ชีวิตพลิกผัน ข้ากลายเป็นคุณหนูตัวปลอม นิยาย บท 656

อยู่ด้วยกันมาหลายปีขนาดนี้ เขาย่อมรู้ความในใจของซุนหลิงเอ๋อร์อย่างทะลุปรุโปร่งแล้ว

ยามค่ำคืน ซุนหลิงเอ๋อร์เพิ่งอาบน้ำเสร็จ และสวมชุดนอนนั่งหวีผมอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง

ซูมู่โอบกอดนางจากด้านหลัง และจุมพิตที่ข้างหูของนาง

ด้วยเหตุนี้ ซุนหลิงเอ๋อร์ทั้งร่างจึงอดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้าน ตัวของนางสั่นเทาเล็กน้อย

ถูกดึงความคิดกลับมาอย่างกะทันหัน นางจึงหดคอลง

“ท่านทำอะไร?”

ซูมู่ไม่ตอบนาง แต่กลับโน้มตัวลงจูบนางอย่างยั่วเย้า จากนั้นก็อุ้มนางในแนวนอนตรงไปยังเตียง

ปกติซูมู่จะค่อนข้างรู้จักควบคุมตนเอง จะไม่เรียกร้องมากเกินไป แต่วันนี้เขากลับดูบ้าคลั่งเล็กน้อยอย่างเห็นได้ชัด

“อยากมีลูกแล้วหรือ? หืม?” เขาถามนางด้วยเสียงที่แหบพร่า

ความในใจของซุนหลิงเอ๋อร์ก็ถูกเปิดเผยออกมาเช่นนี้ ทำให้นางหน้าแดงขึ้นเล็กน้อย แต่นางก็ยังพยักหน้ารับอย่างซื่อตรง

“ข้าอยากจะมีลูกให้ท่าน” นิ้วของนางวนเวียนอยู่บนหน้าอกของเขา ทำให้เขารู้สึกคันยุบยิบในใจ

“ถ้าอย่างนั้นก็มีเลย มีสองคนไปเลย!” ซูมู่เผยรอยยิ้มที่ยั่วยวนและชวนหลงใหล จากนั้นก็ซบใบหน้าลงที่คอของนาง จูบนางอย่างไม่หยุดหย่อน

ค่ำคืนอันหวานชื่น...

...

อันที่จริง คนที่อยากมีลูกไม่ได้มีแค่ซุนหลิงเอ๋อร์เพียงคนเดียว ซูหว่านก็มีความคิดนั้นเช่นกัน เพียงแต่ความปรารถนานั้นไม่ได้รุนแรงขนาดนั้น

นางมักจะจินตนาการอยู่เสมอว่าลูกของนางกับเจียงอวี้จะหน้าตาเป็นอย่างไร จะเหมือนเขาหรือเหมือนนาง?

แต่ถึงอย่างไร หน้าตาก็ต้องไม่ขี้ริ้วขี้เหร่อย่างแน่นอน เพราะพันธุกรรมของทั้งสองคนก็เห็นๆ กันอยู่

สำหรับเจียงอวี้ เขาไม่ได้เร่งรีบนัก เขาอยากจะใช้ชีวิตแบบสองต่อสองกับซูหว่านให้นานขึ้นอีกหน่อย แล้วค่อยพูดถึงเรื่องลูก

อีกทั้ง เขายังมีลางสังหรณ์ว่าในช่วงสองปีนี้เมืองหลวงอาจจะไม่สงบ การมีลูกในตอนนี้จึงดูไม่ปลอดภัยนัก

แต่เรื่องแบบนี้ก็ไม่ใช่เขาคนเดียวที่จะตัดสินใจได้ และเขาก็ไม่ได้ตั้งใจจะให้ซูหว่านกินยาป้องกัน เพราะกินยามากไปก็ไม่ดี

ถ้าหากมีลูก สิ่งที่เขาจะทำได้ก็คือการพยายามปกป้องนางและลูกให้ดีที่สุด

เจียงอวี้รู้สึกคลื่นไส้ เรื่องนี้เห็นได้ชัดว่าพุ่งเป้ามาที่เขา แต่คนบงการเบื้องหลังมีสายตาในการเลือกคนแย่เกินไปจริงๆ เพราะอย่างไรเสียสิ่งที่เรียกว่า ‘กิริยาและบุคลิกอันสง่างาม’ ก็เป็นสิ่งที่ฝึกฝนให้เหมือนไม่ได้เลย

ทุกครั้งที่เจียงอวี้เจอสถานการณ์แบบนี้ เขาก็จะพูดประโยคเดียวทันที

“แม้แต่เรื่องเล็กน้อยก็ยังทำได้ไม่ดี จวนกั๋วกงเลี้ยงพวกเจ้าไว้ให้เสียข้าวสุกหรืออย่างไร? ส่งกลับไปโรงค้าทาส ลดฐานะเป็นทาสชั้นสาม”

จัดการไปสองครั้งเพื่อเชือดไก่ให้ลิงดู คนที่กลัวก็ไม่กล้าอีกแล้ว แต่หนิงเวยกลับกล้า นางถนัดที่สุดในการกระทำความผิดในสถานการณ์ที่เสี่ยงอันตราย

วันหนึ่ง ซูหว่านถูกเจียเฉิงเชิญไปชมดอกเหมยในหิมะ เจียงอวี้อยู่คนเดียวในจวน บ่าวไพร่ก็ยกชาดำที่เขาต้องดื่มทุกวันมาให้ตามปกติ

แต่ชาดำนี้ถูกคนใส่ยาบางอย่างลงไป ดื่มไปได้ไม่นาน เขาก็รู้สึกว่าร่างกายผิดปกติไปหมด ร้อนรุ่มราวกับถูกไฟเผา

ทันใดนั้น เขาก็รู้ว่าตัวเองโดนยาปลุกกำหนัดเข้าแล้ว แถมยังเป็นปริมาณที่มากอีกด้วย เขาหยิบยาลูกลอนออกมากินหนึ่งเม็ด แต่ก็ยังไม่สามารถกำจัดฤทธิ์ยาได้หมดจด ในหัวของเขามีแต่ภาพซูหว่าน

ในเวลานี้ มีหญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาพอดี นางแต่งตัวตามรูปแบบการแต่งกายของซูหว่านในวันปกติ เกล้าผมทรงที่คล้ายคลึงกัน แถมยังมีเล่ห์เหลี่ยมจงใจอบเสื้อผ้าด้วยกลิ่นหอมของดอกฝูหรง

ยาปลุกกำหนัดที่เจียงอวี้โดนไปนั้น เป็นชนิดที่เมื่อกินเข้าไปแล้ว สมองจะทำงานไม่ชัดเจน ใส่ปริมาณมากยิ่งทำให้จำคนผิดได้ง่าย นี่เห็นได้ชัดว่ามีการเตรียมการมาเป็นอย่างดี

หนิงเวยวางแผนไว้ว่า ขอเพียงเจียงอวี้กับคนที่นางจัดเตรียมไว้ได้เสียกัน ถึงเวลานั้นเขาก็จะต้องจำใจแต่งงานกับคนๆ นั้น