ชายาแพทย์พลิกชะตา นิยาย บท 375

หวังปี้กล่าวด้วยความกังวล “แต่สภาพร่างกายของท่านอ๋องผู้เฒ่า ไม่สะดวกที่จะเคลื่อนย้ายมิใช่หรือ?”

“ไม่เป็นไร ข้าจะเตรียมรถม้าคันหนึ่ง แล้วปูฟูกไว้ข้างใน

จากนั้นก็เตรียมแคร่ แล้วยกท่านอ๋องผู้เฒ่าขึ้นไป

ก็จะไม่กระทบกระเทือนบาดแผลของท่านแล้ว”

ระหว่างทางมา กู้หว่านเยว่ได้คิดถึงเรื่องนี้แล้ว กองกำลังไล่ล่าจะต้องตามมาถึงในไม่ช้า แผนการในตอนนี้ คือพวกเขาต้องรีบกลับไปที่เจดีย์หนิงกู่

“ได้”

ตอนนี้ หวังปี้รู้สึกนับถือกู้หว่านเยว่เป็นอย่างมาก

“เจ้ามีอะไรก็สั่งข้ามาได้เลย”

กู้หว่านเยว่เหลือบมองเวลา ตอนนี้เป็นเวลาสองยาม หรือก็คือประมาณสี่ทุ่ม

ก่อนฟ้าสาง พวกเขาต้องออกห่างจากลั่วอันให้ได้

“นี่คือแผนที่จากลั่วอันไปยังเจดีย์หนิงกู่ จุดต่อไปคือเมืองเย่เฉิง ขุนพลหวัง ท่านพาพวกเขาออกเดินทางไปก่อน แล้วทำเครื่องหมายไว้ระหว่างทาง เราจะพบกันที่เมืองเย่เฉิง”

หวังปี้รีบรับแผนที่ กู้หว่านเยว่ก็ยื่นกำไลระบุตำแหน่งให้เขา

“ท่านสวมกำไลนี้ไว้ที่ข้อมือ ไม่ว่าจะเมื่อไหร่ ก็ห้ามถอดออกเด็ดขาด จำไว้ให้ดี!”

หวังปี้รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย แต่ก็ไม่กล้าเพ่งมอง รีบสวมมันไว้บนข้อมืออย่างว่าง่าย

กู้หว่านเยว่หยิบห่อผ้าออกมา

“นี่คือผงห้ามเลือดและยาแก้อักเสบ พวกท่านทุกคนถูกทรมาน ระหว่างทางอย่าลืมทายาให้ตัวเองด้วย”

“แม่นางกู้ ให้ข้าทำเถอะ ข้าพอมีความรู้ด้านการแพทย์อยู่บ้าง”

สตรีผู้หนึ่งก้าวออกมา เสื้อผ้าของนางดูทรุดโทรม แต่ก็ไม่อาจปกปิดความสง่างามได้

“ข้าคือพระชายาหนานหยาง”

กู้หว่านเยว่ตกตะลึง ที่แท้สตรีท่านนี้คือภรรยาใหม่ของหนานหยางอ๋อง มิน่าล่ะตอนที่อยู่ในคุก เหล่าสตรีถึงได้เดินตามหลังนาง

กู้หว่านเยว่รีบคารวะ “หม่อมฉันขอคารวะพระชายาเพคะ”

ไม่รู้ว่าเป็นความเข้าใจผิดหรือไม่ หน้าตาของพระชายาหนานหยางผู้นี้ดูคล้ายกับเมี่ยชิงหว่านเล็กน้อย

พระชายายิ้มอย่างขมขื่น “อย่าทำเช่นนั้นเลย ตอนนี้เราเป็นแค่คนที่ไร้ที่พึ่งพิง ได้รับความช่วยเหลือจากท่าน ถึงมีชีวิตรอดมาได้”

ข้างกายมีองครักษ์คุ้มกันแน่นหนา แม้กระทั่งเวลานอนตอนกลางคืน ก็ยังมีมีดสั้นวางไว้ข้างหมอน

มีนางสนมคนหนึ่งมาหาเขาตอนกลางคืน ถูกเขาเข้าใจผิดว่าเป็นนักฆ่า จึงตัดหัวนางสนมคนนั้นทันที

คนที่ระมัดระวังตัวขนาดนี้ กลับถูกฆ่าโดยสองสามีภรรยา เป็นเรื่องที่เหลือเชื่อจริง ๆ

กู้หว่านเยว่ยิ้มอย่างใจเย็น ตราบใดที่นางต้องการ แม้แต่หัวของฮ่องเต้สุนัข นางก็เอามาได้ง่าย ๆ

“เมื่อเกาซิ่นตายแล้ว เมืองลั่วอันต้องวุ่นวายแน่ ๆ ก่อนที่พวกเขาจะตั้งตัวได้ เรารีบออกไปจากที่นี่กันเถอะ”

กู้หว่านเยว่ก็ไม่ทันได้พักผ่อน ระหว่างทางมา นางได้นำรถม้าหลายคันออกมาจากมิติ แล้วจอดไว้ข้างนอก

หนานหยางอ๋องรีบถาม “แล้วคนอื่น ๆ ล่ะ...”

“หวังปี้พาพวกเขาออกเดินทางไปก่อนแล้ว”

“ดี ๆ ๆ ขอบคุณพวกเจ้ามาก” กู้หว่านเยว่นำแคร่เข้ามา แล้วให้เมี่ยชิงหว่านและซูจื่อชิงช่วยกันยกคนขึ้นรถม้า

ก่อนจะจากไป หนานหยางอ๋องได้มอบเงินจำนวนหนึ่งให้กับต้าซาน

“สหายต้าซาน ช่วงที่ผ่านมาต้องขอบคุณชาวบ้านที่ช่วยเหลือพวกเราไว้ เจ้ารับเงินจำนวนนี้ไว้เถอะ”