บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1189

เป็นไปไม่ได้ที่ตระกูลเซิ่งจะพลิกสถานการณ์กลับมาได้ ดังนั้นตระกูลไป๋และเมืองหวงย่อมจะไม่ต่อสู้กับตระกูลเซิ่งจนตาย เพราะเป็นการสิ้นเปลืองกำลังมากเกินไป!

หากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งได้รับผลประโยชน์มากเกินก็จะไม่สมดุล!

โดยเฉพาะสำหรับเมืองหวง หากสูญเสียกองกำลังมากเกินไปในการยึดครองเมืองก็จะไม่คุ้มค่า!

และอาจจะถูกตระกูลไป๋แย่งไปแทน!

ดูเหมือนว่าตระกูลเซิ่งยังคงมีโอกาสหลบหนี!

“ใช่แล้ว ถ้าเจ้าคิดอย่างรอบคอบ ตระกูลไป๋และเมืองหวงจะทุ่มเทกำลังทั้งหมดเพื่อฆ่าเซิ่งตงฉยงหรือไม่?”

“นอกจากนี้ เซิ่งตงฉยงยังเป็นคนที่มีความสามารถพิเศษด้วย ข้าเกรงว่าทั้งสองคนจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา!”

หลังจากที่หวังหยวนพูดเช่นนี้ เกาเล่อก็ไม่ปฏิเสธ!

“เซิ่งตงฉยงมีพลังมากจริง ๆ ไม่ต้องพูดถึงฝีมือการต่อสู้ของเขา เพียงแค่ความสามารถในการบังคับบัญชากองทหารก็อยู่นอกเหนือการเข้าถึงของคนธรรมดาแล้ว!”

“ยิ่งกว่านั้น คือเขามียอดฝีมือระดับปรมาจารย์มากมาย เราได้ตรวจสอบแล้วพบว่ามีเจ็ดหรือแปดคนที่ไม่ด้อยไปกว่าถังหม่างและต้าหู่!”

เกาเล่อพูดด้วยสีหน้าหวาดเกรง

แต่ก็อดไม่ได้ที่จะพูดว่า “แม้ว่าพวกเขาจะไม่ทำลายล้างด้วยกำลังทั้งหมด และให้โอกาสเซิ่งตงฉยงได้ต่อสู้กลับ แต่ว่า... โอกาสรอดของเขาอยู่ที่ไหน?”

“ในเมื่อสามแคว้นของพวกเขาถูกแบ่งแยกดินแดนไปแล้ว พวกเขาก็จะกลายเป็นเพียงโจรเร่ร่อนหรือเปล่า?”

“ด้วยวิธีนี้ พวกเขาจะสามารถอยู่รอดได้ในช่วงเวลาสั้น ๆ แต่เมื่อตระกูลไป๋เริ่มโจมตีอีกครั้ง พวกเขาก็ยังต้องตายอยู่ดี!”

หวังหยวนยกยิ้มแล้วอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “เซิ่งฟางสี่จะไม่ยอมเป็นโจรเร่ร่อนหรอก ผู้ชายคนนี้มีความยืดหยุ่นสูง บางที... เขาอาจจะเลือกต้าเย่!”

ทันทีที่เกาเล่อได้ฟังประโยคดังกล่าวก็ตกใจ!

“ใช่แล้ว! ช่วงนี้ต้าเย่เป็นค่อนข้างอ่อนแอ ข้าลืมเรื่องนี้ไปเสียแล้ว!”

“ถ้าต้าเย่รับตระกูลเซิ่งเข้าไป ก็จะมีความเป็นไปได้ที่จะอยู่รอด!”

“ก็แค่...ต้าเย่จะเหมือนเลี้ยงลูกเสือลูกจระเข้หรือเปล่า?”