แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย นิยาย บท 846

“ดูซิว่าจะหนีไปไหนรอด” แล้วก็มีรถเบนซ์สีแดงเข้ามาจอดอีกคัน พ่อที่หัวล้านกลางหัวของฉิวฉิวลงมาจากรถ ชี้ไปที่พวกเสี่ยวเชี่ยน พวกเขาไล่ตามมาตลอดทางเพื่อที่จะมาจับฉิวฉิวกลับไป

“ครั้งนี้พวกเราไม่คิดหนีหรอก”

เสี่ยวเชี่ยนถอยลงไปสองก้าวอย่างเงียบๆแล้วรับกระเป๋าเป้ของอวี๋หมิงหลางมา

อวี๋หมิงหลางเริ่มวอร์มร่างกาย หลิวเหมยกับอาข่าเองก็เช่นกัน ฉิวฉิวเห็นพ่อตัวเองที่ยังคงไม่ยอมแพ้จึงมองบนใส่

“พ่อ ตัดใจเหอะ ชาตินี้ผมก็เป็นแบบนี้ไปตลอดแหละ รักษาไม่หายหรอก”

“ไอ้ลูกชั่ว รีบกลับไปกับฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ” พ่อฉิวฉิวเห็นท่าทางของลูกสาวก็ยิ่งหงุดหงิด

เวลานี้มีคนลงมาจากรถเบนซ์อีกสองคน หนึ่งในนั้นดูเหมือนเป็นชาวต่างชาติ กำลังพูดกับล่ามอยู่

เสี่ยวเชี่ยนกับอวี๋หมิงหลางเลิ่กคิ้วขึ้นพร้อมกัน เสี่ยวเชี่ยนหัวเราะเสียงขึ้นจมูก ส่วนอวี๋หมิงหลางพูดจาแดกดัน

“เขาสั่งให้ล่ามบอกคุณว่า ถ้าอยากรักษาฉิวฉิวให้หายก็ต้องเพิ่มเงิน ตอนนี้คุณรีบร้อนถ้าเขาต้องการเท่าไรคุณก็ต้องให้…เนี่ยน่ะเหรอผู้เชี่ยวชาญ? ผมคิดว่าเมียผมหน้าเลือดแล้วนะ ตอนนี้เมียผมดูจิตใจมีเมตตาไปเลยทีเดียว อย่างน้อยก็ไม่เรียกเงินเพิ่ม”

“อะไรนะ?” พ่อฉิวฉิวอึ้ง

“พ่อ โดนขูดรีดขนาดนี้แล้วยังจะเชื่อคนแบบนี้อีกเหรอ?” ฉิวฉิวเองก็ฟังเข้าใจบ้าง ฟู่กุ้ยก็พยักหน้า

พวกเสี่ยวเชี่ยนฟังภาษาอังกฤษออก ผู้เชี่ยวชาญจอมปลอมคนนี้ถือว่าดวงซวยที่มาเจอแก๊งค์เด็กเรียนเข้า

ล่ามหน้าบึ้งพูดเสียงเบา อีกฝ่ายฟังเข้าใจโปรดระวังด้วย

ครั้นแล้วผู้เชี่ยวชาญจอมปลอมนั่นก็หน้าบึ้งทันที

“เรื่องพวกนี้กลับไปค่อยว่ากัน ฉิวฉิวกลับไปกับพ่อ ดูแกซิ ครึ่งชายครึ่งหญิงเหมือนตัวอะไรเนี่ย”

“ผมเป็นแบบนี้ให้โทษใคร? ตอนเด็กๆใครเป็นคนบอกผมว่าผู้หญิงสืบสกุลไม่ได้ ใครที่บอกผมว่า เรื่องที่ผิดหวังที่สุดก็คือการมีลูกสาว? ตอนนี้ผมไม่เป็นผู้หญิงแล้วพ่อควรจะดีใจไม่ใช่เหรอ?”

“แก”

สองพ่อลูกพอเจอหน้ากันก็ต่อปากต่อคำ คุยกันดีๆไม่ได้

“ไปจับตัวมันมา” พอพ่อฉิวฉิวยกมือคนที่อยู่ข้างหลังก็ล้อมกันเข้ามา นอกจากคนก่อนหน้าที่เจอแล้วยังมีลูกน้องคนอื่นๆอีก

“พวกคุณคิดจะทำอะไร?” อวี๋หมิงหลางเดินเข้าไปหาพลางถาม พอเขาเดินออกมาก็ดูมีมาดน่าเกรงขามมาก

เสี่ยวเชี่ยนมองอวี๋หมิงหลางด้วยความสนใจ ดูจากท่าทางเอาเรื่องของเสี่ยวเฉียงในตอนนี้แล้ว หนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมาเขาต้องทำได้ไม่เลวในการฝึกรวมแน่นอน

“ลูกสาวฉันหนีไป ฉันก็มีสิทธิ์จับเขากลับไปรักษา แล้วก็คนของพวกแกทำร้ายฉัน ฉันจะฟ้องให้หมด”

“มีสิทธิ์เหรอ? กฎหมายข้อไหนของบ้านเราที่อนุญาตให้พ่อกักขังหน่วงเหนี่ยวลูกสาวตัวเองได้?” มาพูดเรื่องกฎหมายกับอวี๋หมิงหลางที่จบกฎหมายมาเท่ากับพูดเพ้อเจ้อชัดๆ

“นี่มันเรื่องในครอบครัวของฉัน ฉันเป็นพ่อเขาฉันมีสิทธิ์สั่งสอน”

“เขาอายุเกินสิบแปดแล้ว ไม่ถือว่าเป็นเยาวชน ตอนนี้เขาไม่อยากกลับไปกับคุณ ใครก็บังคับเขาไม่ได้”

พ่อฉิวฉิวหรี่ตามอง “พวกแกนี่คุยดีๆไม่ชอบ ชอบให้ใช้กำลัง?”

