จอมศาสตราพลิกดารา นิยาย บท 595

ฮวาเสี่ยงหรงทะลุทะลวงสวรรค์ก้าวสู่ห้วงดาราสมุทรแล้วรึ? นี่ทําให้หลี่มู่ยากจะเชื่อหูตัวเอง

กัวอวี่ชิงจึงเอ่ยซ�าอีกรอบ “วิชาของแม่นางฮวาอัศจรรย์นัก พลัง ฝึกตนเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจนไม่น่าเชื่อ เมื่อหนึ่งปีก่อน นางเริ่มท้าทาย ผู้แข็งแกร่งต่างๆ สู้ไปจนทั่วแผ่นดินใหญ่เสินโจว แทบจะไร้คู่ต่อสู้ ฝ่า ฟันจนได้ชื่อ ‘จันทราเหมันต์’ ขั้นทะลวงสวรรค์ที่พ่ายแพ้ให้กับแม่นางฮ วาเกินสิบคน ช่างไม่น่าเชื่อ”

หลี่มู่ได้ฟัง ใบหน้างุนงง อ้าปากเหวอ มีเรื่องอย่างนี้ด้วย?! ต่อสู้ไปทั่วแผ่นดินใหญ่เสินโจวไร้คู่ต่อสู้ นี่…นี่ไม่ใช่เรื่องที่ฮวาเสี่ยงหรงจะทําเลย นางเป็นฝ่ายไปท้าทายผู้แข็งแกร่งคนอื่นๆ? นี่ไม่ใช่นิสัยของนางนี่นา

ฟังแล้วยิ่งเหมือนเรื่องที่ไป๋ม่อโฉวทําเสียมากกว่า

หลี่มู่เดาได้ว่า ‘น่าจะเป็นไป๋ม่อโฉวบังคับฮวาเสี่ยงหรง มิฉะนั้น ด้วยฮวาเสี่ยงหรงที่อ่อนโยน นิสัยเหมือนกระต่ายขาวไม่เคยแก่งแย่งชิง ดีกับผู้อื่น ไม่โต้เถียงกับผู้อื่น จะสนใจเรื่องต่อสู้? ’

“ไม่ใช่เพียงแค่นี้ สามเดือนก่อน แม่นางฮวาสู้ศึกใหญ่กับท่านหญิง หวนจูแห่งซ่งเหนือที่ซากปรักหักพังเมืองโบราณหลินอันในอดีต ทั่วทั้ง โลกตื่นตะลึง คลื่นปราณแท้ก่อเป็นชั้นหมอกบริสุทธิ์ ปกคลุมผืนฟ้า แพ้ ชนะไม่รู้ผล หลังจากนั้น ท่านหญิงหวนจูทะลวงสวรรค์โบยบิน ส่วนแม่ นางฮวากลับเมืองขาวพิสุทธิ์ รวมตัวกับกลุ่มสตรีทั้งหลายอยู่หลายวันก็ ก้าวสู่ทะลวงสวรรค์โบยบินสู่ห้วงดาราสมุทรเช่นกัน”

กัวอวี่ชิงเล่าคร่าวๆ รอบหนึ่ง

หลี่มู่ได้ฟังก็ยิ่งอึ้งตะลึง

พูดแบบนี้ไม่ใช่แค่ฮวาเสี่ยงหรงเท่านั้นที่ทะลวงสวรรค์ได้ หวางซื ออวี่ก็ทะลวงสวรรค์ได้แล้วเช่นกัน?

หวางซืออวี่ทะลวงสวรรค์หลี่มู่ไม่ได้ตกใจอะไรขนาดนั้น

เพราะเขารู้ว่าหวางซืออวี่ฝึกฝนวิชาอะไร ได้มรดกอะไร นาง ทะลวงสวรรค์เป็นเรื่องไม่ช้าก็เร็ว บ่อน�าเล็กๆ อย่างแผ่นดินใหญ่เสิน โจว สักวันหนึ่งก็ไม่อาจจะรับนางได้อีกต่อไป

แต่ฮวาเสี่ยงหรงทําไมนิสัยเปลี่ยนไปมากขนาดนี้?

