“เหตุใดเจ้าถึงไม่พูดว่าท่านจู่เหริน นี่เป็นครั้งแรกที่ท่านได้ลิ้มลองหม้อไฟ อย่าเพิ่งทะเลาะกันเลย!”
“นั่น... นั่นเป็นเพราะพี่หยวนทำหม้อไฟอร่อยมากยังไงล่ะ!”
“เอาล่ะ ๆ ท่านจู่เหรินมาที่นี่เพื่อสอนตำราแก่ลูกหลานเรา อย่านินทาลับหลังพวกเขาเลย!”
กลุ่มชาวบ้านกระซิบกระซาบ!
ชาวบ้านสองสามคนกำลังรับประทานหม้อไฟทองแดงอยู่ที่ชั้นบน ขณะที่บางส่วนเตรียมผักอยู่ที่ชั้นล่าง พวกเขาแบ่งหน้าที่กันอย่างชัดเจน!
ใบหน้าของหลี่จ้าวหลินละเสวี่ยเมิ่งหลงเปลี่ยนเป็นสีแดง พวกเขาถูกเหล่าชาวบ้านหัวเราะเยาะเพียงเพราะเรื่องลูกชิ้นงั้นรึ!
หวังหยวนต้องการปรามชาวบ้าน และห้ามหยิบยกเรื่องนี้มาพูดอีกในอนาคต!
“น้องชาย อย่าเพิ่งไป!”
วังไห่เทียนรั้งหวังหยวนเอาไว้พลางล่าวด้วยรอยยิ้ม “ไม่มีใครบนโลกนี้ไม่ถูกนินทา ๆ อีกอย่างพวกเขาไม่ได้มีเจตนาร้ายเสียหน่อย”
หวังหยวนพยักหน้าพลางยิ้มตอบ พี่ไห่เทียนช่างมีจิตใจกว้างขวางนัก ทั้งยังสามารถมองสถานการณ์ได้อย่างทะลุปรุโปร่ง
คนกลุ่มหนึ่งเดินไปตามถนนในหมู่บ้าน
พวกเขาเดินดูการทำงานของชาวบ้าน ดูการทำอาหารในโรงอาหาร ดูเด็ก ๆ เรียนตำรา ดูเหล่าเด็กหนุ่มฝึกศิลปะการต่อสู้ในสนามหญ้า และดูโรงงานทั้งห้าที่คึกคักไปด้วยกิจกรรมต่าง ๆ
วังไห่เทียนหันมองลูกศิษย์ทั้งสามคนพลางถาม “พวกเจ้ารู้สึกอย่างไรบ้าง?”
เหยาฝูไห่ถอนหายใจแล้วตอบว่า “ที่นี่คือเปรียบเสมือนสวรรค์ตามที่นักปราชญ์ได้กล่าวไว้ ไม่มีอะไรมากกว่านี้แล้วขอรับ!”
หลี่จ้าวหลินและเสวี่ยเมิ่งหลงพยักหน้าเห็นด้วยตามสัญชาตญาณ
หวังหยวนโบกมือปฏิเสธ “ที่นี่เปรียบเสมือนสวรรค์แบบใดกัน เหล่าชาวบ้านเพียงได้รับสภาพความเป็นอยู่ขั้นพื้นฐานที่มนุษย์ทุกคนควรได้รับ ยังห่างไกลจากคำว่าแดนสวรรค์มากโข!”
แดนสวรรค์ที่แท้จริงคือสถานที่ที่แม้จะส่งต่อความรู้เรื่องเทคโนโลยีอยู่หลายรุ่น แต่คนเหล่านั้นกลับไม่ประสบความสำเร็จแม้แต่น้อย
ในเวลานั้นเหล่ามนุษย์จะลุ่มหลงในวัตถุนิยม และจิตวิญญาณของพวกเขาก็จะไขว้เขว!
“ดังนั้นมีกี่ราชวงศ์กันที่สามารถมอบคุณภาพชีวิตขั้นพื้นฐานให้แก่เหล่าประชาชนได้!”
หวังไห่เทียนถอนหายใจพลางส่ายหน้า
ทว่าใบหน้าของเขาจะเต็มไปด้วยความสงสัย เมื่อมันเป็นแนวคิดที่ซับซ้อนเกินที่จะเข้าใจในตอนนี้
ส่วนเคมีเป็นเหมือนกับการอ่านตำราสวรรค์ที่ไม่อาจคิดหาคำตอบได้
หลี่จ้าวหลินถือตำราเคมีพลางกล่าว “ท่านหมิงถัน ท่านบอกว่าในน้ำมีซี่จวิน ซึ่งซี่จวินเป็นสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กที่ไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า แล้วท่านค้นพบพวกมันได้อย่างไรขอรับ!”
วังไห่เทียน วังฉงโหลว เหยาฝูไห่ และเสวี่ยเมิ่งหลงต่างมองหวังหยวนเป็นตาเดียวกัน!
เนื้อหาในตำราทั้งสามเล่มแปลกประหลาด และยากที่จะเข้าใจเป็นที่สุด
“ข้าค้นหามันพบเพราะใช้กล้องจุลทรรศน์น่ะ!”
หวังหยวนโบกมือส่งสัญญาณให้ต้าหู่นำกล้องจุลทรรศน์ที่เขาเพิ่งประดิษฐ์เสร็จออกมา
กระจกใสไม่ใช่ปัญหาใหญ่ในการทำกล้องโทรทรรศน์ กล้องโทรทรรศน์ดาราศาสตร์ และกล้องจุลทรรศน์อีกต่อไป!
ซี่จวินจัดอยู่ในประเภทสิ่งมีชีวิตทางชีวภาพ ทว่าตอนนี้มีข้อกำจัดและเงื่อนไขมากมาย อีกทั้งการศึกษาก็ยังไม่ก้าวหน้า
สาเหตุที่เขาทำมันขึ้นมาก็เพื่อต้องการช่วยให้ชาวบ้านเข้าใจถึงข้อเสียของการดื่มน้ำเย็น เพราะมันสามารถลดความเสี่ยงในการเกิดโรคต่าง ๆ ได้

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่
อัพปตอนต่อหน่อยอ่านถึง373 แล้ววสนุก...
สนุกมมากครับ ปกติเห็นแนวนี้ตัวเอกชอบเป็นผู้หญิง...
รบกวน อัพเดท ด้วยครับ /...
รออยู่ครับ เรื่องนี้ สนุกมาก อย่าเพิ่งเท กันน่ะครับ/ขอบคุณ แอดฯ...
รอตอนต่อไปอยู่ครับ...
รอ update อยู่น๊าา กำลังสนุกเลย...
เรื่องนี้ ดีมากครับ รบกวน อัพเดท ไวๆ ใจจะขาดแล้ว ขาดตอนไปเดือนนึงแล้วครับ...
รอตอนต่อไปอยู่นะครับ แอดมิน...
ฮ่องเต้ในนิยายนี้ จับสลากได้ตำแหน่งมาแน่นอน...
ขอบคุณ admin ครับ เรื่องนี้สนุกจริงๆ...