แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 960

นายหญิงเฟิ่งไม่สามารถยอมรับได้ในขณะนั้น น้องสาวแท้ ๆ ของตัวเอง แอบตั้งท้องกับเฟิ่งหลิน!

นางรับได้ที่น้องสาวจะแต่งงานกับเฟิ่งหลินในตอนนี้ แต่กลับรับไม่ได้ที่พวกเขาโกหกนาง และทรยศนาง!

เจิ้งจีอายุเท่าเหยียนเฉิน

หากสิ่งที่จิ่วเหยียนพูดมาคือความจริง เช่นนั้น ช่วงที่นางกับเฟิ่งหลินเพิ่งแต่งงานกันใหม่ ๆ อาอิ๋งก็คง…

นายหญิงเฟิ่งหายใจอย่างเจ็บปวด ออกแรงจับกุมมือของเฟิ่งจิ่วเหยียนไว้ มองบุตรสาวอย่างมีความหวัง

“จิ่วเหยียน มันคือเรื่องจริงหรือ? พวกเขา…”

ความเจ็บปวดระยะยาวไม่เท่าความเจ็บปวดระยะสั้น

เฟิ่งจิ่วเหยียนพยักหน้าอย่างจริงจัง

“ใช่ ข้าไม่เอาเรื่องแบบนี้มาโกหกท่านหรอก”

การฟังความเพียงข้างเดียว อาจทำให้ท่านแม่เชื่อได้ยาก

นางจึงหาพยานหลักฐานมาด้วย

หนึ่งชั่วยามต่อมา อู๋ไป๋ก็พาหญิงชราคนหนึ่ง มาที่ตำหนักหย่งเหอ

หญิงชราผู้นั้นผมหงอก ก้าวเดินอย่างโซเซ

อู๋ไป๋ยืนอยู่นอกตำหนัก ปล่อยให้นางเข้าไปเองคนเดียว

หญิงชราโค้งคำนับให้เฟิ่งจิ่วเหยียน การสั่งสอนที่ฝังลึกอยู่ในร่างกาย ทำให้นางทำความเคารพได้อย่างถูกต้อง

“ข้าน้อย ถวายบังคมฮองเฮา”

หญิงชราอายุราว ๆ เจ็ดสิบแปดสิบ ฟันหลุดไปแล้วหลายซี่

ทว่า นายหญิงเฟิ่งยังคงจำนางได้

“ท่านคือ…หยวนเส่า?”

หยวนเส่าคือคนเก่าคนแก่ของตระกูลเฟิ่ง ตอนนั้นเคยรับใช้ฮูหยินเฒ่า หรือก็คือมารดาของเฟิ่งหลิน——ย่าของเฟิ่งจิ่วเหยียน

ต่อมาพอฮูหยินเฒ่าล่วงลับ หยวนเส่าก็ออกไปจากจวน กลับไปใช้ชีวิตกับคนในครอบครัว

ตอนที่นายหญิงเฟิ่งเข้ามาในจวนแรก ๆ มีกฎหลายข้อที่ยังไม่เข้าใจ ก็ได้แม่สามีกับหยวนเส่าคอยสอนให้อย่างไม่นึกรำคาญ

นางไม่คิดเลยจริง ๆ ว่าจะได้กลับมาเจอหยวนเส่าอีกครั้ง

เมื่อหยวนเส่าเห็นนาง กลับดูไม่แปลกใจเลยสักนิด

“คารวะฮูหยิน” หยวนเส่าคารวะอย่างสั่นงก ๆ เงิ่น ๆ แต่ก็ถูกนายหญิงเฟิ่งห้ามไว้เสียก่อน

“หยวนเส่า เหตุใดท่านกลายเป็นเช่นนี้?”

ต่อให้แก่ชรามากเพียงใด ก็ไม่ควรดูโรยแรงเช่นนี้

หรือว่า ครอบครัวของนางทำไม่ดีกับนาง?

“ฮูหยิน เหตุผลที่ไม่ได้บอกท่านในตอนนั้น ก็เพราะฮูหยินเฒ่ารู้ว่า ท่านไม่มีทางเชื่อ ว่าน้องสาวแท้ ๆ ของตัวเอง จะแอบทำเรื่องพรรค์นั้นลับหลังท่าน”

หยวนเส่าหยุดพักหายใจ จากนั้นก็ทบทวนความทรงจำแล้วเล่าต่อ

“หลังจากที่เกิดเรื่องนั้นขึ้น ตระกูลหลิวก็มาอาละวาด ต้องการให้คุณชายแต่งงานกับหลิวอิ๋ง ต้องได้เป็นภรรยาอย่างเท่าเทียม

“ฮูหยินเฒ่าไม่มีทางยอมรับเรื่องนี้ได้ จึงยืนกรานไม่ยอม

“ตระกูลหลิวเองก็ไม่กล้าเปิดโปงเรื่องนี้ออกไป เพราะกลัวว่าบุตรสาวจะเสื่อมเสียชื่อเสียง หากแต่งเข้าตระกูลเฟิ่งไม่ได้ ก็คงไม่สามารถแต่งเข้าตระกูลอื่นได้เช่นกัน

“ด้วยเหตุนี้ ทั้งสองตระกูลจึงยืดเยื้อไม่มีใครยอมใคร จนกระทั่ง…จนกระทั่งหลิวอิ๋งตั้งท้อง”

สีหน้าของนายหญิงเฟิ่งคล้ำเขียว ฝ่ามือชื้นไปด้วยเหงื่อ

นางรู้เพียงว่า ตอนนั้นท่านพ่อท่านแม่อยากให้อาอิ๋งเข้ามาอยู่ในจวน บอกว่าเป็นพี่น้องต้องดูแลพึ่งพากัน กลัวว่าคนหัวอ่อนเช่นนาง จะรับมือฮูหยินเฒ่าเฟิ่งผู้แข็งแกร่งไม่ได้

แต่กลับไม่รู้เลยว่า ในตอนนั้น อาอิ๋งตั้งท้องลูกของเฟิ่งหลินแล้ว

ไม่ว่าอย่างไรนางก็คิดไม่ถึง ระยะเวลาไม่กี่เดือนที่เพิ่งแต่งงานกัน ด้านหนึ่งแม่สามีกับเฟิ่งหลินคอยรับมือคนของตระกูลหลิว อีกด้านก็ทำตัวกับนางปกติ ทำให้นางไม่สังเกตเห็นพิรุธเลยแม้แต่นิด

พอตอนนี้มาคิดดู ตอนนั้นนางเองก็ตั้งท้องเหยียนเฉินอยู่ แม่สามีคงกลัวว่านางจะเป็นอะไรไปแน่ ๆ

ส่วนบิดามารดาของนาง ถึงขั้นให้นางใช้ลูกในท้อง ช่วยขอร้อง ให้อาอิ๋งเข้ามาเป็นภรรยาอย่างเท่าเทียมในจวน

ไม่แปลกใจเลย…ไม่แปลกใจเลยจริง ๆ ที่หลังจากนั้นแม่สามีจะต้องการให้นางตัดความสัมพันธ์กับตระกูลหลิวอย่างเด็ดขาด

เมื่อรู้แจ้งถึงต้นสายปลายเหตุเหล่านี้ นายหญิงเฟิ่งก็สั่นไปทั้งตัว