเคลื่อนพลทหารเพื่อดักซุ่มก็ยังได้ ลดความยุ่งยากไปได้มาก

“ทว่ากลไกสังหารคนจำนวนมากข้างในนั่น ถึงจะเป็นหัวใจหลักของวิชากลไกตระกูลถานไถ

“ใช้มันสังหารศัตรู ย่อมเป็นชัยชนะที่น่าละอาย”

เซียวอวี้ไม่เห็นด้วย

“เพื่อที่จะชนะแล้ว ถึงจะเป็นชัยชนะที่น่าละอายแล้วอย่างไร? จิ่วเหยียน ภายใต้สถานการณ์ที่ทุกทิศมีกองทัพเข้าใกล้เมืองเช่นนี้ เจ้าไม่อาจทำตัวเป็นคนดีได้”

เฟิ่งจิ่วเหยียนไม่ลังเลแม้แต่น้อย

นางเน้นย้ำอย่างจริงจัง

“ฝ่าบาท ท่านยังไม่เข้าใจสิ่งที่ข้าบอก

“ที่ข้าอยากบอกก็คือ ‘ใยแมงมุม’ สามารถเป็น ‘ใยแมงมุม’ ได้ ทว่าไม่อาจเป็น ‘ใยแมงมุม’ ของตระกูลถานไถได้”

เซียวอวี้เหมือนจะเข้าใจแต่ก็ยังไม่เข้าใจดีนัก

เพียงครู่หนึ่งเขาก็เข้าใจโดยพลัน

“เจ้าคิดจะปรับเปลี่ยน ‘ใยแมงมุม’ ? ”

แววตาเฟิ่งจิ่วเหยียนอ่อนลง ทันใดนั้นนางก็กอดรั้งคอเขา จับริมฝีปากของเขาแล้วจูบเบา ๆ

ปลายจมูกของเขากับนางอยู่ระนาบเดียวกัน จากนั้นนางพลันกล่าวอย่างหยอกล้อว่า

“ท่านพี่ของข้าฉลาดนัก”

เซียวอวี้ได้ยินนางพูดด้วยน้ำเสียงเช่นนี้ อดที่จะคิดถึงหร่วนฝูอวี้ไม่ได้

เขาอดคิดไม่ได้ว่านางเรียนเรื่องไม่ดีจากหร่วนฝูอวี้เสียแล้ว หรือเป็นหร่วนฝูอวี้ที่เรียนเรื่องไม่ดีจากนางกันนะ?

ทว่าหลังจากถูกฮองเฮาชมแล้ว กลับรู้สึกอารมณ์ดียิ่งนัก

พอเฟิ่งจิ่วเหยียนชมเสร็จ นางก็ปล่อยเขา แล้วพูดต่อด้วยท่าทางเอาจริงเอาจัง

“ดัดแปลง‘ใยแมงมุม’ โดยเอากลไกอันโหดเหี้ยมของตระกูลถานไถออก แล้วเปลี่ยนเป็นหนทางแห่ง ‘คุณธรรม’ ของตระกูลตงฟาง

“เช่นนี้จึงจะเป็นแผนระยะยาว

“ไม่เช่นนั้นหากทุกแคว้นนับถือวิชากลไกของตระกูลถานไถ แล้วพากันทำตาม เช่นนั้นในอนาคตวิชาสังหารคนนี่จะต้องถูกเอามาใช้กับทหารของเราแน่”

นางไม่อาจปล่อยให้ถานไถเหยี่ยนบรรลุแผนการได้

เซียวอวี้ได้ยินคำอธิบายอย่างละเอียดของนางแล้วก็พยักหน้า

หลังไตร่ตรองเพียงครู่หนึ่งเขาก็ตกลง

“เจ้าพูดมีเหตุผล

ร่างกายของเขาเดือดพล่าน

ที่จริงแล้วพอแคว้นต่าง ๆ มาล้อมโจมตีหนานฉี ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดในความคิดของเขาคือขับไล่ศัตรูออกไปได้สำเร็จ

นึกไม่ถึงว่าจิตใจอันทะเยอทะยานของเฟิ่งจิ่วเหยียนจะยิ่งใหญ่เพียงนี้

ทันใดนั้นเขาก็พลันนึกออก

“เจ้าไปผูกเป็นพันธมิตรกับแคว้นซีหนี่ว์เท่านั้น นี่เจ้าคิดจะขยายอาณาเขตแต่แรกแล้วรึ?”

ไม่เช่นนั้นคงส่งคนไปผูกพันธมิตรกับแคว้นอื่นพร้อมกันแล้ว ซึ่งก็จะสามารถเลี่ยงการถูกแคว้นอื่นล้อมโจมตีได้

เฟิ่งจิ่วเหยียนไม่ได้ปิดบัง

“ยากนักที่จะมีโอกาสอันชอบด้วยเหตุผลเช่นนี้ คนโบราณกล่าวว่าโชคดีโชคร้ายนั้นอยู่ร่วมกัน

“กลศึกเองก็เช่นกัน

“วิกฤตสามารถกลายเป็นโอกาสได้”

นางกุมใบหน้าของเซียวอวี้ราวกับนางปีศาจที่หลอกให้ลุ่มหลงมัวเมาก็ไม่ปาน ทว่าเต็มไปด้วยความชอบธรรม

“ฝ่าบาท ศึกครั้งนี้ ตีแคว้นเป่ยเยี่ยนที่แข็งแกร่งที่สุดให้พ่ายก่อน พอกำจัดออกไป แคว้นที่แข็งแกร่งที่สุดก็เป็นหนานฉีแล้ว”

“เมื่อแคว้นหนานฉีแทนที่แคว้นเป่ยเยี่ยนโดยสมบูรณ์ด้วยหนทางแห่งการอยู่ร่วมกันอย่างเมตตาแล้ว เราจะรบจนพวกเขายอมศิโรราบทั้งกายใจ ราษฎรใต้หล้าย่อมยอมรับ”

“ฮ่องเต้ของข้า ท่านว่า ใช้ได้หรือไม่?”

เซียวอวี้จะพูดว่าไม่ได้ได้อย่างไร

ยามนี้เขาอยากจะนำทัพเองด้วยซ้ำแล้ว!