เมื่อคืนกู้หว่านเยว่เปิดอ่านตำราเกี่ยวกับมนุษย์หมาป่าในมิติตลอดคืน ได้ยินดังนั้นก็รีบออกไปจากมิติทันที
พอเห็นซูจิ่งสิงก็สะดุ้งโหยงเป็นอย่างแรก
“ท่านพี่ ทำไมหิมะเต็มตัวท่านไปหมด?”
บนเส้นผมและขนคิ้วของซูจิ่งสิงหิมะขาวโพลนจับตัวเป็นชั้นหนา
เหมือนชายที่แก่ก่อนวัยอันควร
“เมื่อคืนหิมะตกเล็กน้อย ข้าเป็นห่วงอาการของท่านพ่อ ก็เลยไม่ได้ไปไหนเลย”
ซูจิ่งสิงอธิบาย พลางยิ้มดีใจในความโชคดี
“โชคดีที่บอกให้เจ้าเข้าไปในมิติก่อน”
ถ้าความเย็นทำร้ายกู้หว่านเยว่เข้า เขาต้องเสียใจแน่
กู้หว่านเยว่ขมวดคิ้วด้วยความเสียใจ “ทำไมท่านไม่ให้ข้าเอาเครื่องทำความร้อนออกมาล่ะ”
“ข้ามีกำลังภายในปกป้องตัวเอง ไม่เป็นไร” ซูจิ่งสิงหัวเราะเจื่อน ๆ รีบบอกว่า “ท่านพ่อดูเหมือนจะหมดสติไป เราลงไปดูกันเถอะ”
“อืม”
ความลับของกู้หว่านเยว่ ซูจิ่งสิงนั้นรู้ดี แต่นางยังไม่พร้อมที่จะให้อีกฝ่ายเข้าไปในมิติ
ซูจิ่งสิงง้างฝาบ่อขึ้น ซูเหล่าซานนอนอยู่ที่ก้นบ่อ ดวงตาทั้งสองหลับสนิท หมดสติไปแล้ว
ผนังบ่อน้ำเต็มไปด้วยรอยเลือดที่ทิ้งไว้จากความบ้าคลั่งของเขาเมื่อคืนนี้ เลือดบางส่วนแห้งกรังไปแล้ว
ไม่ยากที่จะจินตนาการ ว่าเมื่อคืนซูเหล่าซานต้องทนทุกข์ทรมานเพียงใด
“ข้าจะพาเขาขึ้นมา”
ซูจิ่งสิงร่อนตัวลงไป อุ้มซูเหล่าซานไว้ เคาะปลายเท้าเบา ๆ หลังจากขึ้นมาถึงพื้นดินก็วางซูเหล่าซานลง
“หว่านเยว่ เจ้าดูสิว่าท่านพ่อเป็นอะไรกันแน่”
เมื่อคืนหลังจากกู้หว่านเยว่ได้อ่านตำราไปเป็นจำนวนมาก ก็เข้าใจเรื่องมนุษย์หมาป่าในเบื้องต้นแล้ว
หลังจากจับชีพจรของซูเหล่าซานอีกครั้ง ก็ยิ่งมั่นใจในการคาดคะเนของตัวเองมากขึ้น
ซูเหล่าซานติดเชื้อไวรัสที่คล้ายกับโรคพิษสุนัขบ้า แต่ที่ไม่เหมือนกันก็คือ เขาติดเชื้อไวรัสหมาป่า
หากต้องการล้างพิษในร่างกายของเขา ยาถอนพิษแบบปกติใช้ไม่ได้ผลแล้ว จำเป็นต้องพึ่งหอแห่งโอสถ
“ท่านพี่ ท่านรอดูอยู่ที่นี่ ข้าจะพาเขาเข้าไปตรวจอาการในมิติ”
“ตกลง หว่านเยว่ เจ้าต้องดูแลตัวเองให้ดี”
“ฮูหยิน ข้าคือผู้มีบุญคุณช่วยชีวิตของอาซาน เจ้าว่า เอ่อ...”
ป้าสวี่ทำท่าขอเงิน
นางช่วยชีวิตซูเหล่าซานไว้ ต้องการค่าตอบแทนก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ กู้หว่านเยว่หยิบเงินออกมาหนึ่งก้อน
“เงินกับบุญคุณหักล้างกันแล้ว เข้าใจไหม?”
นางไม่อยากโดนทวงบุญคุณในอนาคต พูดจบก็ขึ้นรถม้าไป ทำให้ป้าสวี่เกิดร้อนใจขึ้นมา
“พวกเจ้าต้องการสาวใช้ไหม ลูกสาวสองคนของข้าสามารถเป็นสาวใช้ได้”
เมื่อคืนป้าสวี่ติดตามนางหยางไป เห็นท่าทีเกรงใจที่โจวลิ่วหลางมีต่อนางหยางเป็นพิเศษ จึงเกิดความคิดขึ้นมา
“คุณชาย พวกข้าสองพี่น้องทำได้ทุกอย่าง”
ซิ่งเอ๋อร์จ้องมองซูจิ่งสิง กระสันอยากจะลอง
อวี๋เอ๋อร์พูดอย่างระมัดระวัง “ลุงอาซานสนิทสนมกับพวกข้ามาก ต้องอยากให้พวกข้ามาเป็นสาวใช้แน่”
“ไม่จำเป็น”
ซูจิ่งสิงขมวดคิ้ว ถ้าอยากได้สาวใช้ก็จะเลือกจากองครักษ์ลับ พูดจบก็ขึ้นรถม้าอย่างเย็นชา

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ชายาแพทย์พลิกชะตา
ใช้บัตรเติมเงินเอไอเอสไม่ได้เหรอคะ...
เติมเงินด้วยบัตรเติมเงินเอไอเอสไม่ได้เหรอคะ...