วิชาที่ตนถ่ายทอดให้ฮวาเสี่ยงหรงคือวิชาก่อนกําเนิด ไม่ได้ ถ่ายทอดหมัดยุทธ์แท้ให้ วิชาก่อนกําเนิดไม่เหมาะที่จะเป็นวิชาต่อสู้ แต่ฮวาเสี่ยงหรงกลับสยบทั่วทั้งยุทธจักรแผ่นดินใหญ่เสินโจว น่ากลัวว่า จะได้มรดกอะไรเพิ่ม

และที่เป็นไปได้มากที่สุดก็คือเป็นของที่ได้จากฟ้านิจนิรันดร์ ตําหนักเทพหมาป่า หรือไม่ก็วิชาถ่ายทอดจากไป๋ม่อโฉว

หลี่มู่คิดๆ แล้วปวดหัว

ปริศนาบางอย่างแก้ไม่ออก

แต่ว่าตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาไปคิดปัญหาพวกนี้ แต่เป็นหลังจากที่ฮวา เสี่ยงหรงทะลวงสวรรค์แล้วไปยังที่ใด?

โลกฝึกฝนห้วงดาราที่แท้จริงไม่ได้งดงามเหมือนกับเหล่าจอมยุทธ์ โลกชั้นต�าเฝ้าปรารถนา ไม่ใช่แดนเซียนที่สรรพชีวิตต่างคบค้ากันอย่าง

สงบสุข แต่เป็นการฆ่าฟันทุกหนแห่ง ปลาใหญ่กินปลาเล็ก การแย่งชิง หาผลประโยชน์และรังแกผู้ด้อยกว่ายิ่งมีให้เห็นอยู่โต้งๆ

สตรีเยี่ยงฮวาเสี่ยงหรงเช่นนั้นก้าวสู่ห้วงดาราสมุทรจะอันตราย เพียงใด?

หลี่มู่มองกัวอวี่ชิง

เขาพลันเข้าใจอะไรแล้ว ทําไมกัวอวี่ชิงที่ควบคุมพลังฝึกตนของ ตัวเองไว้หลายปี อาลัยอาวรณ์ลูกสาวและลูกชาย จู่ๆ กลับทะลวง สวรรค์มายังห้วงดาราสมุทร——เขามาตามหาฮวาเสี่ยงหรงและหวางซื ออวี่

เพราะก่อนที่ตนจะจากแผ่นดินใหญ่เสินโจวมา เคยฝากฝังพี่กัวให้ ดูแลพวกนาง แต่ตอนนี้ สตรีทั้งสองไปจากแผ่นดินใหญ่เสินโจวก้าวสู่ ห้วงดาราสมุทร กัวอวี่ชิงรักษาสัญญาที่ตนเคยให้เอาไว้ ยอมทิ้งลูกเมีย ก็เพราะกลัวว่าฮวาเสี่ยงหรงและหวางซืออวี่จะเจอกับเรื่องอะไรในห้วง ดาราสมุทร

“พี่กัว ขอบคุณท่านมาก” หลี่มู่ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรดี หากออกมาจากโลกเดิมก็ยากที่จะกลับไปแล้ว

โดยเฉพาะดาวที่ยังไม่พัฒนายังไม่เข้าสู่ระดับดาวอย่าง แผ่นดินใหญ่เสินโจวเช่นนี้ยิ่งยากที่จะกลับไป กัวอวี่ชิงจะได้เจอลูกเมีย อีกครั้งก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่

สําหรับคนอื่น ทะลวงสรรค์โบยบินเป็นเรื่องที่ใฝ่ฝันถึง แต่ สําหรับกัวอวี่ชิงที่ให้ความสําคัญกับความรู้สึกแล้ว แทบจะเท่ากับเป็น การจากลาล่วงลับกับลูกและเมียเลยทีเดียว

ราคาตอบแทนนี้มากมายเกินไปแล้ว

กัวอวี่ชิงตอบ “นี่พูดอะไรกัน เจ้าและข้าเป็นพี่น้องยังต้องพูดอะไร พวกนี้อีก? คืนนี้เพื่อช่วยข้าเจ้าก็เสี่ยงภัยตามมาโดยไม่สนใจอะไร ใช้ ตัวเองสกัดศัตรูเหมือนกันไม่ใช่หรือไร? ขอบคุณหรือไม่ขอบคุณ นั่น เอาไว้พูดกับคนนอก”

หลี่มู่รีบเอ่ย “ใช่ๆ ข้าพูดผิดไปแล้ว”

