ชายาแพทย์พลิกชะตา นิยาย บท 316
คำพูดเพียงไม่กี่ประโยค ก็ทำให้เรื่องราวในตอนนั้นปะทุขึ้นมา
“พ่อกับแม่ของเจ้าเป็นผู้บริสุทธิ์ก็จริง ข้าจะรื้อคดีของพ่อกับแม่เจ้า นำศพของพวกเขาขุดออกมาจากป่าช้า ประกอบพิธีฝังศพให้ดี ให้พวกเขาได้หลับอย่างสบาย”
นางเถียนน้ำตาไหลอาบแก้ม ยืนตัวโงนเงน “ขอบคุณใต้เท้ามาก!”
“นางแพศยา เจ้ามันนางแพศยา ข้าเอ็นดูเจ้ามานานปลายปีขนาดนี้!” หัวหน้าหมู่บ้านเฉินด่าทออย่างบ้าคลั่ง
นางเถียนหันหลังกลับมาทันที
“เฉินสือ ท่านรู้หรือไม่ว่าสมุดบัญชีในมือของข้ามีที่มาที่ไปอย่างไรหรือไม่?”
เฉินต้าลี่ที่คุกเข่าอยู่ข้าง ๆ มีสีหน้าร้อนรนขึ้นมาทันที
“แม่นางน้อย อย่าพูด...”
หัวหน้าหมู่บ้านเฉินหันหน้ากลับมา จ้องมองแววตาที่ไม่ปกติของลูกชาย จู่ ๆ ก็รู้สึกว่ามีเขางอกออกจากหัว
“เจ้า พวกเจ้า...”
“เป็นลูกชายสุดที่รักของท่านมอบให้ข้า ฮ่า ๆ ๆ ภายนอกเขากตัญญูเชื่อฟังเจ้า แต่หลับหลังท่านตอนที่ขึ้นเตียงกับข้า กลับด่าว่าเหตุใด ไอ้แก่เช่นท่านถึงไม่รีบตาย แล้วมอบตำแหน่งหัวหน้าหมู่บ้านให้กับเขา...”
“หญิงร้ายชายเลว!”
หัวหน้าหมู่บ้านเฉินอาเจียนออกมาเป็นเลือด สายตาดุร้าย ตบหน้าลูกชายฉาดหนึ่ง
เฉินต้าลี่รีบคุกเข่าลงบนพื้น “ท่านพ่อ ลูกไม่ได้ตั้งใจ...”
“ลูกเพียงแค่ชอบแม่นางน้อยมากจนเกินไปเท่านั้น”
เขาพูดขึ้นอีกหนึ่งประโยคอย่างอดไม่ได้
“ตอนนั้นเห็นอยู่ชัด ๆ ว่าข้าชอบพอนางเถียน...”
“เจ้ายังกล้าพูด!”
จำต้องพูดว่า หัวหน้าหมู่บ้านเฉินกับเฉินต้าลี่สมกับเป็นพ่อลูกกันจริง ๆ ทั้งสองคนมักมากเหมือนกัน
ฟู่หลานเหิงไม่อยากทนดูละครน้ำเน่านี่อีกต่อไปจริง ๆ ความผิดเหล่านี้ที่หัวหน้าหมู่บ้านเฉินกระทำ ก็มากพอที่จะให้เขาต้องตายหลายร้อยครั้งแล้ว
“ลากตัวออกไป ประหารเดี๋ยวนี้เลย”
เป็นเพราะเรื่องเลวร้ายที่หัวหน้าหมู่บ้านเฉินทำเอาไว้มากมายจนเกินไป ทำให้ชาวบ้านเกิดความโกรธแค้น ทันทีที่ถูกผู้ตรวจการคุมตัวออกไป บรรดาชาวบ้านพวกนั้นก็วิ่งเข้ามารุมประชาทัณฑ์เขา
ผู้ตรวจการอยากจะห้าม แต่กลับต้านทานชาวบ้านที่มีจำนวนมากมายขนาดนั้นเอาไว้ไม่ไหว
กู้หว่านเยว่รีบเข้าไปกอดนางเอาไว้ “แม่นางเถียน เจ้าทุกข์ใจเรื่องใด?”
นางเถียนหายใจรวยริน จับมือของกู้หว่านเยว่เอาไว้พร้อมกับยิ้มออกมา
“แม่นางกู้ ขอบคุณเจ้า ข้ารู้ว่าถ้าหากไม่ใช่เพราะเจ้า ข้าก็คงไม่มีทางรอจนถึงวันนี้
ข้า ข้ามีเรื่องขอร้องเจ้าเรื่องหนึ่ง นำข้าไปเผาให้กลายเป็นเถ้าถ่าน แล้วนำข้าไปโรยไว้ที่บนหลุมศพของท่านพ่อกับท่านแม่ข้า...”
ร่างกายนี้ สกปรกเกินไป
นางเพียงอยากจะอยู่ข้างกายท่านพ่อกับท่านแม่ อย่างสะอาดสะอ้านและบริสุทธิ์
กู้หว่านเยว่หางตาแดงก่ำ “ข้ารับปากเจ้า”
“ขะ ขอบใจเจ้า”
นางเถียนหลับตาทั้งสองข้างลงอย่างสงบ อาจจะเป็นเพราะเห็นท่านพ่อกับท่านแม่มารับนางกลับบ้าน ก่อนตาย มุมปากยังเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข
กู้หว่านเยว่ถอนหายใจทีหนึ่ง มอบนางให้แก่ชาวบ้านของหมู่บ้านสือหาน
เลือดที่สาดกระเซ็นไปทั่วของนางเถียน ทำให้ผู้ว่าการอำเภอหลิวตกใจกลัวจนหลังเปียกโชก
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ชายาแพทย์พลิกชะตา
ใช้บัตรเติมเงินเอไอเอสไม่ได้เหรอคะ...
เติมเงินด้วยบัตรเติมเงินเอไอเอสไม่ได้เหรอคะ...