บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 791

“ดังนั้น...เราควรเลือกที่จะเชื่อเขา!”

แม้ว่าหงเยี่ยจะโกรธมาก แต่ในตอนนี้นางก็รู้เช่นกัน ว่าเห็นได้ชัดว่าเป็นไปไม่ได้เลย ที่จะโน้มน้าวคนอื่นให้โจมตีเมืองหลวง!

ในเวลาเดียวกัน ไทเฮาเซียวฉู่ฉู่แห่งเมืองหวงก็ได้รับจดหมายเช่นกัน!

“ต้าเย่... ช่างไร้สาระเสียจริง ช่างน่าขันนัก ฮ่องเต้ไร้ประโยชน์สั่งจำคุกขุนนางที่ดี!”

“หวังหยวน... ในเมื่อเจ้าขอให้ข้าถอนกำลังทหารกลับ เช่นนั้นข้าก็จะเชื่อใจเจ้าสักครั้ง มาดูกันว่าเจ้าจะออกจากต้าเย่ได้อย่างไร!”

“ข้าจะให้เวลาเจ้าครึ่งปี หากเจ้าไม่อาจออกจากต้าเย่ได้ภายในครึ่งปี ข้าจะไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากนำกองทหารเข้าโจมตีต้าเย่ อย่างไรก็ต้อง... ช่วยเจ้าให้ได้!”

“สั่งให้กองทหารชายแดนถอนตัว จัดระเบียบทางการทหารใหม่อย่างจริงจัง เตรียมพร้อมสำหรับ... ครึ่งปีข้างหน้า!”

เซียวฉู่ฉู่ไม่เชื่อว่าหวังหยวนจะสามารถออกจากเมืองหลวงนั้นได้!

ดังนั้น...

นางรู้สึกว่าเพื่อให้หวังหยวนปลอดภัย ต้าเย่ต้องผลัดเปลี่ยนแผ่นดิน เพื่อให้เขามีชีวิตอยู่!

ด้วยอำนาจของผู้ครองแผ่นดิน คนคนเดียวจะรอดพ้นจากการจำคุกได้อย่างไร!

แม้ว่านางจะรู้สึกว่าหวังหยวนเป็นอัจฉริยะในใต้หล้า มีน้อยคนที่จะเทียบเคียงเขาได้ แต่มันก็เป็นไปไม่ได้!

ส่วนหลี่ซื่อหาน หูเมิ่งอิ๋ง และแม้แต่หวงเจียวเจียวก็รู้กันหมดแล้ว

แม้ว่าหวังหยวนจะไม่กลับมาแต่งงานกับหูเมิ่งอิ๋งและหวงเจียวเจียว แต่ผู้หญิงทั้งสามก็รักใคร่ปรองดองกัน และเต็มใจจะรอหวังหยวน!

“สามี... พวกเรากำลังรอการกลับมาของท่านอยู่!”

หลี่ซื่อหานมองไปทางเมืองหลวง โดยมีหูเมิ่งอิ๋งและหวงเจียวเจียวยืนอยู่ข้าง ๆ หญิงสาวทั้งสามต่างช่วยกันสวดภาวนา!

ความวุ่นวายครั้งนี้ สงบลงก่อนจะเริ่มด้วยซ้ำ!

ฮ่องเต้ซิงหลงมองรายงานจากเสนาบดีฝ่ายขวา เป้าชิงสื่อ แล้วยกยิ้มอ่อน

ไม่ว่าจะเป็นสมาพันธ์ต้าถง พันธมิตรเส้นทางการค้าป่าเขียว หรือพวกโจรกลุ่มต่าง ๆ ต่างก็ล่าถอยไปแล้ว นี่คือสิ่งที่เขาคิดไว้นานแล้ว!

“หวังหยวน คราวนี้ ให้ข้าดูว่าเจ้าจะหาวิธีอื่นได้หรือไม่!”

ฮ่องเต้ซิงหลงยกยิ้ม แล้วถามว่า “หวังหยวนกำลังทำอะไรอยู่?”

ฮ่องเต้ซิงหลงไม่ได้ถามต่อ เพียงแค่กล่าวว่า “ไม่ว่าจะเป็นสมาพันธ์ต้าถง พันธมิตรเส้นทางการค้าป่าเขียว หรือพวกโจร ก็ล้วนเงียบกันหมด”

“กองทหารชายแดนในเมืองหวง ก็ถอยทัพออกไปสามสิบลี้แล้ว หวังหยวน ดูเหมือนว่าคนเหล่านี้จะไม่เต็มใจที่เสี่ยงทุกอย่างเพื่อเจ้าเสียแล้ว!”

หวังหยวนไม่สนใจคำพูดเหล่านี้เลย นี่คือสิ่งที่เขาต้องการ

เพราะการออกไปเองคนเดียวเป็นเรื่องง่าย คงจะแย่มากถ้าให้พวกเขาเข้ามาเกี่ยวข้องโดยไม่มีเหตุผล!

“เป็นไปตามที่ฝ่าบาทตรัส”

หวังหยวนไม่สนใจเลย

“ถ้าเจ้าต้องการอะไรก็บอกมา ข้าบอกเลยว่าข้าจะให้อาหารและเสื้อผ้าเจ้าตามสัญญา ให้เจ้ามีชีวิตที่มีความสุข”

ฮ่องเต้ซิงหลงหัวเราะ เมื่อเห็นหวังหยวนเป็นเช่นนี้ เขารู้สึกมีความสุขมากอย่างไม่มีเหตุผล!

หวังหยวนก็ยิ้มเช่นกัน

อีกไม่นานหรอก เขาจะสามารถออกจากเมืองหลวงนี้ได้ด้วยตัวเอง!