บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1206

เพราะเศรษฐกิจต้องพัฒนา!

แต่พลังการต่อสู้ก็ต้องพัฒนาเช่นกัน!

ตอนนี้เขาต้องการสร้างรถถัง ไม่จำเป็นต้องวิ่งได้ แค่ต้องการรถเหล็กขนาดใหญ่ที่สามารถรองรับคนได้เจ็ดแปดคนก็พอ!

เพียงแค่การจัดวางทหารในการเฝ้ารักษาเมืองด้วยคนเจ็ดแปดคนที่ถือปืนคาบศิลา ก็เพียงพอที่จะทำให้หลายคนหมดหนทางเอาชนะแล้ว!

ซึ่งแน่นอนว่าหวังหยวนได้พิจารณาถึงปัญหาเรื่องการมองเห็นแล้ว!

ต้องใช้กระจก!

กระจกหนาด้วย!

ชั้นเดียวไม่พอก็ต้องสองชั้น!

สองชั้นไม่พอก็ต้องสามชั้นหรือห้าชั้นไปเลย!

โดยสรุปแล้วคือให้หนาจนใช้หินก้อนใหญ่ทุบไม่แตกก็พอ!

และไม่จำเป็นต้องใช้กระจกมากนัก เพราะหากขยายขนาดหัวของศัตรูได้ก็สามารถเล็งเป้าได้แล้ว

ส่วนการเล็งและการยิงให้แม่นนั้น ตราบใดที่ขยายจนขนาดเท่ากำปั้นก็สามารถใช้ปืนพกยิงออกไปได้!

ด้วยวิธีนี้คนเจ็ดแปดคนจะมาพร้อมกับกระสุนนับพันนัด!

เมื่อถึงเวลานั้น รถสิบคันพร้อมกับทหารหมื่นนายก็จะสามารถต้านทานกองทัพห้าหกหมื่นนายได้!

ยิ่งไปกว่านั้นยังมีระเบิดมืออีกด้วย!

และหวังหยวนยังสร้างบอลลูนลมร้อนหลายลูกไว้บนกำแพงเมือง โดยผูกไว้กับกำแพงเมือง เมื่อใช้กล้องส่องทางไกลส่องจากบนนั้นจะสามารถมองเห็นสถานที่ที่อยู่ไกลออกไปได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด!

แน่นอนว่ามันมีประโยชน์อย่างมากแม้ในระหว่างทำสงคราม!

ในบอลลูนลมร้อนมีการติดตั้งระเบิดมือผูกด้วยหนังสติ๊กที่สามารถยิงออกไปได้ไกลหลายร้อยเมตร!

นี่คือการทิ้งระเบิดทางอากาศอย่างแท้จริง!

โดยสรุปแล้วหวังหยวนได้สร้างเมืองหลิงให้กลายเป็นอาณาจักรที่น่ากลัวที่สุดในโลกนี้!

เมื่อหวังหยวนประกาศข่าวออกไป เมืองหลิงทั้งเมืองก็เต็มไปด้วยความฮือฮา!

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น เฉพาะภาษีนี้ก็เก็บเพียงหนึ่งส่วนเท่านั้น!

เรื่องนี้ทำให้ชาวบ้านหลายคนดีใจมาก!

ยิ่งไปกว่านั้นยังมีคำสั่งให้สร้างโรงงานและรับสมัครคนงานด้วย!

เมื่อทั้งสองมาถึงหมู่บ้านต้าหวังก็ยิ่งทึ่งมากกว่าเดิม!

“พี่หวัง การเดินทางมาครั้งนี้ทำให้ข้าได้เปิดหูเปิดตาจริง ๆ!”

เมื่อไป๋ชิงชางพบหวังหยวนก็อดพูดไม่ได้ ในดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเคารพและชื่นชม!

สำหรับคำพูดนี้ หวังหยวนเพียงแค่ยกยิ้ม

นี่เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น!

ยังห่างไกลจากผลลัพธ์สุดท้ายที่เขาคาดการณ์ไว้ถึงหนึ่งในสิบ!

เมื่อศูนย์การค้าของเมืองหลิงสร้างเสร็จแล้วจะมีโรงงานในทุกอำเภอและทุกเขตต่าง ๆ ทุกคนสามารถอยู่ได้อย่างสงบสุข ซึ่งภาพในเวลานั้นจะเป็นภาพที่น่าตกใจที่สุด!

“พี่ไป๋ พวกท่านมาแล้ว บังเอิญว่าข้ากำลังจะจัดแสดงสินค้าใหม่ล่าสุดของร้านอยู่พอดี!”

หวังหยวนไม่ให้โอกาสไป๋ชิงชางพูดเพราะในที่สุดสิ่งเหล่านี้ของเขาก็ต้องวางขาย!

ไป๋ชิงชางมาแล้วจึงบังเอิญว่าจะได้เริ่มขายให้อาณาจักรต้าเป่ยของพวกเขาก่อนเลย!

ไป๋ชิงชางไม่รู้ว่าหวังหยวนคิดค้นสิ่งแปลกประหลาดอะไรขึ้นมาอีก แต่ก็ยังรีบตามหลังหวังหยวนไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นแล้วมองมันด้วยความสนใจ!