ชีวิตพลิกผัน ข้ากลายเป็นคุณหนูตัวปลอม นิยาย บท 564

เขาให้นางกำนัลนำกระดาษและพู่กันมาอีกครั้ง แล้วก็เริ่มเขียนใบสั่งยาในทันที

เขายังคงสงบเสงี่ยมเช่นเคย ไม่รีบร้อน พยายามทำทุกอย่างให้สมบูรณ์แบบที่สุดเท่าที่จะทำได้

“ตามใบสั่งยานี้ ให้หมอหลวงไปจัดยาได้เลย”

นางกำนัลรีบถือใบสั่งยาออกไป พบหัวหน้าหมอหลวง เมื่อหัวหน้าหมอหลวงดูใบสั่งยาแล้ว ก็เห็นว่ามีสมุนไพรบางชนิดที่พวกเขาไม่เข้าใจ

สมุนไพรไม่กี่ชนิดนี้ดูเหมือนว่าจะไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับอาการปวดบิดในท้อง

อาการปวดบิดในท้องโดยพื้นฐานแล้วมีลักษณะเดียวกับไส้ติ่งอักเสบเฉียบพลัน ต่างกันเพียงเล็กน้อยตรงตำแหน่งเท่านั้น

“ก่อนจัดยา ข้าอยากจะขอความรู้จากหมอเทวดาน้อยหน่อย เพราะมีสมุนไพรบางชนิดในใบสั่งยานี้ที่ข้ายังไม่ค่อยเข้าใจ”

ในด้านการแพทย์ มีหลายเรื่องที่พวกเขาไม่เข้าใจ แพทย์เหล่านี้มีลักษณะร่วมกันอย่างหนึ่งคือชอบคิดมาก

อยากรู้เหตุผลเป็นพิเศษ ไม่อย่างนั้นจะนอนไม่หลับ

คนข้างนอกเข้ามารายงานว่า หัวหน้าหมอหลวงโจวมีเรื่องต้องการขอคำชี้แนะจากหมอเทวดาน้อย มิฉะนั้นยานี่เขาก็ไม่รู้ว่าจะจัดอย่างไร

“หมอเทวดาน้อย ไม่ได้เขียนใบสั่งยาไว้แล้วหรือ? จัดตามนั้นก็พอ มีอะไรที่ไม่เข้าใจอีก?” ฝ่าบาททรงรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย พระองค์ทรงคิดแค่ว่าจะทำอย่างไรให้ได้ยามาเร็วๆ เพื่อบรรเทาความเจ็บปวดของกุ้ยเฟย

แผ่นกรองภาพลักษณ์ ของหมอเทวดาน้อยยังคงมีพลังทำลายล้างสูงมาก โดยธรรมชาติแล้วความเชื่อของทุกคนจึงเอนเอียงไปทางเขา

แม้แต่ฝ่าบาทก็ไม่มีข้อยกเว้น

ซูมู่ไม่แปลกใจกับการตอบสนองของหัวหน้าหมอหลวงโจว ดูเหมือนว่าจะอยู่ในความคาดหมาย

“ฝ่าบาท ให้เขาเข้ามาเถิด กระหม่อมมีบางอย่างที่ต้องการกำชับเขาพอดี”

ฝ่าบาทได้ยินดังนั้น ก็เลิกคิ้วขึ้นด้วยความสงสัยทันที และรู้ว่าเรื่องนี้ไม่ธรรมดา

เมื่อซูมู่ลงมือรักษา กุ้ยเฟยที่เดิมยังคงส่งเสียงครวญครางอยู่ ก็เงียบลงแล้ว แสดงว่าอาการทุเลาลงจริงๆ

“ให้หัวหน้าหมอหลวงโจวเข้ามา”

ฝ่าบาทตรัสแล้ว ลู่กงกงจึงเชิญคนเข้ามา

หัวหน้าหมอหลวงโจวเข้ามาก็คุกเข่าทันที ฝ่าบาทเลยบอกให้เขาไม่ต้องมากพิธี

“เจ้ามีอะไรไม่เข้าใจก็ถามหมอเทวดาน้อย โดยตรงเถิด เมื่อครู่พอหมอเทวดาน้อยลงมือรักษา กุ้ยเฟยก็ดีขึ้นมากแล้ว”

ซูมู่นั่งอยู่ที่โต๊ะข้างกุ้ยเฟย จำเป็นต้องฝังเข็มให้ครบสองเค่อ จึงจะถอนเข็มได้

“สิ่งนี้เรียกว่า พระจันทร์เต็มดวง กลิ่นของมันคล้ายกับถุงหอมนี้ใช่ไหม? แต่ก็ยังมีความแตกต่างอยู่บ้าง ถ้าไม่เชื่อท่านก็ลองดมดูสิ”

ซูมู่ส่งสัญญาณให้หัวหน้าหมอหลวงโจวมาลองดมดู

พอได้ยินว่าเป็นยาพิษ ลู่กงกงก็รีบยื่นผ้าเช็ดหน้าให้ฝ่าบาทใช้ปิดปากและจมูก

เฉินกุ้ยเฟยที่อยู่บนเตียงก็ตกใจเช่นกัน เมื่อพบว่าเล็บของตัวเองมีจุดขาวอย่างที่หมอเทวดาน้อยกล่าวไว้ ทั้งยังมีทุกนิ้ว นางก็ตื่นตระหนก

เดิมทีคิดว่าตัวเองมีอาการบวมน้ำเล็กน้อยในช่วงนี้ เพราะไม่คุ้นชินกับสภาพอากาศและน้ำในเขตล่าสัตว์ แต่กลับกลายเป็นว่าถูกวางยาพิษ

นางร้องไห้เบาๆ ด้วยความตื่นตระหนก แต่ก็ไม่กล้าร้องเสียงดังเกินไป การที่ร้องไห้แบบนี้ยิ่งทำให้ฝ่าบาทรู้สึกสงสารมากขึ้น

หัวหน้าหมอหลวงโจวลองนำมาดมดู ก็พบว่ามันแตกต่างกันจริงๆ

เมื่อซูมู่ให้เขาลองดม ก็แสดงว่ามันไม่ถึงกับเอาชีวิตของเขาได้

“ท่านหมอเทวดาน้อย พิษพระจันทร์เต็มดวง มีพิษร้ายอย่างไร?” ฝ่าบาทตรัสถาม

“กราบทูลฝ่าบาท พิษพระจันทร์เต็มดวงนี้ไม่ได้ร้ายแรงถึงแก่ชีวิต แต่มันคือยาที่ทำให้คนอ้วนขึ้น การสูดดมยานี้เป็นเวลานานจะทำให้ร่างกายค่อยๆ บวมขึ้น ส่งผลกระทบต่อรูปลักษณ์ภายนอกอย่างมาก เหมือนกับว่าน้ำหนักเพิ่มขึ้นหลายสิบชั่ง ถึงแม้จะไม่ฆ่าคน แต่ก็ทำลายจิตใจ”