ซูจิ่งสิงยืนขวางอยู่หน้ากู้หว่านเยว่อย่างเย็นชา “เมียข้าเป็นหมอหญิง ไม่ใช่คนที่พูดจาเหลวไหลไร้สาระ คุณชายโจวช่วยพูดจาให้สุภาพด้วย”
โจวลิ่วหลางถูกเขามองจนได้สติกลับมาบ้าง
“ข้าน้อยพูดจาโฉ่งฉ่างไป แค่เป็นห่วงว่าอวิ๋นเหนียงจะได้รับบาดเจ็บ”
เขาและอวิ๋นเหนียงเป็นคู่รักกันตั้งแต่ยังเด็ก ตอนเด็ก ๆ เป็นคู่ที่ตัวติดกันเป็นเงาตามตัว โตขึ้นมาไม่ว่าจะเจอผู้หญิงมากี่คน ในสายตาก็มีเพียงอวิ๋นเหนียงเสมอ
ทั้งสองเหมือนสวรรค์สรรค์สร้าง หลังปักปิ่นก็แต่งงานกันเลย
ว่ากันตามเหตุผลแล้ว ควรจะกลายเป็นคู่รักกิ่งทองใบหยกที่ทุกคนอิจฉา
น่าเสียดายหลังจากแต่งงานกันมาสิบปี ก็ไม่มีทายาทออกมาสักคน
“ประเดี๋ยวถ้าอยู่ต่อหน้าพ่อแม่ของข้าและอวิ๋นเหนียง เจ้าก็แค่บอกว่าข้าป่วย”
“ห้ามพูดถึงอวิ๋นเหนียงเด็ดขาด ถือว่าข้าขอร้องเจ้า”
เมื่อครู่โจวลิ่วหลางยังเย่อหยิ่งมาก ตอนนี้ช่างอ่อนน้อมถ่อมตนจริง ๆ
“แล้วทางฝั่งภรรยาของท่านล่ะ...”
“ก็ไม่ต้องบอกอวิ๋นเหนียงด้วย อย่าให้นางรู้ความจริง”
โจวลิ่วหลางไม่ลังเลเลยสักนิด ด้วยนิสัยอ่อนแอของอวิ๋นเหนียง ถ้ารู้ว่านางป่วยจะต้องใช้ชีวิตต่อไปไม่ได้แน่ๆ
กู้หว่านเยว่กุมหน้าผาก “ข้าบอกไปว่า อาการป่วยของภรรยาของท่าน ข้าสามารถรักษาได้”
“เจ้าพูดอะไรน่ะ?”
โจวลิ่วหลางงุนงง
หมอที่มาตรวจอาการป่วยทุกคน ต่างบอกว่าสวี่อวิ๋นเหนียงร่างกายเย็น มีลูกยาก
เขาสิ้นหวังไปแล้ว แต่กู้หว่านเยว่ก็พูดว่ารักษาได้?
“เจ้ารักษาได้จริงหรือ เจ้าไม่โกหกข้านะ?”
กู้หว่านเยว่ผายมือออก “ร่างกายของท่านแข็งแรงมาก ร่างกายนางสวี่แค่บำรุงรักษาเพียงหนึ่งเดือนก็ใช้ได้แล้ว
ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด อีกสามเดือนจะตั้งครรภ์ ปีหน้าจะได้เป็นพ่อคน”
“พรึ่บ!”
ฮูหยินผู้เฒ่าโจวเหมือนได้รับสมบัติล้ำค่า ประคองใบสั่งยาไว้ด้วยมือทั้งสอง
“ข้าจะไม่อาศัยแรงคนอื่นแน่นอน”
ฮูหยินผู้เฒ่าโจวอุทานด้วยความตื่นเต้น “อีกสามเดือน อีกสามเดือนข้าจะมีหลานชายน่ารัก ๆ แล้วหรือ?”
สวรรค์รู้ดี นางรอคอยมาสิบปีแล้ว!
“ไม่จำเป็นต้องเป็นหลานชายน่ารัก อาจเป็นหลานสาวน่ารักก็ได้” กู้หว่านเยว่ลูบจมูก จะได้ผู้ชายหรือผู้หญิง นางก็ไม่กล้ารับประกัน
“ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร” ขอเพียงเป็นเมล็ดพันธุ์ของสกุลโจวของข้า นั่นก็เป็นแก้วตาดวงใจทั้งหมด
นายท่านโจวโบกมือ ครอบครัวของเขาไม่มีการเห็นลูกชายสำคัญกว่าลูกสาว
กู้หว่านเยว่ไม่ลืมจุดประสงค์ของตัวเอง “ข้าช่วยสั่งยาให้สกุลโจว สกุลโจวก็ควรจะทำตามสัญญาด้วยมิใช่หรือ”
สีหน้าของนายท่านโจวเริ่มไม่พอใจทันที กลายเป็นลังเล “แม่นางกู้ ไม่ใช่ว่าสกุลโจวของข้าไม่ช่วยเจ้า เชื่อว่าเจ้าคงเคยได้ยินเรื่องตำแหน่งในหมู่บ้านของหัวหน้าหมู่บ้านเฉินมาบ้างแล้ว
ผู้ที่ต่อต้านสกุลเฉินในปีก่อน ๆ ล้วนไม่มีจุดจบที่ดี
บ้างก็ถูกหมาป่ากินในตอนกลางคืน บ้างก็ไม่ทันระวังเผลอกินอาหารมีพิษจนตาย

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ชายาแพทย์พลิกชะตา
ใช้บัตรเติมเงินเอไอเอสไม่ได้เหรอคะ...
เติมเงินด้วยบัตรเติมเงินเอไอเอสไม่ได้เหรอคะ...