ชายาแพทย์พลิกชะตา นิยาย บท 418

เขาคือผู้มีพระคุณต่อหลู่ซื่อ ซึ่งหลู่ซื่อเองก็ติดตามเขามานานนับสิบปี

ทว่าเมื่อได้รับการกล่าวเตือนจากเถาเอ๋อร์ มู่หรงอวี้ที่กำลังป่วยหนักก็เริ่มเกิดความสงสัยขึ้นมาเล็กน้อย

กระทั่งนึกขึ้นได้ว่าช่วงนี้หลู่ซื่อประมาทอยู่บ่อยครั้ง ทั้งยังทำดินปืนหนึ่งเดียวของเขาหายไป นัยน์ตาของมู่หรงอวี้ก็ฉายแววเคร่งขรึมที่ยากจะคาดเดา และสั่งให้คนสะกดรอยตามหลู่ซื่อทันที

หลู่ซื่อรู้สึกแย่เกินกว่าที่จะรับได้ มู่หรงอวี้ไม่เชื่อใจเขา ทั้งยังอยากทำร้ายเขา

แผ่นไม้ที่ถูกฟาดลงมาจำนวนสี่สิบครั้ง แม้ว่าเขาจะเป็นคนที่ฝึกวิทยายุทธ์ แต่ก็ทำให้เขาต้องนอนติดเตียงอย่างน้อยครึ่งเดือน

นั้นหมายความว่าครึ่งเดือนนี้เขาจะไม่สามารถไปเยี่ยมลั่วยางได้เลย

หลู่ซื่อเกิดความกังวลอยู่ในใจ จึงตัดสินใจว่าจะไปซื้ออาหารในตลาดนัดก่อน ตั้งใจว่าจะนำอาหารไปส่งให้ลั่วยางที่หมู่บ้านสือหาน แล้วค่อยกลับมารับไม้กระดานเหล่านั้น

คนที่มู่หรงอวี้ส่งออกมาคอยติดตามอยู่รอบตัวของหลู่ซื่ออย่างเงียบ ๆ จนมาถึงหมู่บ้านสือหาน เมื่อเห็นลั่วยางที่ยังมีชีวิตอยู่จากกำแพงที่อยู่ถัดไป ก็พลันตื่นตกใจและนำเรื่องนี้กลับไปรายงานมู่หรงอวี้

เถาเอ๋อร์ยิ้มเยาะด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น “ท่านอ๋อง ข้าบอกแล้วว่าหลู่ซื่อจะต้องหักหลังท่านอย่างแน่นอน”

มู่หรงอวี้โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ

ไม่เพียงแต่จะหักหลังเขาแล้ว เขายังถูกสวมเขาอีกด้วย!

“เขาคงไม่ได้สมรู้ร่วมคิดกับซูจิ่งสิงหรอกนะ?”

มู่หรงอวี้เป็นกังวลเรื่องนี้ที่สุด หลู่ซื่อรู้ความลับของเขามากมาย

“คงจะไม่หรอกกระมัง ข้าไม่เคยเห็นหลู่ซื่อไปมาหาสู่ซูจิ่งสิงเลย มีแต่กลับบ้านตลอด”

ทำไมลั่วยางถึงอยู่ในหมู่บ้านสือหาน บังเอิญยิ่งนัก

หมู่บ้านสือหานอยู่ไกลจากเมืองตู้เปียนมาก ไม่น่าจะถูกมู่หรงอวี้พบเจอโดยง่าย

“ฆ่าลั่วยางเสีย อย่าให้หลู่ซื่อรู้ตัว เจ้าส่งคนไปบอกหลู่ซื่อ ให้เขามาหาข้า”

มู่หรงอวี้เริ่มหวั่นไหว

เจดีย์หนิงกู่ไม่ใช่อาณาเขตของเขา การเคลื่อนไหวของเขามีข้อจำกัด แต่หากร่วมมือกับสกุลหลี่ได้ ต่อให้ซูจิ่งสิงร้ายกาจเพียงใด ก็คงไม่น่าจะร้ายกาจเทียบเท่าเจ้าถิ่นหรอกกระมัง?

“เถาเอ๋อร์ เจ้าคือแก้วตาดวงใจของข้า ข้ามีเจ้า ลดปัญหาไปได้เยอะ”

มู่หรงอวี้คว้ามือของเถาเอ๋อร์ ด้วยความเสน่หา

“ในภายภาคหน้าหากท่านอ๋องตั้งตนเป็นใหญ่ อย่าลืมข้าเป็นพอ”

“ไม่ลืมแน่นอน ถึงตอนนั้น ข้าจะแต่งตั้งเจ้าให้เป็นฮองเฮา” มู่หรงอวี้กระตุกมุมปาก ฝันที่เขาวาดให้สตรีมักจะเป็นตำแหน่งฮองเฮาเสมอ

ครั้งนี้เถาเอ๋อร์ตื่นเต้นมาก ยิ่งอยู่ในสมัยโบราณนานเพียงใด นางก็ยิ่งได้รับผลประโยชน์มากขึ้นเท่านั้น

อีกด้านหนึ่ง กู้หว่านเยว่ไม่รู้แผนการของมู่หรงอวี้และเถาเอ๋อร์ หลังจากที่นางและซูจิ่งสิงวางกับดักไว้รอบ ๆ หุบเขาแล้ว ฮั่นจิ่วก็พาทหารกลุ่มหนึ่งเข้ามา