ชายาแพทย์พลิกชะตา นิยาย บท 323

ฟู่หลานเหิงได้ยินจากปากซูจื่อชิงว่ากู้หว่านเยว่ตั้งครรภ์แล้ว แต่ก็ยังไม่ค่อยอยากจะเชื่อ

จนกระทั่งคู่สามีภรรยาเดินจับมือกันด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความรัก เขาถึงได้สติกลับคืนมา

“หว่านเยว่ ได้ยินว่าเจ้าท้องแล้วหรือ?”

“ขอบคุณใต้เท้าฟู่ที่แสดงความยินดี”

ซูจิ่งสิงมองเขาด้วยสายตาไม่เป็นมิตร ถึงอย่างไรทั้งสองคนก็เคยเป็นศัตรูหัวใจกันมาก่อน

“ฮ่า ๆ เจ้าไม่ต้องกังวล ข้าไม่ได้มีเจตนาอื่น” ฟู่หลานเหิงส่ายหัวพร้อมกับยิ้มแห้ง ๆ เรื่องราวในอดีตเขาปล่อยวางไปนานแล้ว

เพียงแต่คาดไม่ถึงว่ากู้หว่านเยว่จะตั้งครรภ์เร็วขนาดนี้ จึงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย และเรื่องนี้เป็นเรื่องที่น่ายินดี เขาต้องกลับไปคิดว่าจะให้อะไรเป็นของขวัญแก่ลูกของทั้งสองคน

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ฟู่หลานเหิงก็ได้สติกลับมา รีบพูดถึงเรื่องสำคัญ

“จริงสิ วันนี้ข้าเชิญพวกเจ้าทั้งสองคนมา เพราะมีเรื่องจะถาม”

“หัวหน้าหมู่บ้านเฉินเสียชีวิตแล้ว หมู่บ้านสือหานต้องมีหัวหน้าหมู่บ้านคนใหม่ขึ้นมาแทน ข้าอยากจะถามความเห็นของพวกเจ้า”

ชาวบ้านของหมู่บ้านสือหานคุกเข่าอยู่โดยรอบ

ฟู่หลานเหิงมองไปรอบ ๆ ก็ไม่รู้จักใครเลย

การจะเลือกหัวหน้าหมู่บ้านคนใหม่ นี่มืดแปดด้านจริง ๆ คิดไปคิดมา มิสู้ลองไปถามความเห็นของกู้หว่านเยว่และซูจิ่งสิง อย่างแรกคือเชื่อในสายตาของพวกเขา อย่างที่สองคือถือโอกาสอำนวยความสะดวกให้พวกเขาด้วย

กู้หว่านเยว่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง หมู่บ้านสือหานมีสกุลใหญ่สามสกุล สกุลเฉิน สกุลโจว และสกุลเฉียน สกุลเฉินล่มสลายไปแล้ว สกุลเฉินก็สนใจแต่เงินทอง สกุลที่เหมาะสมที่สุดก็มีแต่สกุลโจว

สกุลโจวมีความสัมพันธ์ที่ดีกับนาง การแนะนำให้พวกเขาเป็นหัวหน้าหมู่บ้านก็มีประโยชน์ต่อนางเช่นกัน

“ใต้เท้าฟู่ ข้าขอแนะนำนายท่านโจวแห่งสกุลโจว”

คนของสกุลโจวกำลังคุกเข่าอยู่ข้างนอก เมื่อได้ยินดังนั้น ก็มองกู้หว่านเยว่ด้วยความตื่นเต้น เมื่อครู่นี้เขายังรู้สึกกังวลในใจว่ากู้หว่านเยว่จะเลือกเขาหรือไม่ ไม่คิดว่านางจะเลือกเขาจริง ๆ

นายท่านโจวรีบก้าวไปข้างหน้า จากนั้นคำนับต่อฟู่หลานเหิง

ฟู่หลานเหิงมองเขาอย่างพิจารณา ใบหน้าดูใจดี ไม่เลวเลย

ฟู่หลานเหิงมาที่นี่ในวันนี้ ประการแรกคือเพื่อแต่งตั้งหัวหน้าหมู่บ้าน ประการที่สองคือเพื่อจับกุมคนในสกุลเฉินที่เหลืออยู่ซึ่งมีความผิด

เรื่องแรกจัดการเรียบร้อยแล้ว ส่วนที่เหลือก็ให้อาจารย์หูจัดการต่อ

เห็นว่าฟ้าเริ่มมืดแล้ว ฟู่หลานเหิงและจินโหย่วเฉียนจึงตัดสินใจไปทานอาหารเย็นที่เรือนหลังเล็ก ๆ โทรม ๆ กับกู้หว่านเยว่ด้วย

ทันทีที่คนเหล่านั้นจากไป คนที่เหลือก็เริ่มประจบประแจงหัวหน้าหมู่บ้านโจว

หัวหน้าหมู่บ้านโจวพูดอย่างมีสติ “ทุกคนวางใจเถอะ เราเป็นครอบครัวเดียวกัน ข้าเป็นหัวหน้าหมู่บ้านแล้ว ต่อไปพวกเราก็จะช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ข้าจะไม่เหมือนหัวหน้าหมู่บ้านเฉินที่ไร้มนุษยธรรมอย่างแน่นอน”

โจวลิ่วหลางรีบเตือน “ท่านพ่อ เราได้รับตำแหน่งเป็นหัวหน้าหมู่บ้านในครั้งนี้ ก็ต้องขอบคุณแม่นางกู้ ต่อไปท่านต้องสร้างสัมพันธ์ที่ดีกับแม่นางกู้ อย่าทำอะไรโดยขาดสติ”

“เรื่องนี้พ่อของเจ้ารู้อยู่แล้ว” นายท่านโจวยิ้ม พลางคิดในใจว่าต่อไปตำแหน่งหัวหน้าหมู่บ้านก็ต้องส่งมอบให้ลูกชายอยู่ดี แต่ให้เขาได้ลิ้มรสความเป็นหัวหน้าหมู่บ้านสักสองปีก่อน

*ถงเซิง หมายถึงบัณฑิตผู้ที่สอบผ่านในขั้นต้น คือระดับท้องถิ่น

*ซิ่วไฉ หมายถึงบัณฑิตผู้ที่สอบผ่านในระดับอำเภอ ซึ่งเป็นระดับแรกของการสอบคัดเลือกขุนนาง