บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1205

“คุณชายหวัง ข้าจะทำให้ดีที่สุด!”

หลังจากนั้นหวังหยวนก็มองวังไห่เทียน!

“พี่วัง เรื่องจัดตั้งโรงเรียนเอกชนในเมืองหลิงที่ทั้งชายและหญิงสามารถเรียนหนังสือได้โดยไม่ต้องเสียค่าใช้จ่าย ขอให้ท่านและวังฉงโหลวรับผิดชอบร่วมกันได้หรือไม่?”

หลังจากที่หวังหยวนพูดประโยคนี้จบ วังไห่เทียนก็ตอบรับโดยไม่ลังเล!

นอกจากวังไห่เทียนแล้วยังมีอาจารย์อาวุโสคนอื่น ๆ ที่มีความสุขมากอีกด้วย!

สิ่งที่พวกเขาเต็มใจทำมากที่สุดก็คือการสอนหนังสือและให้ความรู้ผู้คน!

“ไม่มีปัญหา!”

“พี่หยวน ท่านวางใจได้เลย!”

วังไห่เทียนและวังฉงโหลวหัวเราะอย่างร่าเริงแล้วพยักหน้าทันที

“เกาเล่อ องค์กรเครือข่ายผีเสื้อต้องยังคงดำเนินต่อไป และภายในเมืองหลิงก็ต้องจัดวางสายลับของเราด้วย การเคลื่อนไหวทุกอย่างต้องรายงานทั้งหมด!”

เมื่อได้ยินคำพูดของหวังหยวน เกาเล่อก็พยักหน้าเช่นกันโดยไม่ลังเล!

“และให้แจ้งว่าภาษีของเมืองหลิงนั้นเราคิดเพียงแค่ส่วนเดียวเท่านั้น ส่วนอีกเก้าส่วนให้เป็นของราษฎรไป!”

“ทุกคนจะได้รับการสนับสนุนด้านการเพาะปลูกและการเลี้ยงสัตว์ หากมีประโยชน์ก็ย่อมมีกำลังใจในการทำต่อ!”

สิ่งที่หวังหยวนทำนี้เรียกได้ว่าสร้างความตกใจให้กับทุกคน!

เกรงว่าตั้งแต่ก่อตั้งอาณาจักรมาคงไม่เคยมีใครให้สวัสดิการสูงขนาดนี้มาก่อน!

“ในช่วงเวลาต่อจากนี้ไปอาจจะยุ่งสักหน่อย เพราะสินค้าของเราก็ควรมีมากขึ้นด้วย!”

หวังหยวนยกยิ้มอ่อน เนื่องจากต้องการให้เมืองหลิงกลายเป็นเมืองแห่งการค้าอย่างแท้จริง!

ทุกคนจึงสามารถทำธุรกิจได้! ทุกคนจะมีงานทำและมีเงินใช้!

สิ่งที่ต้องการก็คือสินค้าใหม่เพิ่มเติม!

“เอาล่ะ พวกเจ้าไปทำงานกันเถอะ ข้าเองก็ต้องเริ่มทำงานแล้ว!”

เมื่อหวังหยวนพูดจบก็เดินไปที่โรงงานทันทีเพื่อคิดค้นสิ่งใหม่ ๆ สำหรับจัดตั้งศูนย์การค้าเมืองหลิงที่แข็งแกร่ง!

ในส่วนของอาหาร หวังหยวนมีเพียงลูกชิ้นเนื้อวัวเท่านั้น แต่ในไม่ช้าเขาก็คิดค้นลูกชิ้นปลา ลูกชิ้นหมู ลูกชิ้นกุ้งและแบบอื่นอีกมากมาย!

พร้อมกับเครื่องเทศปรุงรสสำเร็จรูปสำหรับหม้อไฟ!

นอกจากนี้ยังมีเครื่องเทศสำเร็จรูปสำหรับปิ้งย่างด้วย!

จากนั้นสูตรผลิตภัณฑ์เหล่านี้ก็ถูกนำไปผลิต!

และล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งที่จำเป็นทั้งสิ้น!

เมื่อเห็นสิ่งของที่ออกแบบเสร็จแล้ว จู่ปันและจ้าวต้าฉุยก็ตกใจ!

พลังแห่งการสร้างสรรค์นี้ช่างแข็งแกร่งยิ่งนัก!

พวกเขาตกใจ แต่ในดวงตาของพวกเขาก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้น พวกเขาเป็นช่างฝีมืออยู่แล้วย่อมชอบการออกแบบที่ชาญฉลาด เมื่อเห็นการออกแบบของหวังหยวนแล้ว พวกเขาก็มีความสุขมาก!

ทันใดนั้นหมู่บ้านต้าหวังแห่งนี้ก็เริ่มเคลื่อนไหวราวกับเครื่องจักร!

ทุกคนต่างเริ่มทำงานในหน้าที่ของตนเองอย่างขมีขมัน!

แน่นอนว่าครั้งนี้ต้องใช้เวลานาน!

หวังหยวนมองว่าอย่างน้อยต้องใช้เวลาครึ่งปีหรือหนึ่งปีจึงจะบรรลุเป้าหมายได้!

และต้องใช้เวลาสามปีจึงจะทำให้เมืองหลิงพัฒนาอย่างเต็มที่!

แต่นอกเหนือจากสิ่งเหล่านี้แล้ว หวังหยวนก็ยังทุ่มเทพลังมากมายไปกับอาวุธ!

เขาตั้งใจจะเริ่มสร้างรถถัง!

รถถังที่ทำจากเหล็กกล้า!