บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 761

หวังหยวนไม่ได้สนใจเลย เขาเพียงคลี่ยิ้มเท่านั้น “นั่นเป็นความสัมพันธ์ที่ดี ท่านอ๋องมีความภักดีต่อราชสำนัก ไทเฮาก็ทรงวางใจแล้ว”

“เช่นนั้นข้าก็ไม่มีอะไรจะขออีกแล้ว แค่... หนึ่งล้านเหรียญทองอะไรแบบนั้นก็พอแล้ว”

หลังจากที่หวังหยวนพูดเช่นนี้ อ๋องเจิ้นตงก็ไม่ถือสา ก็แค่หนึ่งล้านเหรียญทอง สิ่งนี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่สำรับจวนอ๋องเจิ้นตงเลย

“เรื่องเล็กน้อย คุณชายหวังช่วยชีวิตบุตรชายข้าไว้ เงินจำนวนเล็กน้อยนี้ย่อมไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร”

อ๋องเจิ้นตงยิ้มและพูดเสียงเบา

หลังจากที่หวังหยวนได้ยินสิ่งนี้ เขาก็ยิ้มและพูดว่า “ท่านอ๋องร่ำรวยเทียบเท่าแคว้นแดนจริง ๆ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เรามาเริ่มคุยเรื่องสำคัญกันดีกว่า”

หลังจากพูดเช่นนี้ อ๋องเจิ้นตงก็เหลือบมองหวังหยวนด้วยรอยยิ้มเพียงเล็กน้อย

“ดี ไม่ทราบว่าคุณชายหวังหยวนมาเข้าพบวันนี้ มีเรื่องสำคัญอันใด”

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ หวังหยวนก็พูดอย่างใจเย็นว่า “แน่นอนว่าเป็นเรื่องการลอบสังหาร ไทเฮาทรงทราบเรื่องนี้แล้ว และสั่งให้ข้ามาปลอบขวัญ อันที่จริง หากข้าไม่มาก็ไม่สำคัญอะไร ท้ายที่สุดแล้ว ในสายตาของอ๋องเจิ้นตง ไทเฮาคือเป้าหมายหลักของท่าน เจตนาของท่านคือเข้าไปมีส่วนร่วมในเมืองหวง”

“ทว่า...ไทเฮายังทรงรับสั่งให้ข้ามา ข้าก็เลยไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องมา”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ อ๋องเจิ้นตงก็หรี่ตาลง

“จริงหรือ? หากเป็นเช่นนั้นก็ขอบพระทัยไทเฮาแทนข้าด้วย”

อ๋องเจิ้นตงไม่ได้พูดมาก เขารู้ว่าการพูดมากเกินไปจะนำไปสู่ความผิดพลาด

ยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่รู้ว่าจุดประสงค์ของการมาที่นี่ของหวังหยวนคืออะไร

“ท่านอ๋องโปรดฟังข้าพูดก่อน แม้ว่าไทเฮาจะมีเจตนาเช่นนี้ แต่ข้าก็เข้าใจท่านอ๋องเป็นอย่างดี ความแค้นเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่นนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ท่านกับอ๋องเซ่อเป่ยจะยังคงเป็นพี่น้องที่ดีไม่ใช่หรือ?”

คำพูดเหล่านี้ล้วนมีเจตนาประชดประชัน!

คนอื่นฆ่าบุตรชายของตัวเอง และเจ้าเรียกพวกเขาว่าพี่น้องอีก นั่นเป็นความอัปยศจริง ๆ!

ไร้ยางอายจริง ๆ!

คำพูดนี้ของหวังหยวนมีจุดประสงค์เพื่อทำให้อ๋องเจิ้นตงโกรธ!

หวังหยวนเยาะเย้ย ทำให้ใบหน้าอ๋องเจิ้นตงดูน่าเกลียดเล็กน้อย

“ท่านอ๋อง ในเมื่อพูดมาถึงจุดนี้แล้ว ความจริงข้าก็บอกท่านไปหมดแล้ว แม้ว่าพวกท่านจะยึดครองเมืองหวงจริง ๆ ท่านคิดหรือว่าท่านจะสามารถเป็นมหาราชาของใต้หล้านี้ได้จริง ๆ?”

“ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น ในบรรดาท่านอ๋องทั้งสี่ อ๋องเซ่อเป่ยคืออุปสรรคที่ใหญ่ที่สุดของท่าน!”

“วันนี้เขาคิดจะฆ่าบุตรชายของท่าน ท่านยังเข้าใจอีกหรือ? หากตัดผู้สืบทอดทางสายโลหิตของจวนอ๋องเจิ้นตงออกไป แม้ว่าท่านจะชนะใต้หล้านี้แล้วอย่างไรเล่า? ท่านจะไม่ชนะใจผู้คน!”

“ยิ่งกว่านั้น เมื่อพิจารณาจากสถานการณ์ปัจจุบันแล้ว คนที่มีความสามารถมากที่สุดในการแข่งขันเพื่อแย่งชิงสิ่งอาวุธวิเศษไม่ใช่ท่าน แต่เป็นอ๋องเซ่อเป่ย!”

คำพูดเหล่านี้ของหวังหยวนทำให้ใบหน้าของอ๋องเจิ้นตงดูน่าเกลียดมากยิ่งขึ้น หวังหยวนพูดถูก!

เหตุผลที่เขาร้อนรนมากก็เพราะเขารอไม่ไหวแล้ว!

เขาไม่ได้แข็งแกร่งเหมือนเมื่อก่อน กลับอ่อนแอลงเรื่อย ๆ บัดนี้เขามีคุณสมบัติพอที่จะหารือเกี่ยวกับการแบ่งแยกใต้หล้ากับอ๋องเซ่อเป่ยเท่านั้น!

หากผ่านไปสักช่วงเวลา เกรงว่าจะไม่มีความสามารถนี้แล้ว!