“หญิงชั่ว เจ้ามันหญิงชั่วจริง ๆ ”
หลี่เฉินอันส่ายหน้า
“หึ ข้าก็แค่ปกป้องตัวเอง”
เมื่อรู้ว่าสถานการณ์ไม่ดีแล้ว สวีหลานจึงยอมเปิดเผยทุกอย่าง
“ท่านแม่เจ้าเป็นคนดีแล้วอย่างไรเล่า สุดท้ายก็ตายด้วยน้ำมือข้าไม่ใช่หรือ?
แต่พ่อของเจ้าก็ไม่ใช่คนดีอะไร ตอนนั้นเพื่อตำแหน่งโหว เขาจึงต้องแต่งงานกับข้า ทำให้ข้าต้องพลัดพรากจากคนที่ข้ารัก
แต่พอแต่งกับข้าแล้ว เขาก็ไม่เห็นค่าของข้า! เขาสมควรตาย! เขาติดค้างข้า พวกเขาทั้งหมดติดค้างข้า!”
หลี่เฉินอันขมวดคิ้วแน่น เขายังอายุน้อย สิ่งที่สวีหลานพูดออกมานั้น ชัดเจนว่ามันเกินกว่าที่เขาจะรับไหว
“ไม่ว่าเจ้าจะพูดอะไร พรุ่งนี้ข้าจะพาเจ้าไปที่หอบรรพบุรุษ และจะเปิดเผยความผิดทั้งหมดของเจ้าต่อหน้าทุกคน”
หลี่เฉินอันข่มขู่
“เจ้าควรจะอธิบายสาเหตุการตายของแม่ข้าให้ชัดเจน อย่าใส่ร้ายนาง!”
สายตาของสวีหลานสั่นไหว “ถ้าอยากให้ข้าแก้ต่างให้แม่ของเจ้า ก็ได้
แต่เจ้าต้องรับปากข้าเรื่องหนึ่ง”
ผู้ชนะเป็นเจ้า ผู้แพ้เป็นโจร ตอนนี้นางเห็นชัดเจนแล้วว่านางแพ้
ข้างกายหลี่เฉินอันมียอดฝีมือสองคน นางหนีไม่พ้นหรอก
“เจ้าอย่าหวัง” หลี่เฉินอันไม่อยากถูกนางข่มขู่
“เช่นนั้น เจ้าฆ่าข้าแล้ว ข้าก็จะไม่พูด พอไปถึงหอบรรพบุรุษ ข้าก็จะยังยืนยันว่าแม่ของเจ้าหนีไปกับโจร”
“เจ้า!”
หลี่เฉินอันอยากจะต่อยนางให้ตาย แต่ก็กัดฟันอดทนไว้
“เรื่องอะไร?”
“ปล่อยพี่เย่ว์ไป”
สวีหลานมองไปที่พระปลอมคนนั้น
“เขาเป็นผู้บริสุทธิ์”
กู้หว่านเยว่และซูจิ่งสิงต่างตกตะลึง ทั้งสองคนคิดว่าสวีหลานจะขอให้หลี่เฉินอันไว้ชีวิตนาง
ใครจะไปคิดว่า นางกลับขอร้องเพื่อผู้ชายคนนั้น?
“พี่เย่ว์ หากมีชาติหน้า เราได้กลับมาพบกันอีก แล้วเป็นคู่สามีภรรยาที่มีความสุข”
จางเย่ว์แกล้งทำเป็นพูดว่า “ตกลง เราจะเป็นคู่สามีภรรยากัน”
“เดี๋ยวก่อน ใครบอกว่าข้าจะปล่อยเขาไป?”
หลี่เฉินอันกล่าวอย่างเย็นชา จางเย่ว์และสวีหลานเล่นชู้กันต่อหน้าพ่อของเขา สวมเขาให้กับจวนโหว
หลี่เฉินอันจะปล่อยจางเย่ว์ไปได้อย่างไร?
“เขาเป็นชู้ของเจ้า ถ้าต่อไปแก้แค้นให้เจ้าแล้วจะทำอย่างไร? ข้าจะไม่ทิ้งปัญหาที่อาจเกิดขึ้นในภายหลัง”
สวีหลานคิดไม่ถึงเลยว่าหลี่เฉินอันจะไม่รับปากนาง นางกำลังจะพูด จางเย่ว์ก็เอ่ยขึ้นอย่างรวดเร็ว
“ข้าจะไม่ทำ ถ้าเจ้าปล่อยข้าไป ข้ารับรองว่าจะไม่กลับมาแก้แค้น ข้ากับนางไม่มีความรู้สึกอะไรต่อกัน นางบังคับข้ามา ข้าแค่โลภในความร่ำรวยของจวนโหว”
“พี่เย่ว์ ท่าน...”
สวีหลานเบิกตากว้างด้วยความไม่อยากเชื่อ รีบเข้าไปคว้าแขนเสื้อของจางเย่ว์
“ท่านบอกว่ารักข้ามากมิใช่หรือ? ล้วนเป็นเพราะหลี่ปิ่งที่ทำให้เราต้องแยกจากกัน ไม่เช่นนั้นท่านจะแต่งงานกับข้า!”
จางเย่ว์ดึงแขนเสื้อออกด้วยความอึดอัด

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ชายาแพทย์พลิกชะตา
ใช้บัตรเติมเงินเอไอเอสไม่ได้เหรอคะ...
เติมเงินด้วยบัตรเติมเงินเอไอเอสไม่ได้เหรอคะ...