กัวอวี่ชิงเอ่ยขึ้นอีก “แต่เดิมข้าคิดว่าจอมยุทธ์แผ่นดินใหญ่เสินโจ วเมื่อทะลวงขั้นโบยบินแล้ว จะไปที่เดียวกัน ใครจะรู้ว่า วันนั้นข้าทะลวง สวรรค์ก้าวเข้ามาในรอยแยกมิติแล้วก็มีพลังแปลกประหลาดกลุ่มหนึ่ง ห่อหุ้มข้าเอาไว้ พาข้าทะลุห้วงดารามาด้วยความเร็วอันเหลือเชื่อตลอด ทาง ผ่านดาวดวงแล้วดวงเล่า สุดท้ายพลังนั้นใช้จนหมดสิ้น ข้าถึงได้ ร่อนลงสู่ดาวพายุดารา หลายวันมานี้ก็พํานักที่สํานักดาราแปดดินแดน

ก่อน เสาะถามทุกหนแห่ง กลับไม่ได้ข่าวของแม่นางฮวาและท่านหญิง หวนจู”

ที่แท้เป็นอย่างนี้นี่เอง

หลี่มู่ได้ฟังก็ตกใจ

วิธีที่เขาก้าวสู่ห้วงดาราไม่เหมือนกับจอมยุทธ์คนอื่นๆ ที่ทะลวง สวรรค์ เขานั้นผ่านจากค่ายกลคลื่นวนมิติ ไม่ได้โบยบิยเอง ดังนั้นหลี่มู่ จึงไม่รู้ว่า ที่แท้จอมยุทธ์ที่โบยบินเองจะใช้วิธีนี้ก้าวสู่ห้วงดาราสมุทร

พลังแปลกประหลาดกลุ่มนั้นที่พี่กัวบอกน่าจะเป็นพลังกฎแห่ง จักรวาล

ขั้นทะลวงสวรรค์แรกเริ่มที่ก้าวสู่ห้วงจักรวาล แน่นอนว่าอ่อนแอ อย่างยิ่งยวด คิดอยากจะใช้กายเนื้อสยบห้วงจักรวาลอวกาศเหมือนดวง ดาราที่เคยอยู่แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย ดังนั้นกฎแห่งจักรวาลก็จะ ปกป้องขั้นแมลงที่เหมือนทารกเกิดใหม่ ห่อหุ้มพวกเขาเอาไว้แล้วส่งไป ยังดาวในระดับที่สูงขึ้น

แต่ฟังจากคําบรรยายของกัวอวี่ชิงแล้ว การส่งไปเยือนเช่นนี้นั้น เป็นแบบสุ่ม

กัวอวี่ชิงถูกส่งมายังเมืองพายุดารา ส่วนฮวาเสี่ยงหรงทั้งสองคน เห็นได้ชัดว่าถูกส่งไปดาวดวงอื่น หรือแดนดาราแดนอื่นแล้ว

เช่นนี้ก็ยากจะตามหาแล้ว

ดวงดาวดวงมหึมา เขตดาราเทพวีรชนเขตเดียวก็หาลําบากเต็มทน แล้ว หากดวงแย่หน่อยพวกฮวาเสี่ยงหรงทั้งสองคนถูกส่งไปยังแดน ดาราจื่อเวยหรือเขตดาราเขตอื่นล่ะก็ คิดจะหานางทั้งสองมันช่างงม เข็มในมหาสมุทรชัดๆ

หลี่มู่ตัวคนเดียวไปไหนมาไหนอิสระ แต่พาจั่วชิงชิงและเสี่ยวหลิว ไปด้วยก็ไม่ง่ายแบบนั้นแล้ว

กลับโรงเตี๊ยมหอเซียนแทบจะเป็นไปไม่ได้แล้ว หลี่มู่กําลังรอข่าวจากติงอี้ ยามฟ้าใกล้รุ่ง ในที่สุดฝนก็หยุด

ฟ้ายังคงมืดครึ้ม วังประสานฟ้าปูพรมหา ค่อยๆ เข้าใกล้เรือนเล็กๆ รกร้าง “ไป ไปจากที่นี่ก่อนค่อยว่ากัน” หลี่มู่รู้ รอต่อไปไม่ได้แล้ว

