แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 904

ทั่วหมู่บ้านหลี่ ไร้เงามนุษย์แม้แต่คนเดียว!

กองทัพพันธมิตรยืนมองด้วยความไม่อยากจะเชื่อ แววตาของฮ่องเต้เยี่ยนคมกริบ พลางสั่งให้นำตัวทหารที่รอดชีวิตมาพบ

ทหารแม้ถูกธนูยิง ก็ต้องถูกลากตัวมาสอบสวนอย่างน่าเวทนา

เขาคุกเข่าลงกับพื้น พลางรายงานอย่างหนักแน่น

“ฝ่าบาท เป็นตรงนี้พ่ะย่ะค่ะ! พวกเราถูกซุ่มโจมตีกันตรงนี้!”

ฮ่องเต้เยี่ยนอยู่บนหลังอาชา ทอดสายตามองไปข้างหน้าอย่างเย็นชา

“สถานที่แห่งนี้ ไม่มีแม้แต่ผีสาง!”

ทหารสอดแนมที่ออกไปสำรวจก่อนหน้านี้ก็ถูกนำตัวมาด้วย “ฝ่าบาท เป็นความจริงพ่ะย่ะค่ะ ก่อนหน้านี้ยังมีชาวบ้านอยู่มากมาย!”

ฮ่องเต้เยี่ยนกุมสายบังเหียนไว้แน่น เอ่ยด้วยน้ำเสียงดุดัน

“ไปค้นหาต่อ!”

เหล่าทหารออกตรวจค้นทั่วหมู่บ้านหลี่ กลับไม่พบชาวบ้านแม้แต่คนเดียว รวมถึงทหารที่เสียชีวิตในการถูกซุ่มโจมตี ก็ไม่รู้ว่าถูกลากศพไปไว้ที่ใด

หมู่บ้านหลี่แห่งนี้เปรียบเสมือนยมโลก เอ่อล้นด้วยพลังงานหยิน

หิมะเริ่มตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ ปกคลุมพื้นดินอย่างสมบูรณ์

ม่านตาของฮ่องเต้เยี่ยนฉายแววแดงฉานดุจเลือด แสดงถึงความกระวนกระวาย

“เดินทัพต่อไป!”

ตลอดทางที่มุ่งไปยังทิศใต้ ก็ยังไม่เห็นราษฎรของหนานฉีแม้แต่คนเดียว

จนมาถึง อำเภอหลิน——สถานที่ซึ่งน่าจะมีร่องรอยของมนุษย์อยู่ ก็หาได้เจอชาวบ้านสักคนไม่

ยามนี้ดึกมากแล้ว กองทัพใหญ่จึงตั้งค่ายพักแรมอยู่ที่อำเภอหลิน

ฮ่องเต้เยี่ยนยิ่งไตร่ตรองยิ่งรู้สึกผิดปกติ

แม่ทัพนายกองจากแคว้นอื่นหาได้สงสัยเหมือนเขาไม่

“คงจะได้ยินว่าชายแดนเหนือถูกบุกยึด ทุกคนจึงอพยพไปแล้ว”

ทั้งสองแคว้นทำสงคราม ราษฎรพากันหลบหนี นี่มิใช่เรื่องแปลก

ทว่า หลังจากที่ทหารสอดแนมออกสำรวจ พบว่าในรัศมีสิบกว่าลี้ ไม่เห็นแม้แต่เงาคน ซึ่งผิดปกติแล้วจริง ๆ

เช้าวันต่อมา

ทหารสอดแนมผู้หนึ่งกลับมา

เขาได้นำข่าวสำคัญข่าวหนึ่งกลับมาด้วย

“ฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ ชาวฉีได้ถูกราชสำนักอพยพลงทางใต้ ได้ข่าวว่ากำลังมุ่งหน้าไปที่เมืองเซวียนพ่ะย่ะค่ะ!”

เมืองเซวียนเป็นเมืองสำคัญทางยุทธศาสตร์ของหนานฉี และกำแพงเมืองมีกลไกครบครัน ยากต่อการโจมตีมาก

กองทัพพันธมิตรบุกโจมตีหนานฉีในครั้งนี้ มีเมืองเซวียนเป็นเป้าหมายใหญ่

ขอเพียงเมืองเซวียนถูกทำลาย กองทัพพันธมิตรก็จะสามารถมุ่งหน้าเข้าสู่เมืองหลวงแห่งหนานฉีได้โดยตรง!

ฮ่องเต้เยี่ยนมองดูเกล็ดหิมะด้านนอกอย่างเงียบ ๆ พลางตรัสเสียงเย็นชา

“เมืองเซวียน เราได้ยินมาว่า มีขุมทรัพย์อยู่ในเมืองเซวียน เป็นเรื่องจริงหรือไม่?”

สิ้นคำ พลันมีคนตอบกลับทันที

“หากทำสำเร็จ พวกเขาจะมาบรรจบกับพวกเราที่เมืองเซวียนในเร็ววันนี้พ่ะย่ะค่ะ!”

ฮ่องเต้เยี่ยนหรี่ตาลง ด้วยความพึงพอใจ

หนานฉีถูกโจมตีสองพรมแดนหลักทีละแห่ง การสิ้นชาติก็อยู่ไม่ไกลแล้ว

สิ่งเดียวที่ทำให้เขาประหลาดใจก็คือ แม่ทัพน้อยเมิ่งผู้โอหังที่พิทักษ์ด่านเฉาอวี๋อยู่นั้น กลับพ่ายแพ้อย่างรวดเร็ว

ดูเหมือนว่า เมื่อสตรีแต่งงานและตั้งครรภ์บุตร ก็ขลาดกลัวจนหัวหดไปหมดทุกอย่าง

……

กานโจว

เฟิ่งจิ่วเหยียนเดินขึ้นไปบนหอประตูเมือง พลางจ้องมองไปทางเมืองเซวียน

หยิ่นเอ้อร์ที่อยู่ด้านหลังได้รายงานสถานการณ์ปัจจุบันของสี่กองทัพ โดยเฉพาะกองทัพพันธมิตรสี่แคว้นต้าเซี่ย

แววตาของเฟิ่งจิ่วเหยียนเต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้อันแข็งแกร่ง

“กระจายข่าวลือเกี่ยวกับขุมทรัพย์เมืองเซวียนต่อไป

“ส่งข่าวถึงฝ่าบาทด้วย แผนใกล้สำเร็จแล้ว สามารถระดมกองทัพ และหว่านแหล้อมจับในคราเดียวได้”

“พ่ะย่ะค่ะ”

หยิ่นเอ้อร์ปล่อยนกพิราบสื่อสารออกไป

นกพิราบสื่อสารกระพือปีก ปล่อยขนนกร่วงหล่นลงมา

ขนนกปลิวไปตามสายลมหนาว ปัดผ่านปลายเส้นผมของเฟิ่งจิ่วเหยียน ลอยหมุนวนต่อเนื่อง ร่อนลงจากหอประตูเมือง และบินไปไกลแสนไกล...