บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 507

ที่ทำการปกครองอำเภอ ณ เมืองฝู!

“นี่... นี่?”

นายอำเภอคนใหม่ซุนไป๋ชวนถือเอกสารจากราชสำนักไว้ในมือก่อนหรี่ตามอง!

อาจารย์หมิงถันละโมบต้องการทวงความดีความชอบในการปราบปรามชาวหวง ซึ่งทำให้ฮ่องเต้ทรงกริ้วอย่างมาก เขาจึงถูกสั่งห้ามไม่ให้มีสิทธิสอบคัดเลือก และจะไม่มีวันได้รับราชการ!

ทว่าสุดท้ายแล้วแม่ทัพหนุ่มก็พูดโน้มน้าวให้อีกฝ่ายรู้ว่าในสายตาของเขา อาจารย์หมิงถันเคารพฮ่องเต้มากเพียงใด!

ไม่ต้องพูดถึงข่าวโคมลอยที่ได้ยินจากคนอื่น ๆ!

แต่ในความคิดของแม่ทัพหนุ่ม ผู้ที่สมควรได้รับการกล่าวถึงมากที่สุดหลังจากที่กองทัพสามารถเอาชนะชาวหวงได้ก็คือ อาจารย์หมิงถัน!

ตอนนี้ราชสำนักกลับ ‘ตอบแทนความดีงาม’ ของเขาด้วยการทำเช่นนี้!

คุณความดีของเขาเป็นเรื่องจริงหรือเท็จไม่อาจกล่าวได้ แต่เมื่อพิจารณาจากท่าทีของฝ่าบาทแล้ว พระองค์เกลียดชังอาจารย์หมิงถันไม่น้อย

เนื่องด้วยฮ่องเต้มีทัศนคติเช่นนี้ ดังนั้นมุมมองความคิดของเหล่าขุนนางที่มีต่ออาจารย์หมิงถันจึงเปลี่ยนเช่นกัน

ซุนไป๋ชวนตบโต๊ะแล้วตะโกน “ใครก็ได้ อย่าให้ใครเข้ามารบกวนนายท่านสามล่ะ!”

ไม่นาน ผู้ตรวจการสวี่ที่ตอนนี้ได้เลื่อนขั้นเป็นนายอำเภอสวี่ก็ประสานหมัดด้วยความเคารพ “นายท่านสาม ท่านมีอะไรหรือขอรับ!”

ซุนไป๋ชวนยังคงเผยท่าทีสงบนิ่ง “นายอำเภอสวี่ เจ้าควรอ่านเอกสารที่ราชสำนักเพิ่งส่งมาด้วยตนเอง!”

นายอำเภอสวี่พยักหน้าพลางกล่าว “ข้าเห็นแล้วขอรับ มันเกี่ยวข้องกับอาจารย์หมิงถัน!”

“ไม่ได้การแล้ว ตอนนี้เจ้าควรแสดงความเห็นที่มีต่ออาจารย์หมิงถันออกมาให้ชัดเจน!”

ซุนไป๋ชวนกล่าวคำเบา “ที่ว่าการอำเภอของเราก็ควรเปลี่ยนความคิดที่มีต่อเขาด้วย!”

สวี่ต้าโหยวมุ่นคิ้ว “นายท่าน ท่านต้องการให้พวกเราเปลี่ยนแปลงอย่างไร?”

“ไม่มีอะไรมาก เพียงแค่บังคับใช้กฎหมายด้วยความเป็นกลาง และทำทุกอย่างตามที่เจ้าต้องการ!”

ด้วยอิทธิพลของเขาในปัจจุบัน มันจึงเป็นเรื่องง่ายสำหรับกองทหารม้าที่จะก่อกบฏ และโจมตีเจ้าหน้าที่ประจำเทศมณฑล

“เชื่อหรือไม่ว่าหากท่านต้องการกลั่นแกล้งอาจารย์หมิงถัน ก็จะไม่มีผู้ใดในที่ทำการปกครองอำเภอเชื่อฟังท่านแม้แต่คนเดียว”

สวี่ต้าโหยวหัวเราะเยาะ “ท่านไม่ฉุกคิดบ้างหรือว่าแม้ฝ่าบาทจะทรงเกลียดชังอาจารย์หมิงถัน แต่เพียงถูกห้ามไม่ให้เข้าร่วมการสอบคัดเลือกขุนนางเท่านั้น เหตุใดถึงไม่ถูกจับกุมและประหาร”

เส้นขนบนศีรษะของซุนไป๋ชวนพลันลุกชูชัน ‘มีขุนนางในราชสำนักพูดปกป้องเขา องค์ฮ่องเต้จึงเกิดความลังเลสินะ’

สวี่ต้าโหยวแค่นเสียง “หากท่านคิดร้ายต่ออาจารย์หมิงถันจริง ๆ ข้าขอสาบานในฐานะนายอำเภอ ภายในสามเดือนนี้ ข้าจะถลกหนังและเด็ดหัวท่านให้จงได้!”

ตุบ!

ร่างกายของซุนไป๋ซวนสั่นสะท้านก่อนล้มลง เหงื่อเย็นพลันไหลลงมาจากหน้าผาก “นายอำเภอสวี่ ข้ารู้ว่าข้าผิดไปแล้ว เจ้าช่วยเก็บเรื่องนี้ไว้และอย่าบอกอาจารย์หมิงถันได้หรือไม่!”

สวี่ต้าโหยวเหลือมองอีกฝ่ายพร้อมเยาะเย้ยในใจ “ท่านเป็นใครถึงขอให้ข้าซ่อนมันจากอาจารย์หมิงถัน ช่างไร้ยางอายเสียจริง”

ข่าวนี้ถูกส่งไปที่หมู่บ้านต้าหวังอย่างรวดเร็ว หวังหยวนและคนอื่น ๆ ขมวดคิ้วแน่นพลางอ่านเอกสารจากราชสำนัก ทันใดนั้นบรรยากาศภายในห้องพลันอบอวลไปด้วยความอึดอัด ราวกับความตายกำลังคืบคลานเข้ามา