ชายาแพทย์พลิกชะตา นิยาย บท 185

หลังสิ้นสุดเสียงร้องด้วยความตกใจของนางหลิว ทุกคนก็ทยอยกันหันกลับไปมอง

เวลานี้ทุกคนเห็นฮูหยินผู้เฒ่าซูนอนคว่ำหน้าอยู่บนพื้น ก็พากันตื่นตระหนกไม่ได้ หรือว่านางจะสิ้นใจแล้ว?

“นี่ ตายแล้วจริง ๆ หรือ?”

นักการเดินเข้าไป จากนั้นก็ใช้แส้สะกิดสองครั้ง

โชคดีที่ฮูหยินผู้เฒ่าซูยังไม่ตาย เมื่อได้ยินนางส่งเสียงร้อง “ไอหยา” ออกมา ซูหัวหยางก็รีบเดินรุดหน้าเข้าไปทันที

“ท่านแม่ ท่านแม่ไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่?”

“เจ้าหวังให้ข้าตายหรือไร? ข้าหนาวจนจะแข็งตายอยู่แล้ว....” ฮูหยินผู้เฒ่าซูยกแขนที่สั่นระริกขึ้นมา จึงได้เห็นว่าแขนทั้งสองข้างของนางถูกแช่แข็งจนมีลักษณ์คล้ายกับเปลือกไม้ไปแล้ว

“ท่านแม่ ทุกคนก็หนาวกันทั้งนั้น ไม่มีเสื้อผ้ามากพอ ท่านอดทนหน่อยนะ....”

ทันใดนั้นซูหัวหยางก็นึกอะไรบางอย่างได้ จึงหันไปกล่าวกับนางจินและซูหรานหร่าน

“พวกเจ้าสองคนรีบถอดเสื้อผ้าออก เอามาให้ท่านแม่ของข้าใส่คลายความหนาว”

“ว่าอย่างไรนะ?” ซูหรานหร่านเบิกตากว้างด้วยความตกใจ พวกเขาทุกคนสวมเสื้อผ้าทั้งหมดสามชั้น “ยกเสื้อตัวนอกให้ท่านย่า แล้วข้ากับท่านแม่จะทำอย่างไร?”

“เจ้ามันคนอกตัญญู ท่านย่าของเจ้าเลี้ยงดูเจ้าจนเติบใหญ่มาอย่างยากลำบาก บัดนี้นางอายุมากแล้ว หรือว่าพวกเจ้าไม่เต็มใจจะตอบแทนพระคุณของนาง?!”

ซูหัวหยางมีสีหน้าเคร่งขรึม นางจินกลัวว่าเขาจะโกรธ จึงรีบถอดเสื้อตัวนอกออกทันที

“หรานหร่าน อย่ายั่วโมโหบิดาของเจ้าสิ....”

“ข้าไม่ถอด!” ซูหรานหร่านหมุนตัวเตรียมจะเดินจากไป คาดไม่ถึงว่าซูหรานหร่านจะถูกซูหัวหรานตบหน้าจนล้มไปกองอยู่บนพื้น

ส่งผลให้มีเลือดไหลออกมาตามจมูกและปาก

“อ๊าก หรานหร่าน....”

นางจินตกใจรีบวิ่งเข้าไปกอดซูหรานหร่าน เวลานี้นางหลั่งน้ำตาด้วยความเจ็บปวด

“เจ้าจะดื้อกับบิดาของเจ้าไปทำไม รีบถอดเสื้อตัวนอกออกเสีย....”

ผิวน้ำถูกแช่แข็งจนกลายเป็นน้ำแข็งหนา พ่อบ้านและกลุ่มคนจำนวนมากเดินไปบนพื้นน้ำแข็งนั้น

ซุนอู่มีความสุขมาก “ข้ากำลังเป็นกังวลอยู่เลยว่าจะต้องจ่ายค่าเช่าเรือเท่าไหร่ แต่พอเห็นเช่นนี้แล้วก็โล่งใจ แม่น้ำกลายเป็นน้ำแข็ง ก็ต้องเดินข้าม เช่นนั้นเรารีบเดินข้ามแม่น้ำกันเถอะ”

กู้หว่านเยว่ช่างใจ นางมองดูแม่น้ำที่มีขนาดกว้างห้าสิบเมตร อย่างไรก็ต้องให้ระบบตรวจสอบก่อน

เมื่อมั่นใจว่าพื้นผิวน้ำแข็งตรงหน้าหนามากพอ และไม่เปราะบาง จึงบังคับเกวียนข้ามแม่น้ำไปอย่างสบายใจ

“พี่สะใภ้ รอข้าด้วย!”

ซูจิ่นเอ๋อร์ไล่ตามหลังไปติด ๆ นางเคยแต่บังคับเกวียนไปบนพื้นที่ราบ พอเปลี่ยนมาเป็นพื้นน้ำแข็งก็ค่อนข้างเป็นกังวล

เวลานี้ รถม้าคันหนึ่งก็พุ่งตัวเข้ามาจากฝั่งตรงข้าม

“คนผู้นี้จะทำอะไร?”

กู้หว่านเยว่ขมวดคิ้วแน่น เมื่อเห็นสีหน้าที่ดุร้ายของคนขับรถม้า นางก็มั่นใจทันทีว่าอีกฝ่ายตั้งใจจะพุ่งเข้ามาชนพวกเขาอย่างแน่นอน