บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1318

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่ว์ไฉหลิงก็ตกใจมาก

หวังหยวนพ่นลมหายใจอย่างเย็นชาแล้วพูดว่า “หลี่ว์ไฉหลิง ข้ายังพูดไม่ชัดเจนพอหรือ? หรือท่านฟังไม่เข้าใจ? ท่านทำอะไรไปบ้าง ท่านไม่รู้ตัวเองจริงหรือ?”

“ข้าจะบอกให้นะ หลี่ว์ไฉหลิง ที่ข้าพูดเรื่องเหล่านี้กับท่านตอนนี้ก็เพราะว่าจำเป็นต้องพูด! ไม่เช่นนั้นตอนนี้ท่านคงตายไปแล้ว รู้หรือไม่!”

เมื่อหวังหยวนพูดจบ สีหน้าของหลี่ว์ไฉหลิงก็เคร่งเครียดอย่างมาก หลายปีที่ผ่านมานี้เขาทำอะไรไปบ้าง เขาย่อมรู้ดี!

แต่เขาไม่เชื่อว่าราชสำนักจะทำอะไรเขาได้!

สถานที่ที่สวรรค์สูงฮ่องเต้ห่างไกลเช่นนี้ ถึงแม้ว่าเขาจะโลภ แต่จะมีใครทำอะไรเขาได้?

“ท่านอ๋อง ท่านไม่ต้องมาขู่ข้า!”

หลี่ว์ไฉหลิงหรี่ตาลง นัยน์ตาฉายแววเย็นชา!

หวังหยวนก็มองไปที่เขาด้วยความเย้ยหยัน

“หลี่ว์ไฉหลิง อย่างไร ไม่พอใจหรือ?”

เมื่อพูดจบ หวังหยวนก็หยิบปืนคาบศิลาออกมายิงนัดหนึ่งลงที่พื้นว่างตรงหน้าเขา!

เสียงปืนทำให้สีหน้าของหลี่ว์ไฉหลิงเปลี่ยนไปอย่างมาก เขารู้ว่าถ้าปืนกระบอกนี้ยิงที่หัวของเขา ตอนนี้เขาก็คงตายไปแล้ว!

“ท่านอ๋อง ท่านต้องการทำอะไรกันแน่!”

หลี่ว์ไฉหลิงถามเสียงเย็นชา แววตาเต็มไปด้วยความโกรธ!

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หวังหยวนก็มองไปที่หลี่ว์ไฉหลิงแล้วกล่าวว่า “เมื่อครู่ข้าบอกกับท่านไปแล้ว แต่ท่านดูเหมือนจะไม่เข้าใจ ข้าจะพูดอีกครั้ง แต่ข้าเป็นคนไม่มีความอดทนมากนัก ถ้าท่านยังฟังไม่เข้าใจอีก เห็นทีวันนี้ท่านคงต้องตายที่นี่แล้ว!”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ หลี่ว์ไฉหลิงที่มีสีหน้าบึ้งตึงก็ตั้งใจฟัง

“วันนี้ข้าให้ท่านมาที่นี่แล้วพูดเรื่องเหล่านี้กับท่าน โดยไม่ได้ฆ่าท่านในทันที ท่านควรจะเข้าใจว่าเพราะเหตุใด!”

“และสิ่งที่ท่านทำไปคือความผิดหนักเพียงใด ท่านก็รู้ดีเช่นกัน ราชสำนักรู้เรื่องของท่านทั้งหมด ฉะนั้น... จะเลือกอย่างไรก็ขึ้นอยู่กับท่าน”