บ่วงแค้นแสนรัก

บทที่14 คิดถึงฉันแล้วหรอ

“ไม่เจอฉันสามวัน คิดถึงฉันแล้วหรอ หึม”

ผู้ชายค่อยๆสูดดมกลิ่นหอมจากตัวเวินหนิง สูดดมแล้วเอ่ยว่า“เธอหอมจริงๆ”

พูดไปมือก็ไม่อยู่นิ่งลูกคลำตอบร่างกายเวินหนิง เวินหนิงรีบห้าม แร่กลับถูกชายหนุ่มใช้แรงที่มีเยอะกว่ากอดไว้แน่นจนขยับตัวไม่ได้

“ปล่อยฉันนะ!”

วันนี้ฉันช่วยเธอปลดปล่อย เธอก็ไม่รู้สึกอะไรเลยหรอ รู้สึกเสียใจจริงๆ”

เวินหนิงงุนงง "ช่วยฉันปลดปล่อยงั้นหรอ”

ชายหนุ่มหยิบเช็คออกมา จำนวนตัวเลขที่อยู่บนเช็คคือห้าล้าน ซึ่งจำนวนเงินเหมือนกับที่คนขับรถเอามาจากบัตรของยวี๋เฟยหมิง!

“ให้เธอ เป็นค่าที่เรามาเจอกัน”

“เวินหนิงไม่กล้าที่จะรับเช็กเงิน “วันนี้คนขับรถขับรถชนรถของยวี๋เฟยหมิง เขารับคำสั่งจากคุณหรอ คุณเป็นใครกันแน่

จะให้ฉันทนอยู่ได้ยังไง ให้พวกมันชดใช้ค่าเสียหายที่ทำให้เธอเสียใจจะเป็นไร แต่ทว่านี่แค่เริ่มต้น ถ้าหากเธอยอมล่ะก็

ประทับใจมั้ย อยากจะมองร่างกายนี้ให้ฉันรึยัง”

ตระกูลเวิน

ตระกูลลู่ก็เลยทำให้เวินหนิงไม่สามารถมีตัวตนอยู่ได้

“คุณ ให้ฉันกลับไปคิดดูก่อนสิ ตอนนี้สมองฉันมึนตึบไปหมด

แต่ใครจะรู้ว่าเขาจะเป็นเหมือนคนตระกูลลู่ไหม สามารถส่งเธอขึ้นสวรรค์และทำให้ร่วงตกลงนรก

ความอดทนของฉันมีจำกัดนะ”

! อย่า ขอร้อง!”

ลู่จิ้นยวนที่กำลังนอนอยู่ยกมือขึ้นมาบังหน้าแล้วร้องขึ้น เวินหนิงโผล่หัวจากผ้าห่มขึ้นมาดู มองดูลู่จิ้นยวน ใจเธอรู้สึกละอายใจและรู้สึกผิดมาก

“หนึ่งเดือน ให้เวลาฉันหนึ่งเดือน ฉันจะตอบแทนคุณแน่นอน ถ้าถึงตอนนั้นฉันตอบแทนคุณแล้วคุณยังไม่พอใจ ฉันจะตามใจคุณทุกอย่าง”

Bình Luận ()

0/255