แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 915

หัวใจทหารเสริมของแคว้นต้าเซี่ยรู้สึกหวาดกลัว

เมื่อคิดดูอีกที ถึงแม้ทหารหนานฉีมีศิลาหยก ทว่าฮ่องเต้ฉีมีกำลังทหารม้าเพียงกลุ่มเล็ก คิดอยากต่อสู้กับกองทัพแสนคนของพวกเขา? เหิมเกริมเกินไปหรือไม่!

หลังจากนั้น ภาพที่เกิดขึ้นนั้น ทำให้พวกเขายากที่จะลืมไปตลอดชีวิต

เห็นเพียงทั่วทั้งพื้นดินแยกออก กองกำลังทหารเป็นหมื่น ๆ พัน ๆ จากทั่วสี่ทิศปรากฏตัวออกมา

พวกเขาถูกล้อมแล้ว!

ผู้นำทัพของแคว้นต้าเซี่ยตกตะลึง

ทหารที่อยู่ด้านหลังจับอาวุธไว้แน่น “แม่ทัพ! มีทหารซุ่มโจมตี!”

สายตาเซียวอวี้เยือกเย็น ราวกับวิญญาณน้ำค้างแข็งหนาวเหน็บ ไม่มีความสงสารเลยสักนิด

“ผู้ที่ยอมจำนน จะไม่ถูกฆ่า”

ทหารแคว้นต้าเซี่ยเตรียมหน้าไม้ ก่อตัวเป็นค่ายกล

ผู้นำทัพตะโกนขึ้นมา

“ปฏิญาณตนไม่ยอมจำนน ฆ่าทหารหนานฉีให้สิ้น...”

ท่าทีเซียวอวี้เยือกเย็น โบกมือ ค่ายกลธนูไกลออกไปที่เตรียมไว้ตั้งแต่แรก ถูกยิงออกมาอย่างนับไม่ถ้วน...

ส่วนอีกด้าน

ทางเหนือของแคว้นหนานฉี

กองทัพเยี่ยนแสนนาย ก็เผชิญการซุ่มโจมตี

เมิ่งฉวีนำกองทัพเป่ยจิ้ง มาปรากฏอย่างไร้ร่องรอย ข้างกายยังมีศิลาหยกชิ้นหนึ่ง

ทหารเป่ยเยี่ยนรู้จักเมิ่งฉวี รู้สึกตกตะลึง

กองทัพเป่ยจิ้งถูกตีพ่ายตั้งแต่แรกแล้วมิใช่หรือ? เหตุใดถึงมาปรากฏในยามนี้!

เมิ่งฉวียืนอยู่บนเนิน แววตาเฉียบคม เต็มไปด้วยไอสังหาร

ตั้งแต่แรกที่แต่ละแคว้นล้อมโจมตีแคว้นหนานฉี เขาก็ได้รับจดหมายลับจากจิ่วเหยียนกับฝ่าบาทอย่างต่อเนื่อง

ตอนแรกที่บอกว่าจะล้มเลิกการเฝ้าชายแดนเหนือ เขาคิดว่าเหลวไหลมาก

ภายหลังค่อยรู้ว่า แคว้นหนานฉีมี “ใยแมงมุม”

กองทัพเป่ยจิ้งแสร้งพ่ายแพ้หลบหนี ความจริงนั้นดักซุ่มอยู่ภายในใยแมงมุมช่องทางลับตลอด เวลาเดียวกัน ก็ช่วยชาวบ้านถอยหนีอย่างมีระเบียบ

ยามนี้ ก็ถึงเวลาที่พวกเขาจะได้ตอบโต้แล้ว!

เมิ่งฉวีชักกระบี่ยาวออกมา ชี้ตรงไปยังจักรวาล

“ศิลาหยกบรรพบุรุษปกปักษ์! ผู้ที่รุกล้ำดินแดนแคว้นหนานฉี ฆ่าให้หมด!”

เหล่ากองทัพเป่ยจิ้งที่อัดอั้นอยู่เป็นเวลานาน ราวกับฝูงหมาป่าที่ถูกปล่อยออกมาจากกรง รุมบุกเข้าไปในทันที

“บุก! ! !”

