เข้าสู่ระบบผ่าน

จอมศาสตราพลิกดารา นิยาย บท 572

สิ่งก่อสร้างของตําบลฉาบทองล้วนใช้หินเป็นหลัก

นอกจากตึก อาคารที่ก่อขึ้นหรือสลักจากหินและถ�าภูเขาที่ที่ขุดเข้า ไปหินผาที่นูนออกมาจํานวนน้อยแล้ว สิ่งก่อสร้างส่วนใหญ่อันที่จริง แล้วล้วนอยู่ภายในหินอุกาบาตทั้งสิ้น

ท่ามกลางห้วงเวลาอันยาวนานหลายหมื่นปี ผู้ฝึกฝนนับไม่ถ้วนเป็น เหมือนกับหนูขุดเมืองใต้ดินขึ้นภายในหินอุกาบาต

คนที่ปรากฏในตําบลฉาบทองได้ล้วนเป็นผู้ฝึกฝน หลักๆ แล้วเป็น ขั้นทะลวงสวรรค์ พลังที่ต�าที่สุดก็อยู่ที่ขั้นมหาเทวะ ฐานะต�าต้อย ต้อง พกอุปกรณ์หลอมโลหะพิเศษและของใช้อาวุธเต๋าชนิดต่างๆ จึงจะ สามารถต้านทานขีดจํากัดต่างๆ ที่มีต่อสิ่งมีชีวิตในห้วงสูญญากาศ อีก ทั้งในโพรงตําบลฉาบทองภายในหินอุกาบาตยังมีค่ายกลต่างๆ อีกด้วย

หลี่มู่และติงอี้สืบข่าวมาตลอดทาง หลังจากพักอยู่ในสิ่งก่อสร้างบน ผืนดินเล็กน้อย ก็เข้าไปในโพรงใต้ดิน

สํานักอาทิตย์ทองเข้มงวดเป็นอย่างยิ่งในการหาประโยชน์จากผู้ ฝึกฝนที่ผ่านมา

เดิมคิดว่าเมื่อเข้ามาในตําบล จ่ายภาษีแล้วก็จะสามารถเดินทาง ราบรื่นไม่มีอุปสรรค์ไปในตําบลได้ สุดท้ายเมื่อเข้าไปในโพรงใต้ดินก็ยัง ต้องจ่าย ‘ภาษีเข้าโพรง’ ยามผ่านเขตใต้ดินบางแห่งก็ยังมีลูกศิษย์สํานัก อาทิตย์ทองบางคนยื่นมือจะเอาเงิน

เงินทองในห้วงดาราสมุทรจะใช้ผลึกเซียนเป็นสิ่งแลกเปลี่ยนสากล

และจากการพูดคุยกับคนกลุ่มหนึ่งในตําบลหลี่มู่ถึงได้เข้าใจว่าผลึก เซียนเหตุที่กลายเป็นสัญลักษณ์และตัวแทนของความร�ารวยได้ก็เพราะ ข้างในมีพลังแห่งดวงดาว สามารถมอบพลังให้ผู้ฝึกฝนดูดซับ หลอม ออกมาเป็นพลังของตัวเองได้

พูดจากนิยามนี้ ประโยชน์ของของผลึกเซียนคล้ายกับหินดาราบน แผ่นดินใหญ่เสินโจวเมื่อวันวาน

แต่ระดับของผลึกเซียนสูงกว่าอย่างไม่ต้องสงสัยเลย

หินดารานับว่าเป็นเศษแร่เศษวัสดุที่หลงเหลือจากการเก็บผลึก เซียนเท่านั้น แต่กลับมากพอที่จะทําให้เหล่าจอมยุทธ์บนดาวระดับต�า แห่แหนแย่งชิงกัน

หลี่มู่หลังจากเข้าใจวิธีดูดซับพลังจากผลึกเซียนแล้วก็หยิบเอาผลึก เซียนสีเงินออกมาก้อนหนึ่งตรงนั้นเลย ทดลองดูดซับ ก็สัมผัสได้ถึงพลัง

บริสุทธิ์กลุ่มหนึ่งไหลเข้ามาในร่างกายตนเองตามฝ่ามือจริงๆ ด้วย ผล ของการฝึกฝนเช่นนี้กระทั่งว่าดีกว่าฝึกฝนในแดนเซียนบางแห่งด้วยซ�า

“อืม…”

หลี่มู่นวดขมับ

เขาด่าตัวเองช่างโง่จริงๆ ในใจ

ในมือมีผลึกเซียนมากมายขนาดนั้น เวลานานขนาดนี้กลับไม่รู้จัก ดูดซับใช้ประโยชน์ มันช่างนั่งอยู่บนกองเพชรนิลจินดาแต่ไม่รู้ตัวว่ามี ของล�าค่าอยู่กับตัว

ติงอี้อยู่ข้างๆ มองหลี่มู่พลางเอ่ยอย่างตกใจ “เรื่องความรู้ทั่วไป แบบนี้ ก่อนหน้านี้เจ้าไม่รู้อย่างนั้นรึ?”

