เข้าสู่ระบบผ่าน

ชายาแพทย์พลิกชะตา นิยาย บท 351

“วางเมล็ดพันธุ์และวัสดุไว้ภายในลาน ใช้หมดแล้วค่อยให้คนไปยกมา” ซูจิ่งสิงเอ่ยปากชี้แนะ

ดวงตากู้หว่านเยว่ทอประกายระยับ ความเห็นนี้ของซูจิ่งสิงไม่เลว ลดปัญหาได้มาก

“เวลาไม่คอยท่า พวกเราไปเดี๋ยวนี้เลย”

“พี่สะใภ้ใหญ่ ข้าไปกับพวกท่านด้วย” ซูจิ่นเอ๋อร์ไล่ตามมา

“ข้าจะเข้าเมืองไปซื้อผ้าสองพับมาตัดชุดใหม่ให้ท่านพ่อ”

วันนี้นางถักเปียสองข้าง สวมเสื้อคลุมสีแดง

ผิวพรรณขาวเปล่งปลั่งเพราะได้รับการดูแลจากยาเสริมความงามของกู้หว่านเยว่ คอยาวระหงส์คล้ายหงส์ขาวเย่อหยิ่งตัวหนึ่ง

“เจ้าตัดเย็บเสื้อผ้าเป็นตั้งแต่ยามใด?”

“เรียนจากหรานหร่านเจ้าค่ะ พัฒนาการของข้ายอดเยี่ยมมากนะ”

“พี่ใหญ่พี่สะใภ้ใหญ่พวกท่านยังเหม่ออันใดอยู่อีก รีบมาเร็วเข้าเถอะ”

ซูจิ่นเอ๋อร์ปีนขึ้นรถม้าอย่างคล่องแคล่ว ร้องเรียกคนทั้งสอง ถือสายบังเหียนตั้งสมาธิขี่ม้า

มาถึงเมืองตู้เปียนก็สายแล้ว กู้หว่านเยว่พาซูจิ่นเอ๋อร์ไปยังจวนฟู่หลานเหิง

“เจ้าเข้าไปพบใต้เท้าฟู่ก่อน ข้าและพี่ใหญ่เจ้ามีธุระต้องจัดการ”

ซูจิ่นเอ๋อร์ขมวดคิ้ว “ข้าไม่มีวันไปพบเขา พี่สะใภ้ใหญ่ท่านพาข้าไปจวนจินเถอะ”

อีกเดี๋ยวได้เจอตัวป่วนหยางหลิวอะไรนั่นอีก ก็กินอะไรไม่ลงแล้ว!

กู้หว่านเยว่ยิ้มไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก “ใต้เท้าฟู่ที่นี่ปลอดภัยกว่าจวนจิน เจ้าอดทนก่อนเถอะ พี่สะใภ้ใหญ่มอบสเปรย์ต้านนางแพศยาให้เจ้าอันหนึ่ง อีกเดี๋ยวหยางหลิวคนนั้นมาล่วงเกินเจ้า เจ้าก็ฉีดใส่นางเสียเลย”

“ก็ได้”

ซูจิ่นเอ๋อร์รับสเปรย์ที่พี่สะใภ้ใหญ่มอบให้อย่างเชื่อฟัง

“พวกเราไปกันเถอะ” กู้หว่านเยว่มอบซูจิ่นเอ๋อร์ให้บ่าวรับใช้ของจวนฟู่แล้ว ก็รีบพาซูจิ่งสิงจากไป

อาศัยช่วงฟ้ายังไม่มืด พวกเขาจะไปตลาดตามหาคนเช่าเรือนว่าง

ซูจิ่นเอ๋อร์กลับเดินตามบ่าวรับใช้เข้าจวนฟู่ บ่าวรับใช้นำทางอยู่ด้านหน้า

“ใต้เท้าฟู่? ท่านเป็นอะไร?”

ซูจิ่นเอ๋อร์ตกใจขยับขึ้นไปข้างหน้าหนึ่งก้าว เห็นท่าทีของฟู่หลานเหิงผิดปกติ เขามีเหงื่อเม็ดใหญ่ผุดพรายทั่วตัว สีหน้าแดงก่ำ

“แม่นางจิ่น?”

ฟู่หลานเหิงใกล้สูญเสียสติเต็มที โคลงศีรษะ “ข้าถูกวางยาแล้ว เจ้าออกไป เรียกบ่าวรับใช้เข้ามา”

ถ้วยชาพลิกคว่ำ น้ำชาสาดกระเซ็นลงพื้น

“วางยา? ท่านโดนพิษแล้ว?” ซูจิ่นเอ๋อร์จิตใจบริสุทธิ์ ไฉนเลยจะรู้อาการของเขา รีบเข้าไปประคอง

ครั้นแตะถูกตัวเขา กลับพบว่าร่างกายของเขาร้อนฉ่า

สติปัญญาของฟู่หลานเหิงใกล้พังสลายลงเต็มที เส้นเลือดปูดโปนขึ้นบนหน้าผาก

ปลายนิ้วของซูจิ่นเอ๋อร์แตะโดนแขนของเขา ก็คล้ายน้ำแข็งตกลงบนกองเพลิง ฟู่หลานเหิงหลับตาสนิท หนอนในเลือดและกระดูกกัดกินสติปัญญาของเขาไม่หยุด เขามองคนตรงหน้าได้ไม่ชัดอีก

“ท่าน ท่านใจเย็นก่อน...” ในที่สุดซูจิ่นเอ๋อร์ก็มองเห็นความไม่ชอบมาพากล หมุนตัวจะวิ่งออกไปภายนอก

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ชายาแพทย์พลิกชะตา