บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 711

“มีเงินแล้วทำอย่างไรได้เล่า? ยังห่างไกลจากทหารองครักษ์เมืองหวงยิ่งนัก บุกรุกทุกซอกทุกมุม!”

“ดังนั้น... คราวนี้เมืองหวงก็จะตกอยู่ในเงื้อมมือของข้าไม่ช้าก็เร็ว!”

อ๋องเจิ้นตงมั่นใจมาก เมื่อเปรียบเทียบกับพวกเขาแล้ว พลังอำนาจของเขาน่ากลัวที่สุด!

ทหารองครักษ์เมืองหวงควบคุมทุกอย่างในเมืองหลวง ถนนและตรอกซอกเต็มไปด้วยคนของทหารองครักษ์เมืองหวง!

เบื้องบนจากวังสู่ราษฎรทั่วไป ทุกคนล้วนอยู่ในการควบคุมของเขา!

เมื่อมีการกบฏ เขาจะควบคุมราชสำนักได้อย่างตามใจปรารถนาอย่างแน่นอน!

...

วันรุ่งขึ้น หวังหยวนตื่นแต่เช้าและรับประทานอาหารเช้า

งานเลี้ยงเฉลิมฉลองเริ่มตอนเที่ยง หวังหยวนไม่มีอะไรทำ และไม่ได้พูดอะไรมาก ทว่าเขากลับเริ่มวางแผน

ตอนนี้สิ่งที่อยู่ในมือของเขาไม่มากพอที่สามารถใช้งานได้ แต่มีบางสิ่งที่ให้เขาประหลาดใจได้!

ไม่นานก็ถึงเวลาเที่ยง เกาเล่อรออยู่ข้างนอกนานแล้ว

“ใต้เท้าเกา ข้าเพียงแค่เข้าวังเท่านั้น ท่านมีตำแหน่งทางการที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ กลับมาพบข้าด้วยตนเอง มันทำให้ข้ารู้สึกละอายใจจริง ๆ”

หวังหยวนหัวเราะ ข้างหลังเขามีต้าหู่และถังหม่างตามมาด้วย

ทั้งสองคนสามารถติดตามเข้าไปในวังได้ ในเมื่อเป็นงานเฉลิมฉลอง และมีขุนนางจำนวนมากที่ไปเข้าร่วม

“คุณชายหมิงถันสุภาพแล้ว นี่คือหน้าที่ของข้า เชิญเถอะ”

พูดจบ เขาก็ขึ้นหลังม้าแล้วเข้าไปในวัง

ในขณะนี้ นอกจากราชวงศ์ทั้งสี่คนแล้ว หวังหยวนยังเห็นคนรู้จักอีกด้วย

อย่างเช่นเจิ้งไท่ชิงผู้นั้น และ...

หวงเจียวเจียว!

“ทุกท่าน ไม่ต้องมากพิธี วันนี้เป็นวันเฉลิมฉลองราชสำนักหวงของข้า ซึ่งมีมาอย่างช้านาน ทุกท่านเชิญรื่นรมย์อย่างเต็มที่”

เซียวฉู่ฉู่หัวเราะและยกแก้วดื่มเช่นกัน

“งานเลี้ยงฉลองจะต้องไม่น่าเบื่อ ไทเฮา กระหม่อมขอแนะนำ ว่าไม่สู้สนุกกับศิลปะการต่อสู้ดีกว่าหรือไม่?พ่ะย่ะค่ะ”

ในขณะนี้ ผู้อาวุโสท่านหนึ่งพูดขึ้น และไทเฮาเซียวฉู่ฉู่พยักหน้าทันทีหลังจากได้ยินสิ่งนี้

“ย่อมได้อย่างแน่นอน”

ใต้เท้าผู้นั้นยิ้ม จากนั้นหลางเซิ่งก็พูดว่า “กระหม่อม ซึ่งเป็นอดีตนายพลภายใต้การบังคับบัญชาของอ๋องถูหนาน เต็มใจที่จะเรียนรู้จากทูตผู้ยิ่งใหญ่ กระหม่อมหวังว่าไทเฮาจะทรงอนุญาตพ่ะย่ะค่ะ!"

ทันทีที่ได้ยินคำพูดเหล่านี้ หวังหยวนก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง แต่เขาก็ยิ้มและไม่ใส่ใจ

สีหน้าของไทเฮาเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด จากนั้นก็ขมวดคิ้ว

“เจ้าจะแข่งขันศิลปะการต่อสู้กับคณะทูตของต้าเย่เช่นนั้นหรือ?”