หลี่มู่แค่นเสียงเย็น “ข้าแน่นอนว่ารู้อยู่แล้ว เพียงแต่…อืม ไม่อยาก สิ้นเปลืองก็เท่านั้น”

ติงอี้หัวเราะหึๆ “เจ้าไม่รู้ชัดๆ ฝีมือแสดงละครแย่เสียจริง”

หลี่มู่ปากกระตุก มองเขาด้วยใบหน้าที่ฉายแววโหดเหี้ยม

ติงอี้รู้สึกจนปัญญา รีบพูดขึ้นมาทันที “แต่ว่านี่ก็โทษเจ้าไม่ได้ เพราะพลังของดาราในผลึกเซียนมีเพียงผู้แข็งแกร่งทะลวงสวรรค์

เท่านั้นจึงจะดูดซับได้ ขั้นต�ากว่าทะลวงสวรรค์เส้นลมปราณไม่อาจรับ พลังของดาราชนิดนี้ได้ หากฝืนดูดซับกลับจะเป็นการทําร้ายตัวเอง”

ระหว่างที่ทั้งสองพูดคุยกัน ข้างหน้าก็มีพื้นที่กว้างโล่งปรากฏขึ้น

เสียงผู้คนจ้อกแจ้กจอแจ

เป็นตลาดนัดขนาดเล็ก

บนถนนมีคนตั้งร้านมากมาย จัดวางของแปลกๆ ต่างๆ นานา มีทั้ง อาวุธที่พัง มีทั้งสมุนไพรที่ส่งกลิ่นหอมประหลาด มีทั้งแร่หินสีดํามืด มี แผนที่ที่วาดอยู่บนหนังสัตว์สิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จัก มีลูกสัตว์ที่ดูแล้วบ้องแบ๊ว น่าเอ็นดู และยังมีวัตถุจากวิชาเต๋าหลอมโลหะอีกมากมาย…

สรุปแล้วคือมากมายละลานตาไปหมด

ภาพนี้ทําให้หลี่มู่รู้สึกเหมือยเปิดโลกกว้างอย่างหนึ่ง

เจ้าของแผงลอยตั้งป้ายเขียนบอกเงื่อนไขของตนเอาไว้ บางคน แลกด้วยสิ่งของกับสิ่งของเท่านั้น อีกทั้งยังต้องเป็นของที่ชี้บอกเฉพาะ และก็มีบางคนที่รับผลึกเซียนเป็นการแลกเปลี่ยน

เสียงต่อราคาดังไม่ขาดสาย คึกคักเป็นอย่างยิ่ง เหมือนกับตลาดบน โลกแบบนั้น

หลี่มู่สังเกตอย่างละเอียด

เขาพบว่าผู้คนที่ตลาดนัดนอกจากเผ่ามนุษย์แล้วยังมีเผ่าพันธ์ ุ ประหลาดต่างๆ อีกด้วย

บางคนสวมอาภรณ์เครื่องประดับแปลกประหลาด บางคนใช้ หน้ากากลายดาราปิดบังหน้า บางคนทั่วร่างรายล้อมไปด้วยบรรยากาศ ที่ทําให้คนไม่อาจมองใบหน้าที่แท้จริงของเขาได้ บางคนกลับไม่ปกปิด แม้แต่น้อย เห็นได้ชัดว่ามั่นใจในพลังของตน บางคนมีเขาแพะบนหัว และก็มีบางคนข้างล่างเป็นคนส่วนข้างบนเป็นสัตว์ ดูแล้วเหี้ยมโหดน่า กลัวนัก

สิ่งมีชีวิตทั้งหมดล้วนเป็นผู้ฝึกฝนทั้งสิ้น กลิ่นอายแข็งแกร่งทะลัก ล้น อีกทั้งส่วนใหญ่แล้วเป็นขั้นทะลวงสวรรค์ทั้งสิ้น

ผู้ฝึกฝนเช่นนี้หากอยู่ที่แผ่นดินใหญ่เสินโจว หรือโลกดาว ทุรกันดารก็มากพอจะเป็นบุคคลยิ่งใหญ่ที่ปกครองแถบหนึ่ง แต่ในห้วง ดาราสมุทรกลับไม่ต่างอะไรกับคนธรรมดาสามัญ อยู่ในตลาดนัดที่ เหมือนกับตลาดสดแห่งนี้ตะโกนโหวกเหวกโวยวาย แลกเปลี่ยนเพื่อ ผลประโยชน์ ต่อราคาเพื่อผลึกเซียนไม่กี่ก้อน แย่งกันหน้าดําหน้าแดง

ขั้นแมลง!

มิน่าเล่าขั้นทะลวงสสวรรค์ที่ในดาวระดับต�ามองว่าเป็นตํานาน แห่งวิถียุทธ์ ในห้วงดาราสมุทรกลับถูกเรียกว่าขั้นแมลง

นี่ถึงจะเป็นหน้าตาของห้วงดาราสมุทร

บทที่ 572 ตลาดนัด 1

Verify captcha to read the content.VERIFYCAPTCHA_LABEL

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: จอมศาสตราพลิกดารา