ชีวิตพลิกผัน ข้ากลายเป็นคุณหนูตัวปลอม นิยาย บท 558

ถึงแม้ว่าตอนนั้นจะไม่ตอบตกลง แต่ก็คงไม่ถึงกับปฏิเสธเขาในทันที

ถ้าเขาไปหาฝ่าบาทเป็นการส่วนตัว พระองค์อาจจะปฏิเสธเขาในทันทีก็ได้ ถึงแม้ว่าพฤติกรรมแบบนี้จะคล้ายกับการบีบบังคับทางศีลธรรมก็ตาม

แต่เพื่อที่จะแต่งงานกับหวานหว่านได้อย่างราบรื่น แล้วมันจะทำไมล่ะ?

“เรื่องกล้าหาญก็ต้องยกให้ท่าน ตอนที่ท่านจะพูด ช่วยบอกให้ข้ารู้ล่วงหน้าได้ไหม? ข้าจะได้หาที่ซ่อนก่อน ไม่อย่างนั้นข้าคงจะอายจนตายแน่”

ซูหว่านพูดเย้าเล่น แต่ใบหน้าของนางก็ยิ้มแย้มเบิกบานแล้ว

“ได้ ข้าจะบอกเจ้าล่วงหน้า”

เจียงอวี้มุ่งเน้นแต่เรื่องการตามใจนางเท่านั้น

หลังจากนั้น ซูหว่านบอกเจียงอวี้ว่าจะไปขี่ม้าแคระเล่นกับเจียเฉิงและคนอื่นๆ เขาก็บอกว่าจะตามไปด้วย

อย่างไรเสีย หลังจากนี้ก็ไม่มีอะไรแล้ว ฝ่าบาทมีคนมากมายคอยอยู่เป็นเพื่อน เขาไม่อยู่ก็ไม่เป็นไร

พอดีเลย สตรีสามคนเข้าไปในป่าก็ไม่ปลอดภัย เขาเลยถือโอกาสตามไปเป็นเพื่อนกับซูมู่อยู่ที่ด้านหลัง เพื่อคุ้มครองพวกนางไปด้วย

แม้ว่าสถานที่ล่าสัตว์จะมีการแบ่งเขต แต่ก็ไม่แน่ว่าอาจจะมีสัตว์ขนาดใหญ่หลุดเข้ามาได้

เสิ่นชิงหลีต้องเข้าร่วมงานเลี้ยงน้ำชาหลายแห่ง พวกบรรดาฮูหยินจัดตั้งวงเล่นไพ่เยว่จื่อ ต่างก็เชิญเสิ่นชิงหลี ซึ่งถ้านางไม่ไปก็คงจะไม่เหมาะสม

ดังนั้น หน้าที่ของนางที่มาที่นี่ก็คือการเข้าสังคมกับบรรดาภริยาขุนนางต่างๆ ไม่สามารถเที่ยวเล่นสนุกได้อย่างไร้กังวลเหมือนซูหว่านและคนอื่นๆ

ช่วยไม่ได้ ในฐานะนายหญิงของตระกูลซู นี่ก็ถือเป็นภาระอันแสนสุขอย่างหนึ่ง

ซูจิ่งอยู่ในกลุ่มผู้ชาย ในขณะที่นางอยู่ในกลุ่มผู้หญิง สองสามีภรรยาร่วมกันสร้างชื่อเสียงที่ดี และเปล่งประกายในบทบาททางสังคมของตนเอง

ในฐานะนายหญิงของตระกูลซู นางรู้กาละเทศะ จัดการทุกอย่างได้อย่างราบรื่น ทุกคนจึงประเมินนางไว้ดีมาก

ชื่อเสียงความรักใคร่ของสามีภรรยาคู่นี้ก็โด่งดังมาก ถือเป็นคู่สามีภรรยาที่เป็นแบบอย่าง

