บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 498

นี่คือวิธีการสร้างคริสตัลที่หายากและล้ำค่า

“ไม่เลว!”

หวังหยวนดูอย่างเบื่อหน่าย

ด้วยเทคโนโลยีปัจจุบันของต้าเย่ การสร้างแก้วใสคงเป็นเรื่องยากมาก!

แต่ไม่มีปัญหาสำหรับเขา!

มีเบ้าหลอมแกรไฟต์ดินเหนียว ที่สามารถเข้าถึงจุดหลอมเหลวสูงพอที่จะหลอมแก้วได้ แก้วใสสามารถผลิตได้ด้วยการใช้หินแก้ว และโซเดียมคาร์บอเนตที่มีความบริสุทธิ์สูง!

นอกจากนี้เขายังทำท่อเหล็กขึ้นมา แล้วสอนคนเหล่านี้เป่าแก้วและทำงานฝีมือ

แต่เวลานั้นมีน้อยเกินไป ช่างเหล่านี้จึงทำได้เพียงเป่าแก้วด้วยทักษะปัจจุบันเท่านั้น

แต่เขาไม่ได้รีบร้อน

ในยุคนี้ ตราบใดที่สร้างสิ่งประดิษฐ์จากแก้วใสได้ ก็ถือเป็นสมบัติล้ำค่าแล้ว

เพียงแค่ทำลูกปัดแก้ว ถ้วยแก้ว และกระจกขึ้นมา ให้ตรงตามความต้องการของตลาดก็พอแล้ว

“ท่านพี่ ท่านเก่งสุดยอด ท่านสร้างคริสตัลขึ้นมาได้อย่างไร!”

ดวงตากลมโตของจ้าวชิงเหอเต็มไปด้วยความชื่นชม

ในตอนแรก นางรู้สึกว่าค่อนข้างสิ้นเปลือง เมื่อหวังหยวนไปที่เมืองเฮ่อเพื่อจัดตั้งกลุ่มขุดแร่!

ตอนนี้เมื่อเห็นแก้วคริสตัล ก็เข้าใจทันทีว่ามูลค่าของมันสูงกว่าของดาบราชวงศ์ถัง

กัวเจิ้งไฉและช่างเป่าแก้วก็มองหวังหยวน แล้วรู้สึกชื่นชมยินดี!

“เรียนรู้จากหนังสือ!”

หวังหยวนเปลี่ยนเรื่อง “ทุกคนจำไว้ว่า อย่าพูดเรื่องไร้สาระเมื่อเจ้าออกไปข้างนอก โครงการนี้จะต้องถูกเก็บเป็นความลับในขณะนี้”

จ้าวชิงเหอพยักหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า!

ตระกูลโจวมีปัญหาเรื่องผลิตน้ำตาล ไม่ต้องพูดถึงเรื่องการผลิตคริสตัลเลย

หากพวกคนมั่งคั่งรู้เรื่องนี้ พวกเขาจะพยายามอย่างเต็มที่ เพื่อนำวิธีการลับในการทำคริสตัลออกไปแน่นอน

กัวเจิ้งไฉและกลุ่มช่างก็พยักหน้าเช่นกัน เงินสามก้วนที่พวกเขาได้รับนั้น รวมค่าธรรมเนียมการรักษาความลับไว้ด้วย

หวังหยวนอุ้มอาเป่าผู้โง่เขลาขึ้นมา บีบจมูกเล็ก ๆ ของเขา แล้วพูดว่า “ชิงเหอ มาเล่นกับอาเป่าสักพักสิ ข้ากับคุณหนูหูมีเรื่องต้องคุยกัน!”

หูเมิ่งอิ๋งก้มหน้าลง ใบหน้างามของนางกลายเป็นสีแดงก่ำ

“อืม!”

จ้าวชิงเหอแอบกัดฟัน แล้วรับอาเป่าไป

ทุกครั้งที่จิ้งจอกตัวนี้มา ท่านพี่ก็จะขอให้นางช่วยดูแลอาเป่า

จากนั้นทั้งสองก็ไปที่ชั้นบนที่สร้างขึ้นใหม่ แล้วอยู่ที่นั่นเกือบทั้งวัน โดยไม่รู้ว่าทำอะไรกันบ้าง

แม้ว่านางจะเห็นใจหลี่ซื่อหาน พี่สะใภ้ของนาง แต่ความอกตัญญูมีอยู่สามประการ ที่สุดของความอกตัญญูคือการไร้ทายาทสืบสกุล ทั้งสองแต่งงานกันมาสามปีแล้ว แต่ก็ยังไม่มีลูก!

ตอนนี้ลูกพี่ลูกน้องของนางมีความรักครั้งใหม่ ถึงแม้นางจะรู้สึกไม่สบายใจ แต่นางก็พยายามช่วยเขาอย่างเต็มที่

หวังหยวนจูงหูเมิ่งอิ๋งขึ้นมาที่ชั้นสาม “มานี่สิ ข้าจะพาเจ้าขึ้นไปชั้นบนเพื่อดูสิ่งแปลกใหม่!”

“... อะไรหรือ?”

เสียงของหูเมิ่งอิ๋งแผ่วเบาราวกับเสียงยุง และใบหน้างามของนางก็แดงระเรื่อ ทุกครั้งที่ทั้งสองคนขึ้นไปชั้นบน แม้ว่าจะคุยกันเรื่องงานบ้าง แต่พวกเขาก็ใช้เวลาส่วนใหญ่โอบกอดกัน แม้ว่าจะยังไม่ได้ไปไกลกว่านั้น แต่ความรู้สึกร้อนรุ่มไปทั่วกาย ก็ทำให้นางต้องวิ่งมาที่หมู่บ้านต้าหวังทุกสามวัน