แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 986

หลิวอิ๋งสองแม่ลูกหารู้ไม่ว่า การกลับเจียงโจวครานี้ จักมีคนสะกดรอยตามเพื่อสอดแนมพวกนางด้วย

ยิ่งคาดไม่ถึงว่า ทันทีที่พวกนางมาถึงเมืองหลวงอีกครั้ง แล้วก้าวผ่านประตูเมือง ก็ถูกเจ้าหน้าที่ทางการสองคนเข้ามาจับกุม

“พวกเจ้าจะทำอะไร! บังอาจนัก! พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าเป็นใคร...” หลิวอิ๋งตวาดอย่างโกรธเคือง พูดยังไม่ทันจบ พลันถูกปิดปากไว้ก่อน

พระราชวัง

ในตำหนักหย่งเหอ

หว่านชิวยื่นกล่องผ้าไหมใบหนึ่งให้ด้วยความเคารพ

“ฮองเฮา ค้นเจอสิ่งนี้จากน้าหญิงของท่านเพคะ”

เฟิ่งจิ่วเหยียนเหลือบมองกล่องผ้าไหม พลางยกมือขึ้นรับไว้

ครั้นเปิดดูแล้ว มีปิ่นหักวางอยู่ข้างในดังคาด

นางหยิบปิ่นหยกอีกครึ่งของตนออกมา อย่างสุขุมเยือกเย็น และเปรียบเทียบอย่างรอบคอบ

สิ่งที่น่าตกตะลึงคือ มันเหมือนกันทุกประการ!

หว่านชิวได้เห็นเช่นนี้ พลันอ้าปากตาค้าง

“ฮองเฮา นี่...นี่คือปิ่นหยกอีกครึ่งที่ท่านกำลังตามหาอยู่หรือเพคะ?”

ดวงตาของเฟิ่งจิ่วเหยียนเย็นชา พลางออกคำสั่งอย่างเรียบเฉย

“ไปตามคนมายืนยัน”

“เพคะ!”

ในวังหลวงมีช่างฝีมือมากมาย ต่างก็เป็นระดับผู้เชี่ยวชาญ

เพียงมองปราดเดียวพวกเขาก็ระบุได้ว่า ปิ่นหยกทั้งสองส่วนนี้เป็นชิ้นเดียวกันหรือไม่

หลังจากที่ช่างฝีมือหลายคนวิเคราะห์แล้ว ยืนยันได้ว่าปิ่นหักของหลิวอิ๋ง และปิ่นหักของประมุขแคว้นซีหนี่ว์ เป็นชิ้นเดียวกัน!

หว่านชิวยิ่งตกตะลึงพรึงเพริด

นี่มิใช่หมายความว่า หากสืบจากปิ่นหักครึ่งชิ้นนี้ ก็จะตามหาน้องสาวของประมุขแคว้นซีหนี่ว์ผู้หายสาบสูญได้หรือ?

หว่านชิวมองไปที่ฮองเฮา

ฝ่ายหลังยังสงบนิ่งดังเดิม ยินดีหรือโกรธไม่แสดงออกทางสีหน้า

เฟิ่งจิ่วเหยียนเก็บปิ่นหยกทั้งสองส่วนไว้ ก่อนจะสั่งการอย่างเป็นขั้นตอน

“ไปสืบเรื่องอายุและภูมิหลังของลูกสาวทั้งสองของตระกูลหลิว จำไว้ ต้องไปตรวจสอบที่บ้านเกิดของพวกเขาอย่างละเอียด

“ส่งข่าวไปยังประมุขแคว้นซีหนี่ว์ ขณะนี้มีความคืบหน้าแล้ว

“สำหรับหลิวอิ๋งกับลูกสาว ให้ควบคุมตัวไว้เพื่อสอบสวน ต้องถามให้ชัดเจนว่า ได้ปิ่นหักนี้มาจากที่ใด”

“พ่ะย่ะค่ะ!”

เฟิ่งจิ่วเหยียนเงยหน้าขึ้นมองออกไปนอกตำหนัก แววตาจริงจังหนักแน่นอย่างยิ่ง

ปิ่นหยกอีกส่วนอยู่ในมือหลิวอิ๋ง มิได้ยืนยันว่า หลิวอิ๋งคือซู่ยวน ยังต้องสืบหาคำตอบต่อไป

เช้าวันต่อมา ถึงเวลาออกเดินทางสู่ภูเขาหวูหยา ตามกำหนดการของเซียวอวี้แล้ว

ทว่า เรื่องต่าง ๆ ยังต้องชั่งน้ำหนักความสำคัญ

สำหรับเฟิ่งจิ่วเหยียนแล้วไซร้ เรื่องของปิ่นหักถือเป็นเรื่องเร่งด่วนมากในตอนนี้

ถึงอย่างไรเวลาของประมุขแคว้นซีหนี่ว์ก็เหลือไม่มากแล้ว

เซียวอวี้ไม่มีทางเลือก จึงต้องรอจนกว่าจะคลี่คลายเรื่องปิ่นหยก แล้วค่อยไปที่ภูเขาหวูหยา

เขาเตือนเฟิ่งจิ่วเหยียน “ปิ่นหักนี้เป็นของดูต่างหน้าของสองผู้อาวุโสตระกูลหลิว กล่าวอีกนัยคือ ซู่ยวนมีแนวโน้มที่จะเกี่ยวข้องกับพวกเขา อาจจะเป็นแม่ของเจ้า หรือน้าหญิงของเจ้าก็ได้”

