แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย นิยาย บท 761

ชายชุดดำสองคนพอเห็นอาเหม็ดก็รีบหนี ขับรถออกไประยะหนึ่งแล้วถึงกล้าโทรหาลูกพี่

“ได้ตัวไหม”

“ไม่ครับ พี่ใหญ่ พวกเราเจอคุณชายด้วย ไม่กล้าให้คุณชายเห็นพวกเราก็เลยออกมาก่อน”

“ทำให้นังนั่นมันเห็นฤทธิ์เดชหรือเปล่า”

“เปล่าครับ…” คนโทรหันไปมองเพื่อนที่สภาพดูไม่ได้อยู่บนเบาะหลังพลางพูดในใจว่า ไม่เพียงแต่พวกเขาจะทำอะไรเสี่ยวเชี่ยนไม่ได้แล้ว ยังถูกเล่นงานกลับซะน่วม

“พวกแกสองคนเล่นงานผู้หญิงคนเดียวมันยากนักเหรอ” น้ำเสียงผู้ชายที่ราบเรียบจนน่ากลัว

ลูกน้องสองคนรู้สึกเสียวสันหลังวาบ ยิ่งพี่ใหญ่เป็นแบบนี้ยิ่งน่ากลัว

“เขามีผู้หญิงผมทองที่ฝีมือดีมาด้วย แถมตัวเขาเองก็มีสนับมือแปลกๆอันนึง แอบลอบทำร้ายพวกเราครับ”

“สนับมือเหรอ” ปลายสายอึ้ง จากนั้นก็พูดพึมพำ “สนับมือที่ฉันให้เอาไปให้ผู้หญิงคนอื่นงั้นเหรอ”

“พี่ใหญ่ว่าอะไรนะครับ”

“ฉันบอกว่าพวกแกสองคนมันไม่ได้เรื่อง กลับมาได้แล้ว”

ชายฉกรรจ์สองคนเห็นข้างหน้ารถติดยาวเป็นหางว่าง จึงพูดด้วยความลำบากใจ

“ขอโทษด้วยครับพี่ใหญ่ พวกเราอาจจะกลับไปช้าหน่อย ไม่รู้ว่าการจราจรที่นี่มันเป็นอะไร ด้านหน้ารถติดหนัก ด้านหลังก็ต่อแถวกันยาว ไม่รู้ว่าเรื่องอะไรกัน…ว้าก”

ผู้ชายคนที่คุยโทรศัพท์รู้สึกว่าหลังคารถสั่นสะเทือนอย่างแรง เหมือนกับมีวัตถุหล่นใส่ เขาเงยหน้ามองผ่านกระจกประทุน รองเท้าบู๊ทแบบเฉพาะของทหารหน่วยรบพิเศษเหยียบอยู่ด้านบน นี่มัน…อะไรกัน

หนึ่งนาทีก่อนหน้านี้เสี่ยวเชี่ยนกับอวี๋หมิงหลางมาถึงสะพานหลินเหมิน พูดให้ถูกก็คือไม่ถึงกับมาถึงสะพาน เพราะรถติดหนักมากจนมองไม่เห็นสะพาน รอบๆเต็มไปด้วยรถหนาแน่น

หลังจากที่เสี่ยวเชี่ยนบอกลักษณะรถและเลขทะเบียนรถของสองคนนั้นแล้ว ต่อมาก็เป็นเวลาโชว์เดี่ยวของอวี๋หมิงหลาง เขาเอาผ้าพันคอตัวเองมาปิดครึ่งหน้า ถอดเครื่องประดับยศออก ใส่แว่นดำ ส่งจูบให้เสี่ยวเชี่ยนจากนั้นก็ลงจากรถแล้วกระโดดขึ้นหลังคารถ

ถึงเสี่ยวเชี่ยนจะไม่ได้เห็นคนโรยตัวลงมาจากสะพานแบบในหนัง แต่อวี๋หมิงหลางทำให้เธอได้เห็นอีกแบบหนึ่ง เขากระโดดวิ่งบนหลังคารถอย่างรวดเร็ว

จากหลังคารถคันหนึ่งไปยังอีกคันหนึ่ง มีอยู่คันเป็นรถบรรทุกแกะ เขาจึงเกาะขอบข้างไปแล้วถือโอกาสลูบหัวแกะที่โผล่ออกมา ไม่ดื้อนะลูก

