จี้ฮั่นโม่ยกมือปาดเหงื่อ ซูจื่อชิงไม่ใช่คนโง่ รีบพยักหน้าตอบรับ
“ใต้เท้าโปรดวางใจ ข้าจะปิดปากเงียบไม่บอกใคร เรื่องที่เจอพวกเราที่นี่วันนี้หวังว่าใต้เท้าจะเก็บไว้เป็นความลับนะเช่นกัน”
“คุณชายน้อย อย่าฆ่าข้าเลย ข้ายอมรับใช้ท่าน”
ในขณะที่ทั้งสองกำลังพร่ำพรรณนานั้น เสี่ยวเตี่ยน้อยรีบสบโอกาสขอร้องซูจื่อชิงด้วยน้ำเสียงออดอ้อน
“ข้าชอบคุณชายจริง ๆ เจ้าค่ะ ข้าสัญญาว่าหลังจากวันนี้ไป ข้าจะปรนนิบัติท่านอยู่บนเตียงอย่างเต็มที่”
ซูจื่อชิงแทบหงายหลัง
“ไสหัวออกไป! ข้าไม่ต้องการให้เจ้ามาปรนนิบัติข้า น่ารังเกียจ สตรีแพศยาจิตใจโหดเหี้ยมเช่นเจ้า อยู่ห่างได้ยิ่งดี!”
“คุณชาย ข้ารักท่านจริง ๆ นะเจ้าคะ”
เสี่ยวเตี่ยอยากจะพูดบางอย่าง แต่จู่ ๆ ก็มีบุคคลปริศนาสามคนปรากฏขึ้นเบื้องหน้า
ซูจิ่งสิงพาผู้ใต้บังคับบัญชาจำนวนสองคนเดินเข้ามา “พวกเราเก็บของ แล้วรีบออกไปจากที่นี่ ที่เหลือข้าจัดการเอง”
เมื่อมีการมาถึงของผู้ตรวจการ ย่อมมีการถามถึงชื่อเสียงเรียงนาม
เพื่อไม่ให้ยุ่งยากโดยไม่จำเป็น พวกเขาต้องออกไปจากที่นี้ก่อน
กู้หว่านเยว่เข้าใจความหมายของซูจิ่งสิง จึงให้คนเหล่านั้นเก็บข้าวของ พาหนานหยางอ๋องกระโดดขึ้นรถม้า
“ไว้ชีวิตข้าด้วย ปล่อยพวกเราไปเถอะ!”เจ้าของร้านเสิ่นและคนอื่น ๆ อีกสามคนยังคงร้องคร่ำครวญ
“รอข้าด้วย”
กู้หว่านเยว่เดินมาตรงหน้าพวกเขาสามคน
ทั้งสามคนคิดว่ากู้หว่านเยว่จะเปลี่ยนใจ จึงแสดงท่าทีดีใจ
ปรากฏว่ากู้หว่านเยว่หยิบยาพิษออกมาจากห้วงมิติ จากนั้นก็จับกรอกปากพวกเขา
“เจ้าให้เรากินสิ่งใด?” เจ้าของร้านเสิ่นอยากจะอาเจียนยานั้นออกมา
“นี่คือยาพิษ มันมีชื่อว่ายาพิฆาตในเจ็ดวัน ฤทธิ์ของมันจะค่อย ๆ เจาะทะลุลำไส้และส่วนต่าง ๆ ในร่างกาย เจ้าจะมีเลือดไหลออกทางจมูก และจะค่อย ๆ ทุกข์ทรมานจากความเจ็บปวดและตายในที่สุด หลังจากเจ็ดวัน ร่างกายของเจ้าก็จะท่วมไปด้วยเลือด”
จี้ฮั่นโม่เปิดเผยฐานะแต่ซูจิ่งสิงไม่ได้สนใจ
ซูจื่อชิงรีบอธิบายสถานะของเขาทันที เขารู้ว่าคนคนนั้นคือจี้ฮั่นโม่ ซูจิ่งสิงแสดงสีหน้าคาดไม่ถึง
“ใต้เท้าจี้คงจะไม่มีที่ไปจึงได้ตามรถม้าของเราเช่นนี้”
เวลานี้ท้องฟ้าไร้ซึ่งแสงตะวัน ถนนข้างหน้ามีแต่ความมืด มักจะมีโจรและสัตว์ป่าออกมา
“อื้อ เช่นนั้นก็ให้เขาตามไป”
ซูจิ่งสิงปิดประตูรถ ไม่ยอมให้จี้ฮั่นโม่ ภรรยาและลูกของเขาขึ้นรถม้า
เพียงแต่บอกซูจื่อชิงไว้ หากเห็นพวกเขาไล่ตามไม่ทัน สามารถชะลอความเร็วของรถม้าได้
“หว่านเยว่ หากเจ้าไม่สบาย ก็เข้าไปพักในห้วงมิติก่อนได้”
ซูจิ่งสิงสงสัยว่าภรรยาของตนนั้นเป็นโรคกลัวความสกปรกหลังจากออกมาจากโรงเตี๊ยม นางก็รู้สึกรังเกียจเสื้อผ้าบนตัวทันที
“ได้ ข้าไปไม่นานเดี๋ยวก็กลับ” กู้หว่านเยว่รีบอาบน้ำก่อน

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ชายาแพทย์พลิกชะตา
ใช้บัตรเติมเงินเอไอเอสไม่ได้เหรอคะ...
เติมเงินด้วยบัตรเติมเงินเอไอเอสไม่ได้เหรอคะ...