ชายาแพทย์พลิกชะตา นิยาย บท 220

ทันทีที่เสี่ยวเหอเข้ามา เขาก็มองไปที่ฟู่เยียนหรานด้วยความกลัว ปรี่ไปกอดต้นขาของแม่ทัพหลี่ทันที

“ท่านแม่ทัพ ท่านแม่ทัพช่วยข้าด้วยขอรับ มีคนจะฆ่าข้า!”

“ตอนที่ข้าไปถึง ก็มีคนรัดคอเสี่ยวเหอเอาไว้บนขื่อ โชคดีที่เขามีบุญมาก เชือกเลยขาดเสียก่อน ไม่ถูกรัดคอตาย” หวังปี้พูดพร้อมกับขมวดคิ้ว

เรื่องนี้ชักจะเริ่มแปลกขึ้นเรื่อยๆ

ถ้าจะบอกว่าไม่มีเงื่อนงำ ตีให้ตายเขาก็ไม่เชื่อ

“เกิดอะไรขึ้นกันแน่?” แม่ทัพหลี่เองก็เป็นคนช่างสังเหต ไม่ถูกต้อง คุณหนูใหญ่จะตื่นตระหนกเช่นนั้นทำไม?

“คุณหนูใหญ่นาง นางต้องการจะฆ่าข้าปิดปาก!” เสี่ยวเหอชี้ไปที่ฟู่เยียนหรานอย่างรวดเร็ว

เมื่อครู่ที่อยู่ในห้อง เขานับเงินที่ฟู่เยียนหรานให้มาอย่างมีความสุข

หนานหยางอ๋องดีต่อเขาไม่น้อย เขาเองก็รู้สึกผิด แต่ก็ไม่ได้มากมายอะไร

ตอนที่เขากำลังจะหนี ด้านนอกก็มีชายชุดดำคนหนึ่งเดินเข้ามา แล้วรัดคอของเขาเอาไว้แน่น

ถ้าไม่ใช่เพราะเชือกขาด หัวกับร่างเขาคงแยกออกจากกันแล้ว

“เจ้ากำลังพูดบ้าอะไรอยู่? หุบปากสุนัขของเจ้าไปเสีย ห้ามพูดแล้ว!” ฟู่เยียนหรานคิดจะเดินไปปิดปากเขา

“คุณหนูใหญ่ฟู่ ท่านตื่นตระหนกขนาดนั้นทำไมกัน? หรือว่าท่านคิดจะฆ่าคนปิดปากจริงๆ?

เสี่ยวเหอ ข้าแนะนำให้เจ้าบอกทุกสิ่งที่รู้ออกมาเสีย หากพลาดครั้งนี้ไป อนาคตไม่แน่ว่าจะยังมีโอกาสได้พูดอีก”

กู้หว่านเยว่กระตุ้นเสี่ยวเหอที่เดิมทีก็ตกใจมากอยู่แล้วให้ว้าวุ่นยิ่งขึ้น สารภาพออกมาทั้งหมดทันที

“เป็นคุณหนูใหญ่ นางไม่พอใจท่านอ๋องผู้เฒ่าที่ไม่สนับสนุนนางกับหวายหนานอ๋อง และเรื่องที่แอบตามหาคุณหนูรองลับๆ

นางเอาสารหนูมา แล้วให้ข้าเทลงไปในขวดยาของท่านอ๋องผู้เฒ่า โยนความผิดให้แม่นางน้อยกู้

ทั้งยังมอบเงินให้ข้าอีกหนึ่งพันตำลึง นี่เงินขอรับ!”

เสี่ยวเหอรีบหยิบธนบัตรออกมา

“ท่านๆๆ....”

มู่หรงอวี้และฟู่เยียนหรานต่างหวาดกลัว

กู้หว่านเยว่ยกยิ้มมุมริมฝีปาก หยิบเข็มเงินกลับมาแล้วก้าวออกไปอย่างเงียบๆ ซ่อนชื่อไม่ออกนาม

หนานหยางอ๋องกลอกตา ต้องขอบคุณกู้หว่านเยว่จริงๆ เมื่อครู่นี้ เขาจึงได้ยินการเคลื่อนไหวในห้องอย่างชัดเจนโดยไม่ต้องลืมตา

“หนานหยางอ๋อง ท่านๆๆ ไม่ใช่ว่าโดนพิษสารหนูแล้วหรือ? ทักษะการแพทย์ของกู้หว่านเยว่สูงถึงขนาดนี้เลยหรือ? ถึงได้ช่วยคนออกมาจากพิษร้ายอย่างสารหนูได้?”

หนานหยางอ๋องกระตุกริมฝีปาก ร่างกายเปล่งรัศมีองอาจอย่างนักรบผู้กล้าในสมรภูมิ “ได้พึ่งใบบุญของท่านอ๋อง ไม่ตาย”

“ท่านอ๋อง ท่านตื่นแล้ว แม่นางกู้เป็นหมอเทวดาที่แท้จริงจริงๆ!” แม่ทัพหลี่และหวังปี้รุดเข้ามาหาอย่างตกใจ ในสายตาปรากฏความสุขที่สุดออกมา

“ใช่แล้ว” หนานหยางอ๋องตบมือพวกเขาทั้งสองคน แล้วเบนสายตามองไปทางฟู่เยียนหราน

“ท่าน ท่านพ่อ…” ฟู่เยียนหรานตกใจจนขาอ่อน มองดูหนานหยางอ๋องด้วยสายตารู้สึกผิด ท่านพ่อจะจัดการนางอย่างไรกัน?