อีกทั้งซูจิ่งนอกเหนือจากภรรยาของเขาแล้ว ก่อนหน้านี้ก็ไม่เคยมีแม้แต่สาวใช้ที่คอยปรนนิบัติบนเตียงเลย

ซูหว่าน เจียเฉิง และซุนหลิงเอ๋อร์ ต่างก็ขี่ม้าขาวตัวน้อยของตัวเอง พวกนางสามคนเข้าไปในป่าด้วยกัน

เจียงอวี้สั่งให้คนจูงม้ามาสองตัว และตามหลังไปกับซูมู่

ซูหว่านสามารถขี่ม้าได้ เคยเรียนมาแล้ว แต่ก็เป็นแค่ขั้นพื้นฐาน ขี่เล่นไปเรื่อยๆ ไม่มีปัญหา แต่ถ้าจะให้นางหัดขี่ม้าเร็ว นางยังขาดทักษะอยู่บ้าง

โชคดีที่เป่าชูเชื่องมาก ความสูงระดับนี้ ถึงแม้จะเตี้ยไปหน่อย แต่ก็ปีนขึ้นง่ายมาก ขึ้นไปได้ในพริบตา

เจียงอวี้และซูมู่มองดูจากด้านหลัง สตรีสามคนขี่ม้าแคระ มองอย่างไรก็น่ารัก

เหมือนกับที่เด็กๆ ควรจะต้องใส่เสื้อผ้าของเด็กๆ นั่นเอง

ซูหว่านกับเจียงอวี้หาที่เหมาะๆ แล้วปล่อยลูกสุนัขจิ้งจอกไป ลูกสุนัขจิ้งจอกคงไม่คิดว่าจะหลุดพ้นจากกรงขังนั้นได้เร็วขนาดนี้ใช่ไหม?

ซูหว่านพยักหน้า นางรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย

เสียง 'ฟิ่ว' ลูกศรก็พุ่งออกไป ปักเข้าที่ขาของกระต่ายโดยตรง

เจียงอวี้คิดว่าการยิงให้ตายในดอกเดียวมันจะดูรุนแรงเกินไป กลัวจะทำให้ผู้หญิงของเขาตกใจ

แต่ซูหว่านจะบอบบางขนาดนั้นได้อย่างไร นั่นเป็นแค่สิ่งที่เขาคิดเอาเองก็เท่านั้นแหละ

ซูหว่านเห็นว่ายิงถูกแล้ว ก็ผลักเขาออกไปในทันที แล้วยกกระต่ายขึ้นมาโบกให้เขาดู ราวกับไม่รังเกียจเลยแม้แต่น้อย

เจียงอวี้เองก็รู้ตัวแล้วว่า ตนเองคิดมากเกินไปแล้ว

เจียเฉิงกับซุนหลิงเอ๋อร์มองดูอยู่ด้านหลัง ถึงกับเคลิบเคลิ้มกับความหวานจนแทบบ้า และต่างก็เผยรอยยิ้มแบบ 'ป้าๆ' ออกมาอย่างรู้ใจกัน

บางครั้ง การได้เห็นคนอื่นเขารักกันก็ดูจะน่าสนใจกว่าการมีความรักเองเสียอีก

“หวานหว่านกับซื่อจื่อช่างเหมาะสมกันจริงๆ!” เจียเฉิงปิดหน้าด้วยมือ ดวงตาเป็นประกายวิบวับ

ซุนหลิงเอ๋อร์พยักหน้าเห็นด้วย

นางสามารถใช้คันธนูได้เป็นอย่างดี เมื่อเห็นกระต่ายตัวหนึ่ง นางก็ยิงธนูออกไปทันที และน่าประหลาดที่นางสามารถยิงถูกเป้า เจียเฉิงเห็นเข้าก็ถึงกับตกตะลึง

“ว้าว หลิงเอ๋อร์ เจ้าเก่งมากเลย เจ้าก็ยิงธนูเป็นด้วยหรือ?”