ในขณะที่ผู้นำทัพเป่ยเยี่ยนกำลังจะออกคำสั่ง พื้นดินใต้เท้าจมลงทันที

ราวกับเกิดแผ่นดินไหว แตกร้าวอย่างกะทันหัน เสมือนมีปากปรากฏขึ้นมาที่พื้น กลืนกินทหารนับพันลงท้อง แล้วถูกตาข่ายปิดปากทันที

แทบจะในเวลาเดียวกัน แต่ละแห่งล้วนปรากฏเหตุการณ์ “กลืนคน”

ทหารหนานฉีบุกโจมตี กองทัพเยี่ยนมากกว่าครึ่ง ล้วนตกลงไปในหลุมใหญ่นั่น กองทัพเยี่ยนที่เหลือ ทั้งต้องต่อสู้กับทหารหนานฉี ยังต้องช่วยเหลือคนของตนเอง แทบอยากที่จะมีแขนงอกขึ้นมาอีกหนึ่งคู่

ทหารหนานฉียืนอยู่ข้างหลุมขนาดใหญ่ที่มีผู้คนนับหมื่น ดึงสายธนูเล็งไปยังทหารศัตรูในหลุม เมื่อพบผู้ต่อต้าน ก็จะยิงตายทันที

“ละทิ้งการปกป้องชายแดนทางเหนือ ชายแดนตะวันออกสองฝั่งก่อน หลอกล่อศัตรูเข้าไปในเขตกลางแผ่นดิน ทำให้พวกเขาคิดว่ากำลังจะได้ชัยชนะ หันกลับไปขอความช่วยเหลือให้แคว้นตนเอง ให้ส่งกำลังทหารมาเสริมมากยิ่งขึ้น

“รอทหารศัตรูมากันอย่างพรั่งพรู ก็เป็นเวลาที่ทหารหนานฉีตอบโต้กลับ

“กระหม่อมคิดว่า ไม่เพียงทหารเสริมที่เข้าสู่แคว้นหนานฉีในภายหลัง กระทั่งกองทัพพันธมิตรที่อยู่ในเมืองเซวียนเหล่านั้น ก็อาจจะตกอยู่ในอันตราย”

ฮ่องเต้แคว้นตงซานพยักหน้า

“หยวนจั้น เจ้าพูดมีเหตุผล ทว่า...กลยุทธ์การล่อศัตรูของหนานฉีนี้ เราฟังแล้วรู้สึกคุ้นเคย”

หยวนจั้นก้มศีรษะลงเล็กน้อย แสดงออกถึงความเคารพ

“กราบทูลฝ่าบาท นี่เป็นวิถีแห่งการพนัน”

“การพนัน?” ฮ่องเต้ขมวดหน้าขึ้นมา

หยวนจั้นอธิบาย

“เจ้ามือชักชวนให้นักพนันวางเดิมพันเพิ่มมากขึ้น มักล่อลวงด้วยผลประโยชน์ ลดการป้องกันของพวกเขา

“หลังจากนักพนันจำนวนมากชนะการพนันติดต่อกันหลายครั้ง ก็จะเพิ่มสิ่งเดิมพัน ต่อให้แพ้ ก็จะยังคงเดิมพันต่อเนื่อง แม้นทุ่มทั้งหมดที่มี เพื่อเดิมพันโอกาสจากที่แพ้ให้ชนะ”

“ถึงอย่างไร เมื่อได้ลิ้มรสความหวานแล้ว ก็ไม่อาจทนรสขมได้อีกต่อไป”

สีหน้าฮ่องเต้ตึงเครียด

การศึกในยามนี้ แต่ละแคว้นไม่ต่างอะไรกับนักพนัน

แคว้นหนานฉีก็คือคนที่เป็นเจ้ามือ

พนันสิบครั้ง พ่ายแพ้เก้าครั้ง

เห็นที ผลสุดท้ายจะเป็นอย่างไร สามารถคาดการณ์ได้แล้ว...