ชายาแพทย์พลิกชะตา นิยาย บท 434

ทางฝั่งของมู่หรงอวี้เมื่อถูกกล่าวเช่นนี้ ก็เริ่มหวั่นไหว สุดท้ายเขาก็ยังตัดสินใจที่จะเลือกจัดการกับซูจิ่งสิงและกู้หว่านเยว่ก่อนแล้วค่อยว่ากัน

ตราบใดที่สองคนนี้ยังอยู่ เขาก็ยังต้องเจอกับความโชคร้าย จากคำกล่าวของเถาเอ๋อร์ เพียงจัดการกับพวกเขา เหตุใดยังต้องกังวลว่าตนจะหวนกลับมาตั้งตัวเป็นใหญ่อีกครั้งไม่ได้?

“บนตัวของข้าเหลือเงินอยู่เพียงเท่านี้”

มู่หรงอวี้ล้วงหยิบตั๋วเงินที่มีออกมา โชคดีที่เขายังมีคลังส่วนตัวหลายแห่งในเมืองที่ยังไม่โดนกวาดล้าง

รอใช้เงินหมดเมื่อไหร่ ค่อยกลับไปเติมเงินในเมืองก็ย่อมได้

กู้หว่านเยว่ชำเลืองมองเงินห้าร้อยเหรียญด้วยสายตารังเกียจเล็กน้อย

“น้อยขนาดนี้ มู่หรงอวี้เจ้าช่างยากจนยิ่งนัก”

ทันทีที่ได้เงินมา กู้หว่านเยว่ก็ใช้เสียงของตัวเองอย่างไม่ปิดบัง

นี่เป็นครั้งแรกที่มู่หรงอวี้เริ่มรู้สึกถึงบางอย่างไม่ชอบมาพากล น้ำเสียงของอีกฝ่ายช่างคุ้นหูยิ่งนัก

“พวกเจ้าเป็นใครกันแน่?”

มู่หรงอวี้เริ่มครุ่นคิดอย่างตื่นตระหนก ทั้งยังแอบคิดในใจ ‘เขาคงไม่ได้ล่มเรือในหนองน้ำเองหรอกนะ’

ซูจิ่งสิงที่อยู่ตรงข้ามก็ไม่อยากปลอมตัวแล้วเช่นกัน รีบกระชากหน้ากากที่ปิดบังใบหน้าออกทันที เปิดเผยใบหน้าที่แท้จริง

“หวายหนานอ๋อง อย่ามาทำไขสือ”

การเปิดเผยตัวตนของซูจิ่งสิงสร้างความตกใจให้กับมู่หรงอวี้เป็นอย่างมาก แล้วยิ่งเห็นกู้หว่านเยว่ที่กำลังนับเงิน เขาก็ได้สติกลับมาทันที

เขาถูกสองสามีภรรยาคู่นี้หลอกเข้าแล้ว!

“กู้หว่านเยว่ นังสารเลว กล้าดีอย่างไรมาหลอกลวงข้า!”

ความคิดที่ทำลายผู้อื่นเช่นนี้ ไม่ใช่ความคิดของซูจิ่งสิงอย่างแน่นอน มองแวบเดียวก็รู้แล้วว่าเป็นความคิดของกู้หว่านเยว่

“มู่หรงอวี้ ข้ารับปากเจ้าแล้ว ตราบใดที่เจ้าให้เงินกับข้า ข้าจะพากู้หว่านเยว่และซูจิ่งสิงมาตรงหน้าของเจ้าให้ได้ บัดนี้ข้าทำได้แล้ว เราสองคนยืนอยู่หน้าเจ้าแล้ว เจ้าจะฆ่าพวกเราได้หรือไม่นั้นก็เป็นเรื่องของเจ้า ซึ่งข้าไม่มีเหตุผลอะไรจะต้องคืนเงินเจ้า”

กู้หว่านเยว่เก็บเงินใส่กระเป๋าของตัวเองอย่างไม่เกรงใจ มู่หรงอวี้ที่เห็นการกระทำนั้นก็ถึงกับกระอักเลือด อยากจะฆ่ากู้หว่านเยว่เสียให้รู้แล้วตรงนี้

“หญิงสารเลว ข้ากับเจ้าต้องมาสู้กันสักตั้ง!”

มู่หรงอวี้ตบโต๊ะอย่างรุนแรง องครักษ์ลับสองคนที่แอบอยู่ในที่มืดก็พลันปรากฏตัว หลี่เฉินอันก็ตบโต๊ะเสียงดังเช่นกัน “ทหาร!”

จากนั้นองครักษ์ที่มีจำนวนมากกว่าองครักษ์ลับของมู่หรงอวี้ก็วิ่งถลาเข้ามา

“หวายหนานอ๋อง ที่นี่คือจวนโหวของข้า ท่านอยากจะฆ่าอาจารย์และท่านอาจารย์หญิงในจวนโหวของข้า ท่านควรถามความเห็นจากข้าก่อน”

มู่หรงอวี้เองก็พาทหารของตนเข้ามา แต่เขาคิดไม่ถึงว่าหลี่เฉินอันจะกล้าต่อต้านตนเองถึงเพียงนี้ ดังนั้นทหารของตนไม่นับว่ามีจำนวนมากนัก

อีกทั้งตอนนี้เขาอยู่ในอาณาเขตของหลี่เฉินอัน ต่อให้เขาพาทหารมาเป็นจำนวนมากเพียงใด ก็ไม่พอกับกำลังทหารของหลี่เฉินอันอยู่ดี