คนขับรถถึงกับเบิกตาโพลง นี่เขาตาฝาดไปหรือเปล่า

ทำไมมีคนวิ่งอยู่บนหลังคารถด้วย

ฉากแบบไหนหนังที่ตำรวจไล่ล่าผู้ร้ายกลายเป็นเรื่องจริงแล้ว

รถหลายสิบคันติดอยู่ตรงนั้น บรรดาคนขับรถทั้งหลายพากันงง นี่มันเรื่องอะไรกัน เวลานี้ไม่ใช่เวลายกสะพานเสียหน่อย พอเห็นคนปิดหน้าวิ่งบนหลังคารถยิ่งงงเข้าไปใหญ่

หรือจะมีการจับโจรเกิดขึ้น หรือจะมีการไล่ล่าคดีใหญ่ๆอยู่

พอเชื่อมโยงกับเวลานี้ไม่ใช่เวลายกสะพานยิ่งรู้สึกว่าเป็นไปได้ที่จะมีการจับโจรอยู่ บรรดาคนขับจึงตื่นเต้นกันยกใหญ่

น่าเสียดายที่ยุคนี้ไม่เจริญเท่าอีกสิบกว่าปีให้หลังที่ทุกคนต่างพกโทรศัพท์มือถือ สามารถนำมาถ่ายทอดสดได้ พวกเขาจึงได้แต่มองมนุษย์โพกหน้ากระโดดไปมาบนหลังคารถ ถ้าเป็นสิบกว่าปีให้หลังน่ะเหรอ คงถ่ายทอดสดแล้วมีคนมากดไลค์ร่วมแสดงความคิดเห็นกันมากมาย กลายเป็นประเด็นร้อนในชั่วพริบตา

ปลายสายนิ่งเงียบ คล้ายกับกำลังคิดว่าทำไมโทรศัพท์ของลูกน้องตัวเองถึงได้มีเสียงผู้ชายคนอื่น

“สวัสดี” เสียงที่นุ่มนวลผิดปกติดังลอดมา

“ได้ยินว่าอยากเจอเมียผมเหรอ”

“คุณเป็นผู้ชายของเฉินเสี่ยวเชี่ยน”

อวี๋หมิงหลางมองผู้ชายชุดดำสองคนที่เพิ่งได้สติออกมาจากรถเตรียมจะปีนขึ้นมาจึงแสยะยิ้มใส่

“ใช่ เป็นสามีที่ถูกต้องตามกฎหมาย ในฐานะที่เป็นสามีของเฉินเสี่ยวเชี่ยน ผมคิดว่าผมมีสิทธิที่จะต่อต้านการต้อนรับอันแสนอบอุ่นจากพวกคุณ”

อวี๋หมิงหลางหลบหมัดของชายชุดดำ แล้วถีบกลับไปหนึ่งที ส่วนผู้ชายอีกคนก็คิดจะเข้ามา เขาจึงใช้มือข้างที่ไม่ได้จับโทรศัพท์กระดิกเรียกเหมือนเรียกหมา

เรื่องที่สองคนนี้ทำให้เมียเขาตกใจกลัวเขายังไม่ลืมนะ

ผู้ชายคนนี้ก่อนหน้านี้ถูกเสี่ยวเชี่ยนอัดด้วยสนับมือ ร่างกายจึงขยับไม่คล่องแคล่ว แล้วจะเป็นคู่ต่อสู้ของอวี๋หมิงหลางได้อย่างไร ถูกอัดเข้าไปหนึ่งทีถึงกับหมอบ

“ปล่อยคนของผมซะ” ปลายสายพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ถึงเขาจะไม่เห็นว่าทางนั้นเกิดอะไรขึ้น แต่จากเสียงร้องของลูกน้องที่ดังลอดมาก็เดาได้ไม่ยาก คนของเขาคงสภาพน่าเวทนามาก

ครั้งนี้เขาประมาทศัตรูเกินไป นึกไม่ถึงว่าข้างกายเฉินเสี่ยวเชี่ยนจะมีคนฝีมือดีมากขนาดนี้

“ผมไม่ชอบให้ใครมาเจ๊าะแจ๊ะกับเมียผมมากเกินไป พฤติกรรมในวันนี้ของพวกคุณเห็นได้ชัดว่าอยากจะลองดี”