ทั้งสี่ใช้การอําพรางจากหมอกยามเช้าก่อนฟ้าสางเข้าไปในตรอก เปลี่ยนที่อย่างระมัดระวัง ตลอดทางก็ได้เจอยอดฝีมือวังประสานฟ้าที่ ออกค้นหาบ้าง หลี่มู่สังหารพวกเขาราวสายฟ้า จากนั้นก็ไปจากสนาม ต่อสู้ทันที

“ข้ารู้ที่ที่ปลอดภัยแห่งหนึ่ง” จั่วชิงชิงพลันเอ่ยปากขึ้น

พวกหลี่มู่มองมายังนาง

จั่วชิงชิงเอ่ย “เป็นโกดังลับของสํานักดาราแปดดินแดน ก่อนที่ สํานักดาราจะตกต�า ท่านพ่อเคยกําชับข้า มีเพียงอยู่ภายใต้สถานการณ์ อับจนหนทางเท่านั้น ถึงจะไปที่โกดังนั้นได้ ข้าว่า ตอนนี้ข้านับว่าไร้ หนทางแล้วกระมัง”

หลี่มู่และกัวอวี่ชิงหารือกันรู้สึกว่าลองดูได้

ตอนกําลังไป พลันเกิดการเปลี่ยนแปลง

คลื่นพลังแข็งแกร่งทรงพลังกลุ่มหนึ่งแผ่มาจากทางเรือนเล็กรกร้าง ก่อนหน้านี้ พุ่งมาทางด้านนี้อย่างรวดเร็ว เหมือนคลื่นคลั่งโหมบ่ามา ต่อ ให้ห่างอยู่ไกล ก็ล้วนสัมผัสได้ว่ากฎแห่งฟ้าดินปั่ นป่วนและบิดเบี้ยวจาก พลังกลุ่มนี้

ผู้แข็งแกร่งขั้นนักรบ!

นี่เป็นกลิ่นอายของผู้แข็งแกร่งขั้นนักรบอย่างแน่นอน “แย่แล้ว” หลี่มู่หน้าเปลี่ยนสี “เกรงว่าผู้แข็งแกร่งที่แท้จริงวัง ประสานฟ้าปรากฏตัวแล้ว…พวกเราไปเร็ว” เขาให้จั่วชิงชิงพาพวกกัวอวี่ชิงไปยังโกดังลับที่ว่า “แต่เจ้า…” จั่วชิงชิงมองหลี่มู่ หลี่มู่มองไปยังกัวอวี่ชิง “พี่ใหญ่ ท่านเชื่อข้า” กัวอวี่ชิงรู้ ตัวเองทั้งสามคนอยู่ที่นี่รังแต่จะเป็นตัวถ่วงของหลี่มู่ จึง พยักหน้าเอ่ย “ได้ น้องสาม เจ้ารักษาตัวด้วย ข้ารอเจ้ากลับมา” เขาจับ จั่วชิงชิงและเสี่ยวหลิวเอาไว้ ร่างพุ่งไปที่ไกลอย่างรวดเร็ว “ฮ่าๆ อยู่ในมือข้า ‘กระบี่ไร้เลือด’ พวกเจ้าคิดจะหนีอย่างนั้นรึ?” เสียงหนึ่งดั่งลอยมา

ปราณกระบี่เหี้ยมโหด เงาร่างสีเทาแหวกอากาศมาถึง

ปราณกระบี่และกระบวนท่ากระบี่มืดฟ้ามัวดินหอบม้วนมารอบ กายเขา เหมือนว่าจะบดขยี้ทุกอย่างในระยะหลายพันลี้ให้กลายเป็น ฝุ่นผง

“คุกเข่าลงเสีย”

เงาร่างสีเทาหยิ่งทะนงเป็นอย่างยิ่ง มั่นใจเป็นที่สุด สายตาดูถูก มองหลี่มู่เหมือนกับลูกไก่ เขาหลอมปราณกระบี่เป็นฝ่ามือยักษ์โลหะ ซัดไปยังข้างหลังหลี่มู่และกัวอวี่ชิงที่หนีไปหลายร้อยจั้งจับกลับมา

“อวดท่าวางโตอะไร?”

หลี่มู่คําราม

ง้าวระดับของวิเศษเต๋าสองเล่มในมือเขาโยนออกไปทางเงาร่างนั้น ปะทะมือใหญ่โลหะข้างนั้นจนแหลกละเอียดทันที

……………………………………………………