แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย นิยาย บท 762

อวี๋หมิงหลางบีบคอหนึ่งในสองผู้ชายชุดดำ คนที่ถูกบีบถึงกับหน้าเขียว

กล้าเอาลูกเหล็กเหวี่ยงไปที่เมียเขา เบื่อชีวิตมากแล้วใช่ไหม แค่บีบคอมันยังน้อยไป

“คุณจะเอาไง” ผู้ชายที่อยู่ปลายสายถาม

“คำพูดนี้ควรจะเป็นผมถามมากกว่ามั้ง คุณให้คนมาเล่นงานเมียผม คิดจะเอาไง”

“ผมว่าคุณเข้าใจผิดแล้วล่ะ ผมแค่อยากนัดหมอเฉินให้มารักษาผมแค่นั้นเอง”

“หึหึ รักษาเหรอ…” อวี๋หมิงหลางฟังออกว่าอีกฝ่ายแถ ถ้าคิดจะมาขอให้เมียเขารักษาต้องใช้วิธีแบบนี้ด้วยเหรอ

“ปล่อยคนของผมแล้วเรามาคุยกันต่อหน้า”

“อีกสิบนาทีเจอกันที่ฝั่งตรงข้ามสะพานหลินเหมิน มาช้าวินาทีเดียวผมจะเอาลูกน้องสองคนของคุณส่งตำรวจ คนต่างชาติทำร้ายครอบครัวทหาร ถ้าไม่อยากโดนจับก็รีบมา”

อวี๋หมิงหลางปล่อยมือ คนที่ถูกบีบคอไอไม่หยุด อวี๋หมิงหลางใช้มือฟันที่ท้ายทอยอีกฝ่าย แล้วถีบลงจากรถ ผู้ชายคนนั้นกลิ้งลงไปกองรวมกับเพื่อนที่อวี๋หมิงหลางเพิ่งถีบทิ้งไปเมื่อครู่

“ถ้าไม่อยากถูกรถทับตายก็ลากเพื่อนเฮงซวยของแกขึ้นรถซะ” อวี๋หมิงหลางกระโดดลงจากรถอย่างคล่องแคล่ว ชายชุดดำที่แบกเพื่อนมองอวี๋หมิงหลางอย่างระแวง

ผู้ชายคนนี้เป็นใครมาจากไหนกันฝีมือถึงได้ร้ายกาจขนาดนี้

“เจ้านายของพวกแกบอกว่าจะมาเจอ ถ้าไม่อยากไปเจอคนให้อาหารในสภาพทุเรศยิ่งกว่านี้ก็ขึ้นรถแล้วทำตัวดีๆ”

ชายชุดดำฟังออกว่าอวี๋หมิงหลางหลอกด่าว่าพวกเขาสภาพเหมือนหมา แบบนี้มันยอมไม่ได้ ครั้นแล้วเขาจึงพุ่งเข้าไป

อวี๋หมิงหลางหลบการโจมตีได้อย่างว่องไว จากนั้นเขาก็หยิบกระบองที่พกติดเอวออกมาฟาดไปที่มือของผู้ชายคนนั้น เจ็บเสียจนร้องจ๊ากออกมา

กระดูกหักไหมวะเนี่ย

“แก…ใช้อาวุธ…”

นี่มันโกงกันชัดๆ

อวี๋หมิงหลางผายมือออก “แล้วตอนที่พวกแกเอาลูกเหล็กเหวี่ยงใส่เมียฉันนั่นมันก็อาวุธเหมือนกันไม่ใช่เหรอ”

“มันทำ ฉันไม่ได้ทำ…” ผู้ชายคนนั้นรู้สึกเจ็บมาก ในใจแอบเซ็งที่ต้องมารับกรรมแทนเพื่อน

“อ้อ คนนี้เหรอ” อวี๋หมิงหลางมองคนดวงซวยที่สลบลงไปกองอยู่กับพื้น เขาเดินเข้าไปแล้วเตะเข้าไปที่กล่องดวงใจของอีกฝ่ายด้วยเท้าที่ใส่รองเท้าบู๊ท—ขยี้

“โอ๊ย” คนดวงซวยประจำปีฟื้นทันที ส่งเสียงร้องโอดโอย จากนั้นก็สลบไปแบบแน่นิ่งไม่ขยับอีก

ชายชุดดำที่สงสัยว่าตัวเองกระดูกหักเห็นอวี๋หมิงหลางเ**้ยมโหดขนาดนี้ก็ถอยหลังโดยอัตโนมัติ เหมือนอยากจะหนี

“ถ้าแกหนีกลับไปเจ้านายแกตัดแขนขาที่เหลือทิ้งแน่”

ชายชุดดำจึงจำต้องหยุดเดิน มองอวี๋หมิงหลางด้วยความเคียดแค้น อวี๋หมิงหลางเก็บอารมณ์ความสนุก แล้วเปลี่ยนเป็นสีหน้าขึงขังของทหาร