อารมณ์ของเฟิ่งจิ่วเหยียนซับซ้อนไม่น้อย ใบหน้ายังสงบเยือกเย็น

“หม่อมฉันก็สันนิษฐานเช่นนั้นเพคะ”

อีกด้านหนึ่ง

ในคุกหลวง

เมื่อหลิวอิ๋งถูกสอบปากคำ ก็ยืนกรานที่จะไม่พูด

ประการแรก นางไม่รู้เบื้องลึกเบื้องหลังของปิ่นหักจริง ๆ จึงไม่รู้จะพูดอะไร

ประการที่สอง นางกลัวว่ามันจะเป็นเรื่องสกปรก และไม่รู้ว่าจะเดือดร้อนอย่างไรบ้าง

พูดมากปัญหาก็มาก เรื่องน้อยก็ทุกข์น้อย

สิ่งที่คับข้องใจคือ เจ้าหน้าที่ทางการรู้ได้อย่างไรว่ามีปิ่นหยกอยู่ที่นาง?

เจิ้งจีถูกขังจนตื่นตระหนกอย่างมาก ยืนเกาะประตูห้องขัง พลางร้องไห้

“ท่านพ่อของข้า...ไม่สิ ลุงเขยของข้าเป็นท่านพ่อของฮองเฮา พี่ใหญ่ทหาร ท่านช่วยส่งข่าวถึงลุงเขยหน่อยเถิด เขาจะต้องมาช่วยข้าแน่!”

……

ครึ่งเดือนต่อมา

สายลับที่ไปสืบเรื่องของตระกูลหลิวก็กลับมา

เฟิ่งจิ่วเหยียนนั่งฟังคำรายงานของอู๋ไป๋ อยู่บนเก้าอี้หลัก

“นายท่านหลิวมาจากครอบครัวยากจน หลังแต่งงานแล้วก็ให้กำเนิดลูกสาวคนโต ซึ่งก็คือมารดาของท่าน ต่อมาเขาสอบขุนนางผ่าน จึงพาภรรยาและลูกสาวย้ายไปรับตำแหน่งที่เมืองอาน ว่ากันว่าภรรยาคลอดลูกสาวคนเล็กระหว่างทาง คือน้าหญิงของท่าน

“ทว่าจากข้อมูลที่สายลับสืบพบ ฮูหยินหลิว หรือท่านยายของท่าน วันที่นางคลอดลูกสาวคนเล็ก ไม่ตรงกับวันที่นางออกจากบ้านเกิด เพราะดูจากอายุของลูกสาวคนเล็ก ฮูหยินหลิวน่าจะตั้งครรภ์ได้สามหรือสี่เดือนตอนอยู่ที่บ้านเกิด แต่เพื่อนบ้านกลับบอกว่า ในช่วงเวลาเหล่านั้นฮูหยินหลิวมิได้ดูเหมือนคนตั้งครรภ์เลย

“ด้วยเหตุนี้ ต่างก็พูดกันว่าลูกสาวคนเล็กน่าจะถูกเก็บได้กลางทาง

“ตอนนี้หลิวอิ๋งอายุสี่สิบสองปี มีอายุเท่ากับประมุขแคว้นซีหนี่ว์

“ฮองเฮา หากเป็นเช่นนั้นจริง เกรงว่า น้าหญิงของท่าน อาจจะเป็นซู่ยวนพ่ะย่ะค่ะ”

มีทั้งหลักฐานยืนยัน——ปิ่นหยกหักครึ่ง และอายุที่ตรงกัน กอปรกับต้นกำเนิดที่น่าสงสัย...

หากเป็นคนทั่วไป บางทีก็สรุปเช่นนี้ได้แล้ว

ทว่า ดวงตาของเฟิ่งจิ่วเหยียนเย็นชามาก

“เรื่องนี้มีความผิดปกติ จงตรวจสอบต่อไป”

ท่านตากับท่านยายมาจากครอบครัวที่ยากจน เพิ่งเข้ารับตำแหน่ง ได้เบี้ยหวัดไม่สูง เหตุใดจึงรับเลี้ยงเด็กอีกคน? นี่จะไม่เป็นการเพิ่มภาระให้ตนเองหรือไร?

อีกอย่าง เมื่อได้ฟังที่ท่านแม่บอกเล่า ท่านตาท่านยายให้ความสำคัญกับลูกชายมาก

หากเป็นเช่นนี้ ยิ่งมิสมควรรับเด็กผู้หญิงมาเลี้ยง

ถึงอย่างไร สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงความรู้สึกผิดปกติราง ๆ ของนางเอง หาใช่หลักฐานอันเป็นรูปธรรมไม่

ความจริงที่เป็นรูปธรรมคืออะไร ยังต้องตรวจสอบอย่างรอบคอบ

ในขณะเดียวกัน อู๋ไป๋เพิ่งรับคำสั่งแล้วออกไป หว่านชิวพลันเข้ามารายงานอย่างร้อนรน

“ฮองเฮาเพคะ! ราชทูตแคว้นซีหนี่ว์ต้องการพาแม่หญิงหลิวออกจากคุกหลวงเพคะ!”

แววตาของเฟิ่งจิ่วเหยียนมืดลง

ราชทูตแคว้นซีหนี่ว์มาถึงตั้งแต่เมื่อใด?

พวกนางต้องการพาหลิวอิ๋งออกไป หรือเพราะได้ทราบเรื่องปิ่นหยกแล้ว?