อวี๋หมิงหลางตอบกลับแค่สองพยางค์

หึหึ

อวี๋หมิงหลางคิดไว้ว่าตัวเองควรเจรจาอย่างสันติ เถียงกันพอหอมปากหอมคอก็พอ เพื่อให้ดูเป็นคนมีอารยธรรม

แต่คนพวกนี้กลับคิดอยากพาตัวเองเข้าสู่ความป่าเถื่อน ถ้าอย่างนั้นเขาก็หมดทางเลือก

พ่อฉิวฉิวไม่อยากเสียเวลาอีก ตอนนี้เขาอยากจัดการพวกเสี่ยวเชี่ยนแล้วจับฉิวฉิวไป เขาสั่งลูกน้องให้ล้อมพวกอวี๋หมิงหลางไว้ ทันใดนั้นเสี่ยวเชี่ยนก็เห็นอวี๋หมิงหลางถีบร่วงไปหนึ่งคน แค่ชั่วพริบตาแขนซ้ายเขาก็ล็อคคอได้อีกคน ส่วนด้านขวาก็ถีบร่วงไปอีกคน

ผู้หญิงหัวโจก=ประธานเชี่ยน

ไก่อ่อนใส่แว่น=ฟู่กุ้ย

ผู้ชายที่น่ากลัว=อวี๋หมิงหลาง

พ่อฉิวฉิวโมโหด่าไล่เรียงตัว สุดท้ายชี้ไปที่ไป๋จิ่นแล้วพูด “มีแค่คนนี้ที่ดูปกติที่สุด”

“เอ่อ ลุงคะ จริงๆแล้วหนูชอบผู้หญิงค่ะ”

“” เรื่องนี้ยังมีคนปกติอยู่อีกไหม? พ่อฉิวฉิวช็อค

“พ่อ อย่ามองคนแค่ภายนอกได้ไหม? รู้ไหมว่าพวกเขาเป็นใคร? คนที่พ่อบอกว่าเป็นกุ๊ยจอมปลอมเขาเป็นถึงแชมป์ต่อสู้ระดับประเทศหลายสมัย ผู้ชายที่ใส่แว่นจบดอกเตอร์เป็นรองหัวหน้าแผนกนิติจิตเวท ผู้ชายคนที่โหดๆนั่นผมบอกไม่ได้ว่าเขาเป็นใคร แต่เป็นกำลังหลักของประเทศนี้ ส่วนผู้หญิงหัวโจกที่พ่อพูดถึงเรียนปริญญาโทด้านจิตวิทยา และเป็นจิตแพทย์ที่มีชื่อเสียงมากในบ้านเรา พวกเราน่ะเหรอที่ไม่ปกติ?”

“คนที่ไม่ปกติแบบแกก็ต้องคบคนที่ไม่ปกติไปด้วย คนปกติที่ไหนกันจะเข้าบ้านคนอื่นแล้วใช้วิธีแบบนั้นเอาตัวแกไป? ฉันอยากจะฟ้องพวกแกข้อหาบุกรุกบ้านคนอื่นจริงๆ”

“แล้วเรื่องทั้งหมดนี้ไม่ใช่เพราะคุณเป็นต้นเหตุหรือไง?”

เสี่ยวเชี่ยนก้าวออกมา

เสี่ยวเฉียงพอเห็นท่าทางของเธอก็รู้ว่าเมียจะแสดงบารมีอีกแล้ว

“ถ้าพ่อกล้าฟ้องร้องพวกเขา ผมก็จะฟ้องพ่อที่กักขังหน่วงเหนี่ยวผม แถมยังคิดจะใช้ช็อตไฟฟ้าผมอีกด้วย”

“ไอ้ลูกเวร แกกล้าพูดกับพ่อแบบนี้เพราะคนพวกนี้เลยเหรอ”

ขณะที่สองพ่อลูกทะเลาะกันอยู่ ทันใดนั้นพ่อฉิวฉิวก็ได้ยินเสี่ยวเชี่ยนพูดอยู่ด้านหลังด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล เธอไม่ได้พูดภาษาจีน ฟังดูอ่อนโยน แต่ไม่รู้ทำไมพ่อฉิวฉิวกลับรู้สึกใจคอไม่ดี

เสี่ยวเชี่ยนเดินไปพูดกับผู้เชี่ยวชาญจอมปลอมคนนั้น “คุณเองน่ะเหรอที่ล้างสมองพ่อเพื่อนฉัน คิดจะช็อตไฟฟ้าด้วย?”