“ขึ้นรถ”

“ลุงทหารเก่งจังเลยฮะ สุดยอดเลย” ภายในรถคันข้างหน้ามีเด็กผู้ชายอายุสิบกว่าขวบนั่งอยู่ เด็กน้อยเห็นตั้งแต่ต้นจนจบว่าลุงทหารจัดการกับคนเลวยังไง พอเห็นอวี๋หมิงหลางจับคนร้ายได้แล้วก็ปรบมือดีใจ

“ทำเพื่อประชาชนครับ” อวี๋หมิงหลางยกมือทำท่าแสดงความเคารพแบบทหาร “ทุกท่านวางใจได้ครับ สองคนนี้เป็นคนร้ายที่ผมตามจับ ตอนนี้ภารกิจของผมเสร็จสิ้นแล้ว เมืองของเรากลับเข้าสู่ความสงบอีกครั้ง หวังว่าทุกท่านจะไม่นำเรื่องไปเล่าอย่างเกินจริงนะครับ ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือครับ”

เสียงปรบมือเกรียวกราว

คนขับรถที่อยู่รอบๆพากันชะโงกหน้าออกมาดูแล้วปรบมือ ทหารของประเทศเท่ห์มาก

“ลุงฮะ ถ้าผมโตขึ้นผมจะเป็นทหารอย่างลุงได้หรือเปล่าฮะ” เด็กน้อยทำหน้าเลื่อมใส

อวี๋หมิงหลางยิ้ม “ตั้งใจเรียนแล้วเป็นคนที่ทำประโยชน์เพื่อสังคม ไม่ว่าจะเป็นทหารหรือไม่ก็ล้วนตอบแทนประเทศชาติได้เหมือนกัน สู้ๆ”

โวะ เอ็งสิวะคนพิการ—ชายชุดดำมองแขนที่หักอย่างเซ็งๆ ก็ได้ เขาถูกซ้อมจนใกล้เคียงกับคนพิการแล้ว น่าเวทนามาก

“ขับตามรถคันนี้มานะ มีคนอยากเจอคุณ รักนะเมียจ๋า”

พี่ใหญ่ พี่อยู่ไหนกันแน่ รีบมา ชายชุดดำตะโกนขอความช่วยเหลือในใจ นี่เขาเจอสัตว์ประหลาดอะไรเข้าวะเนี่ย

ถูกซ้อมยังไม่เท่าไร ทำไมต้องมาทนฟังเสียงออดอ้อนด้วย มันช่างทรมาน…

สะพานที่เมื่อครู่รถแน่นขนัด เมื่อกลับสู่สภาวะปกติก็ขับคล่องถนน ชายชุดดำที่แขนหักขับลงสะพานตามที่อวี๋หมิงหลางสั่ง จากนั้นก็ไปจอดจุดหนึ่งข้างถนน

เสี่ยวเชี่ยนขับรถอวี๋หมิงหลางตามมาติดๆ

“เมียจ๋า~” อวี๋หมิงหลางลงรถไปก็กางสองแขน

“ที่รัก~” เสี่ยวเชี่ยนโผเข้าหา สองคนทั้งกอดทั้งจูบ

ชายชุดดำรู้สึกเหมือนตัวเองโดนเหยียดอีกแล้ว ลูกพี่ รีบๆมาเซ่ ผมอยู่คนเดียวรับไม่ไหวหรอกนะ

สู้อย่างดุเดือดมาก็ยังไม่ลืมที่จะออดอ้อน สองคนนี้มันจริงจังแค่ไหนวะ—หรือจะพูดได้ว่า ผู้ชายสวมชุดทหารที่ไม่รู้ที่มาที่ไปคนนี้ไม่เห็นพวกเขาในสายตาเลยใช่ไหม

การรวมร่างของอวี๋หมิงหลางกับเสี่ยวเชี่ยนทำร้ายหัวใจคนโสดยืดเยื้ออยู่ได้ไม่กี่นาทีก็มีรถคันหนึ่งเข้ามาจอด มีคนลงจากรถแล้วเดินมาทางพวกเขา

ชายชุดดำพอเห็นคนๆนี้ก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที พี่ใหญ่ ในที่สุดพี่ก็มา

คนๆนี้ค่อนข้างผอม ส่วนสูงพอๆกับอวี๋หมิงหลางน่าจะประมาณ185 แต่ความผอมทำให้ดูไม่สูง ดูเหมือนคนอ่อนแอคนหนึ่ง ใส่แว่นตากรอบทอง

สำหรับเสี่ยวเชี่ยนแล้วนี่ก็แค่คนแปลกหน้า แต่อวี๋หมิงหลางกลับรู้สึกคุ้นหน้าคนๆนี้

หน้าคุ้นมาก…