ชายาแพทย์พลิกชะตา นิยาย บท 383

ในขณะที่รถม้าค่อย ๆ เคลื่อนตัวไปข้างหน้า ทันใดนั้นเสียงตะโกนด้วยความร้อนใจก็ดังมาจากด้านหลัง

“น้องหญิง น้องหญิงเจ้าอดทนไว้นะ!”

“เกิดอะไรขึ้น?”

กู้หว่านเยว่ออกมาจากห้วงมิติ เมื่อครู่นางแอบงีบหลับอยู่ในห้วงมิติ และอาบน้ำจากในนั้น

“ดูเหมือนภรรยาของใต้เท้าจี้จะเกิดเรื่องเสียแล้ว”

ทันทีที่ซูจิ่งสิงกล่าวจบ จี้ฮั่นโม่ก็วิ่งมาจากด้านหลัง ขวางรถม้าไว้

“คุณชายซู ซูฮูหยิน ขอข้ายืมม้าของท่านไปหาหมอในเมืองได้หรือไม่ ภรรยาของข้ามีเลือดออก”

กู้หว่านเยว่เปิดม่านจากข้างใน ท่ามกลางแสงตะวันในตอนรุ่งสาง นางเห็นจี้ฮั่นโม่ที่กำลังอุ้มทารกน้อยไว้ในมือข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างก็แบกฮูหยินไว้บนหลัง โดยมีเลือดสีแดงฉานจากตัวจี้ฮูหยินหยดลงบนหิมะมาตลอดทาง

“ฮูหยินของเจ้าเป็นอะไร?”

จี้ฮั่นโม่รีบกล่าว “นางเพิ่งคลอดลูกขอรับ แต่ร่างกายของนางยังไม่ฟื้นตัวดี นางติดตามข้ามาตลอดทาง วันนี้อาจเพราะตื่นตระหนก จึงทำให้นางเสียเลือดไม่หยุด”

เขาหันกลับไปมองจี้ฮูหยินด้วยนัยน์ตาแดงก่ำ เมื่อเห็นว่ากู้หว่านเยว่ไม่กล่าวสิ่งใด จึงคิดว่านางคงไม่ให้ยืมม้าแน่ จึงรีบกล่าวว่า

“ขอร้องฮูหยินโปรดช่วยข้าด้วย ข้ายอมรับใช้ฮูหยินไปตลอดชีวิต”

เมื่อกู้หว่านเยว่ได้ยินเช่นนั้นก็รู้ทันทีว่าจี้ฮั่นโม่คิดไปไกล จึงรีบอธิบาย “แค่ม้าตัวเดียว ชีวิตสำคัญยิ่งกว่า ข้าจะมีเหตุผลอันใดไม่ให้เจ้ายืมเล่า”

จี้ฮั่นโม่แสดงสีหน้าดีใจ ประโยคนั้นคล้ายกับฟ้าผ่ากลางวันแสก ๆ

“เพียงแต่เวลานี้เจ้าไร้ที่พึ่ง อาการของจี้ฮูหยินก็หนักหนา เจ้าแน่ใจใช่หรือไม่ว่าจะสามารถอดทนพานางไปถึงมือหมอในเมืองได้จริง ๆ?”

จี้ฮั่นโม่ตัวสั่นเทิ้ม เวลานี้เขาเริ่มรู้สึกเสียใจขึ้นมาแล้ว

การที่เขาไม่สมรู้ร่วมคิดกับขุนนางจอมโลภเหล่านั้น สุดท้ายกลับต้องมาเดือดร้อนถึงภรรยาของเขา มันคุ้มแล้วอย่างนั้นหรือ?

แต่ในตอนนั้นเองเขาก็ได้ยินกู้หว่านเยว่กล่าวว่า “อย่ามัวแต่ยืนอึ้ง ข้าพอมีทักษะการแพทย์อยู่บ้าง พาตัวภรรยาของเจ้าขึ้นรถม้าของข้า”

“ท่านมีทักษะการแพทย์หรือ?”

จี้ฮั่นโม่คล้ายกับเห็นแสงอาทิตย์ท่ามกลางความมืดมิด เขาดีใจจนน้ำตาไหล

หลังจากที่เห็นจี้ฮูหยินสะลึมสะลือแล้ว ก็พาตัวนางเข้าไปในหอแห่งโอสถ และถ่ายเลือดให้นาง

จี้ฮูหยินเพิ่งจะคลอดลูก ร่างกายอ่อนแอมาก ทั้งยังเหนื่อยล้าจากการเดินทาง กินไม่อิ่มท้อง ใส่เสื้อผ้าน้อยชิ้น จึงทำให้ตกเลือด

หากไม่ใช่เพราะกู้หว่านเยว่อยู่ที่นี่ ต่อให้พานางไปหาหมอในเมือง ก็ใช่ว่าจะช่วยชีวิตนางได้

คาดว่าอีกไม่นานร่างกายของนางก็จะเย็นเฉียบ

หลังจากที่กู้หว่านเยว่ถ่ายเลือดให้จี้ฮูหยินแล้ว ก็พาตัวนางออกมา

จากนั้นก็หยิบเข็มฉีดยา และฉีดยาให้นาง

ไม่รู้ว่านานแค่ไหน ใบหน้าของจี้ฮูหยินก็ค่อย ๆ มีเลือดฝาด เลือดที่ไหลก่อนหน้าก็หยุดลงแล้ว

รถม้าหลายคันพากันจอดนิ่งอยู่ข้างทาง ซูจิ่งสิงยืนเฝ้าอยู่ข้างรถม้า ส่วนคนอื่น ๆ ก็พักอยู่ไม่ไกล

เมื่อเห็นประตูรถม้าถูกเปิดออกอีกครั้ง ใบหน้าอันเหนื่อยล้าของกู้หว่านเยว่ก็โผล่ออกมา ทุกคนจึงรีบรุดหน้าเข้าไปหานางทันที