ชายาแพทย์พลิกชะตา นิยาย บท 320
จินโหย่วเฉียนดึงพ่อบ้านมาอีกข้างแล้วด่าอย่างเจ็บแสบ
ฟู่หลานเหิงรีบเดินมาที่ตรงหน้าของกู้หว่านเยว่ แต่สายตากลับมองไปทางซูจิ่นเอ๋อร์ “นังหนูจิ่น เจ้าไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”
ซูจิ่นเอ๋อร์คิดไม่ถึงว่าจะได้เจอกับฟู่หลานเหิง หลังจากรอดชีวิตจากหายนะ ได้เห็นเขาก็นับว่าดีใจ กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง
หยางหลิวแสร้งกล่าวอย่างเป็นห่วง “แม่นางซูช่างน่าสงสารจริง ๆ ได้ยินมาว่าถูกโจรเด็ดดอกไม้นั่นข่มขืนและชิงทรัพย์ ความบริสุทธิ์ของเจ้า...”
พลังรบของซูจิ่นเอ๋อร์เคยได้รับการฝึกฝนจากคนในตระกูลซู ก็โมโหทันที
“ความบริสุทธิ์ของข้าอะไร ท่านพูดให้ชัดเจนหน่อย ไม่พูดใช้ชัดเจนเชื่อหรือไม่ว่าข้าจะฉีกปากของเจ้า?!”
หยางหลิวหลับไปอยู่ด้านหลังของฟู่หลานเหิง “แม่นางซู เจ้าดุขนาดนี้ทำไม ข้าเพียงแค่เป็นห่วงเจ้าเท่านั้น”
ซูจิ่นเอ๋อร์เดินเข้าไปคว้าเสื้อของนาง “เจ้ายังจะพูดอีก!”
“ช่วยด้วย แม่นางซูจะฆ่าข้า~”
หยางหลิวน้ำตาไหลพราก ฟู่หลานเหิงรีบขวางระหว่างกลางของสองคนพูดไกล่เกลี่ย
“จิ่นเอ๋อร์ เจ้าใจเย็น ๆ หน่อย”
“ท่านให้ข้าใจเย็น?”
ซูจิ่นเอ๋อร์โมโหจนสำลัก กระทืบเท้าทันที ทันทีที่อารมณ์ก็ชี้หน้าด่าหยางหลิว
“เจ้ามันตอแหล ครั้งก่อนก็เป็นเจ้าที่ฟ้อง ครั้งนี้ยังมาหมิ่นประมาทความบริสุทธิ์ของข้า หน้าไม่อาย!”
จากนั้นก็หันหน้าไปด่าฟู่หลานเหิง “ฟู่หลานเหิงท่านเองก็ไม่ใช่คนดีอะไร ท่านไม่รู้จักแยกแยะชั่วดี ข้ามองท่านผิดไปจริง ๆ!”
“พรวด?”
ฟู่หลานเหิงตกตะลึงไปแล้ว
ซูจิ่นเอ๋อร์นังหนูคนนี้ เมื่อก่อนเรียกเขาว่าท่านฟู่อย่างนั้น ท่านฟู่อย่างนี้ ท่าทางดูเป็นสาวน้อยน่ารัก
บัดนี้ไม่คิดเลยว่าจะชี้หน้าด่าเขาฉอด ๆ ทำให้เขางุนงงไปจริง ๆ
“หว่านเยว่ คือว่า...”
“เจ้าลองคิดดูเอาเองเถอะ”
กู้หว่านเยว่ส่ายหน้า สื่อให้เห็นว่าไม่อยากสนใจเขา สาวเท้าเดินตามซูจิ่นเอ๋อร์ไป
ซูจิ่งสิงมองด้วยสายตาเย็นชา แล้วเดินตามออกไปเช่นกัน
ฟู่หลานเหิงกลับหลังหันกำลังจะเดินไป จินโหย่วเฉียนก็รีบเดินตามมา กะพริบตาปริบ ๆ “ใต้เท้าท่านจะไปที่หมู่บ้านสือหานหรือ ข้าไปกับท่านได้หรือไม่?”
“...ได้”
“อาจารย์หู...” หยางหลิวเกือบจะร้องไห้ไม่ออก อาจารย์หูโบกมืออย่างเก้อเขิน “เจ้าเรียกข้าว่านายท่านใหญ่หูก็ไร้ประโยชน์ ใต้เท้าของพวกข้าไม่ได้ชอบเจ้า เจ้าเองก็ไม่มีหนทางเช่นกัน ถึงอย่างไรเสียก็บังคัขืนใจไม่ได้หรอกใช่หรือไม่ แม่นางหยางหลิวเจ้าเปลี่ยนความตั้งใจเสียเถอะ อย่ามัวดื้อรั้นอยู่เลย”
คำพูดประโยคหลังเหล่านั้น หยางหลิวฟังเข้าหูเสียที่ไหนกัน ในหัวสมองเต็มไปด้วยคำว่า‘บังคับขืนใจ...’
อีกด้านหนึ่ง ซูจิ่นเอ๋อร์วิ่งออกมาจากจวนจิน ถึงพบว่าตนเองหลงทางแล้ว ยืนแลบลิ้นรอกู้หว่านเยว่อยู่ที่เดิม
“ข้าคิดว่าเจ้าจะวิ่งกลับบ้านจวนเลยเสียอีกนะ”
ซูจิ่นเอ๋อร์โมโหแค่คนนอกเท่านั้น แต่เป็นแมวน้อยแสนเชื่อฟังของพี่สะใภ้เสมอ
“ข้าเองก็ไม่อยากจะเห็นพวกเขาเช่นกัน น่ารำคาญจริง ๆ”
“ถ้าอย่างนั้นเรากลับไปที่หมู่บ้านสือหานก่อน แต่ว่านะ มีความเป็นไปได้สูงที่ใต้เท้าฟู่จะไปที่หมู่บ้านสือหาน
หัวหน้าหมู่บ้านถูกปลดแล้ว อย่างไรก็ต้องแต่งตั้งหัวหน้าหมู่บ้านคนใหม่
กู้หว่านเยว่หันหน้ากลับไปมองจวนจินที่เป็นสีทองเหลืองอร่าม ครุ่นคิดเรื่องการเผาอิฐ ไม่แน่ว่าครั้งหน้าอาจจะยังต้องกลับมาอีกครั้ง
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ชายาแพทย์พลิกชะตา
ใช้บัตรเติมเงินเอไอเอสไม่ได้เหรอคะ...
เติมเงินด้วยบัตรเติมเงินเอไอเอสไม่ได้เหรอคะ...