บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1194

หวังหยวนยังคงรู้สึกดีกับจีหย่งมาก

เพราะเมื่อหลายปีก่อนในดินแดนต้าเย่ จีหย่งเป็นคนที่เป็นมิตรกับเขามากที่สุด!

เขาฉลาดมาก ฉลาดเสียจนน่าทึ่ง!

เด็กอายุเพียงสิบขวบแต่มีสติปัญญาชาญฉลาดเช่นนี้ น่าเสียดายที่ฮ่องเต้ซิงหลงถูกตระกูลเซิ่งวางยาพิษไปเสียก่อน ไม่เช่นนั้นจีหย่งอาจจะกลายเป็นฮ่องเต้ผู้เฉลียวฉลาดได้!

“เตรียมบ้านไว้สักหลังแล้วพาพวกเขามาที่นี่”

“ข้าอยากเจอพวกเขาด้วยตัวเอง”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ เกาเล่อก็รีบไปจัดการ

ในเวลานี้จีหย่ง เสียนกุ้ยเฟยและเหล่าข้ารับใช้อีกสองสามคนล้วนรู้สึกกังวล

“ลูกเอ๋ย... พวก... พวกเรามาถึงเขตแดนของหวังหยวนแล้ว พวกเขาจะไม่ฆ่าเราใช่หรือไม่?”

เสียนกุ้ยเฟยถามจีหย่งด้วยความกังวล

จีหย่งส่ายหน้า “ท่านอาจารย์เป็นคนใจดีที่สุดที่ข้าเคยพบในโลกนี้ขอรับ”

“เขา... ใจดีหรือ?”

เสียนกุ้ยเฟยรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ไม่เข้าใจว่าคำสองคำนี้มาได้อย่างไร!

จีหย่งพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม

“อืม อืม ไม่ต้องกังวลหรอกขอรับ เสด็จแม่ ท่านอาจารย์จะไม่ทำร้ายเรา”

“หากอยู่ในเมืองหลิง พวกเราอาจจะได้มีชีวิตที่สงบสุขอย่างแท้จริงและอยู่ห่างไกลจากการแก่งแย่งชิงดี...”

เมื่อจีหย่งพูดจบ เสียนกุ้ยเฟยก็เสียใจมาก

“ฮึ่ม! ลุงของเจ้าสมควรตาย! กักขังพวกเราไว้ให้อยู่แต่ในบ้าน แม้จะดูแลพวกเราอย่างดี แต่แผ่นดินนี้... เจ้าไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องด้วยเลยแม้แต่น้อย”

เสียนกุ้ยเฟยรู้สึกเสียใจมาก เสียใจว่าเหตุใดเมื่อก่อนตนจึงเชื่อฟังคำพูดของพี่ชาย!

หากนางไม่เชื่อฟัง ฮ่องเต้ซิงหลงก็คงไม่ตาย!

และหากฮ่องเต้ซิงหลงไม่ตาย แผ่นดินนี้ก็อาจจะตกเป็นของลูกชายของนาง!

แม้ว่าจะไม่ใช่ของลูกชายของนาง!

แต่พวกนางก็จะไม่ต้องตกอยู่ในสภาพเช่นนี้!

“เสด็จแม่ ปีนี้เกิดเรื่องราวมากมายขึ้น ท่านยังไม่เข้าใจอีกหรือขอรับ?”

จู่ๆ จีหย่งก็พูดขึ้นมา เสียนกุ้ยเฟยได้ฟังแล้วก็ตกใจเล็กน้อย