บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 686

เจิ้งเซิ่งเหลือบมองหวังหยวน ยกมือขึ้นแล้วพูดว่า “ท่านหวัง ข้าอยากรู้จริง ๆ ว่าเหตุใดเจ้าถึงเดาความคิดของพ่อข้าได้”

จากการกบฏของกองทัพชิงชวน ไปจนถึงการพูดคุยยามค่ำคืนที่นี่ มีเพียงการแลกเปลี่ยนทางจดหมาย และการเผชิญหน้ากันในค่ายเสบียงหนัก เหตุใดชายคนนี้ถึงสามารถมองทะลุผ่าน และถ่ายทอดสิ่งที่เขาต้องการแสดงให้พ่อของเขาฟังได้

เหตุใดกัน ทั้งที่ไม่ได้เห็นเรื่องนี้ด้วยตัวเอง

หวังหยวนเหลือบมองเจิ้งเซิ่ง ก่อนจะยิ้มแล้วอธิบาย

“มันไม่ใช่การเดา แต่เป็นความเข้าใจตามเหตุผล นับตั้งแต่ที่พ่อของเจ้ามาที่เฉิงโจว ข้าก็รู้ว่าเขาคิดอะไรเมื่อออกคำสั่งครั้งแรก และเขาก็เตือนข้าด้วย”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ เจิ้งเซิ่งก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเขาก็คิดอะไรบางอย่าง แล้วอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “พ่อของข้าบอกว่า... ทำลายเมืองหรือ?”

เจิ้งเซิ่งตกตะลึง เพราะเมืองถูกทำลาย เขาจึงมั่นใจได้ว่าพวกเขาไม่มีเจตนาจะฆ่าจริง ๆ งั้นหรือ

“แล้วจดหมายฉบับที่สอง เป็นการทดสอบหรือ?”

เจิ้งเซิ่งถามด้วยความประหลาดใจ ในขณะที่หวังหยวนพูดด้วยรอยยิ้ม “ข้าไม่ได้ฉลาดถึงเพียงนั้น แต่เมื่อกองทัพชิงชวนยึดชายแดน คนของหวงเหยียนก็ยื่นไมตรีมาให้ข้า”

“เพราะฉะนั้นข้าจึงเข้าใจเรื่องทั้งหมดนี้ จากนั้นสิ่งล่อใจก็ตามมา”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ ทั้งเจิ้งเซิ่งและเจิ้งไท่ชิงก็ตกตะลึง

“ไม่น่าแปลกใจ...”

เจิ้งไท่ชิงพูดด้วยความประหลาดใจ จากนั้นก็คลี่ยิ้ม

หวังหยวนเข้าใจสิ่งที่เจิ้งไท่ชิงพูด หากปราศจากความภักดีต่อหวงเหยียนอย่างแท้จริง ไม่ว่าอย่างไร เขาจะไม่สามารถทำเช่นนี้ได้!

แต่ทุกสิ่งที่นี่ ย่อมทำให้เขาถูกฉุดรั้งอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

“อู๋หลิงรู้วิกฤตที่นี่ เขาจึงอยากกลับมาให้เร็วที่สุดเป็นธรรมดา ดังนั้น... การตัดสินใจของขุนพลนั้นถูกต้องแล้ว” หวังหยวนพยักหน้าพูดช้า ๆ

เจิ้งไท่ชิงยิ้มแล้วพูดทันที “ข้าจะรอท่านอยู่ที่ชายแดน เพราะมันไม่ง่ายเลยที่ท่านจะไปถึงหวงเหยียนได้อย่างง่ายดาย”

ทันทีที่เขาพูดเช่นนี้ หวังหยวนก็หรี่ตาลง และอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ดูเหมือนว่าบางคนไม่ยินดีต้อนรับการมาถึงของข้า!”

เจิ้งไท่ชิงพยักหน้า แล้วมองหวังหยวน