บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 619

แม้ว่าหวังหยวนจะพูดแบบนี้ แต่วังฉงโหลวก็ยังโทษตัวเองอยู่

“มันคงจะดีกว่าถ้าเมื่อคืน... ข้า... ข้าไม่ได้พูดคำพวกนั้นออกมา”

เมื่อหวังหยวนเห็นวังฉงโหลวเป็นเช่นนี้ เขาก็ส่ายหน้าทันที "ฉงโหลว ที่เจ้าพูดมันผิดนะ!"

“ที่พูดมาไม่ผิด ทำไมต้องยอมรับผิด ที่ผิดคือราชสำนัก ที่ผิดคือยุคสมัยนี้ต่างหาก”

“อาหยวนจะบอกเจ้าวันนี้ว่าอย่าฝืนใจตัวเองอยู่ตลอดเวลา ลุงรองของเจ้าเป็นเปิดเผยไม่มีเล่ห์เหลี่ยม แม้ในสถานการณ์เช่นนี้ ก็ไม่เคยพูดออกมาจากจิตสำนึกเลย”

“ในโลกนี้ เป็นเพราะมีการโกหกมากมายเกินไป จึงทำให้ผู้คนตกอยู่ในความเสื่อมทราม”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ วังฉงโหลวก็รู้สึกราวกับว่าเขาถูกฟ้าผ่า

เดิมทีเขาคิดว่าหวังหยวนจะโกรธเขา เพราะคำพูดเมามายเมื่อคืนนี้จึงทำให้เกิดเรื่องวุ่นวาย

แต่ไม่คิดว่าอาหยวนจะใจดีขนาดนี้ ไม่เพียงแต่ไม่โกรธ แต่ยังให้กำลังใจตัวเองด้วย

ไม่น่าแปลกใจที่ลุงรองจะให้ความเคารพอาหยวนมาก ตอนนี้เขายิ่งชื่นชมเขามากยิ่งขึ้นไปอีก!

“ข้าทราบแล้วขอรับ อาหยวน”

วังฉงโหลวพยักหน้าอย่างแรง

ในตอนนี้ หวังหยวนถามออกมาอย่างสงสัย "เรื่องการหมั้น เป็นมาอย่างไรกันแน่?"

“ข้าไม่เคยได้ยินเจ้าพูดถึงเรื่องนี้มาก่อน”

วังฉงโหลวคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "ตอนที่ลุงรองของข้ายังปลอมตัวอยู่ เขาได้รับความช่วยเหลือจากตระกูลซุน เราจึงหมั้นกันด้วยเหตุนี้"

“ลุงรองของข้าไม่มีลูก ดังนั้นแล้วเรื่องหมั้นหมายจึงมาตกอยู่ข้า อันที่จริงลุงรองแค่อยากตอบแทนบุณคุณ นายท่านใหญ่ตระกูลซุนยังไม่เสียชีวิตในตอนนั้น”

“ตอนนี้เขาไม่มีชีวิตอยู่แล้ว จึงไม่เป็นแบบนี้อีกต่อไป นายท่านใหญ่คนนั้นเป็นคนฉลาดมีเหตุผล”

“ส่วนลุงรองของข้าหลังจากถูกลดตำแหน่ง ความสัมพันธ์ของข้ากับตระกูลซุนก็ค่อย ๆ แย่ลง แต่อย่างไรก็ตาม ลุงรองก็รักษาสัญญาของเขาเสมอ สัญญาการแต่งงานกับตระกูลซุนก็ไม่ลืม นั่นคือเหตุผลที่ข้ามาที่นี่…”

“ก็แค่...เฮ้อ...”

พี่วังเองคงไม่ได้เห็นด้วยกับการแต่งงานครั้งนี้

ในเวลาเดียวกัน เฉิงอู๋จี้ก็กลับไปที่จวนผู้ตรวจการ และรีบไปที่ห้องสมุด

“ท่านพ่อ ข้ากลับมาแล้ว”

ในห้องสมุด เฉิงเหลียวถือเอกสารจำนวนหนึ่ง เมื่อเขาเห็นเฉิงอู๋จี้กลับมาแล้ว เขาจึงถามว่า "เจ้าเจอเขาไหม"

“เจอแล้วขอรับ ท่านพ่อ” เฉิงอู๋จี้รีบกล่าวทันที

เฉิงเหลียวถามอีกครั้ง "คนผู้นี้เป็นอย่างไร"

เฉิงอู๋จี้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะให้ข้อสรุปออกมา

“ท่านพ่อ จากที่ข้าประเมินนั้น...เขาเป็นคนบ้าระห่ำ และค่อนข้างมีสมองอยู่”

เฉิงเหลียวขำ แต่ไม่ตกใจอะไร เขาแค่พูดว่า "ถูกหยิบยกมาถกเถียงในท้องพระโรงได้ ได้รับการแนะนำจากเสนาธิการฝ่ายซ้ายเป็นอย่างยิ่ง และเพื่อกดข่มให้เสนาธิการฝ่ายขวาเกรงกลัว สองคำนี้ใช้ประเมินเขาไม่ได้หรอก ”