ชีวิตพลิกผัน ข้ากลายเป็นคุณหนูตัวปลอม นิยาย บท 671

แต่สุดท้ายก็เป็นท้องแรก เลยเจ็บปวดอยู่เป็นเวลานาน

ทุกคนรออยู่ด้านนอก เจียงอวี้สัมผัสได้ถึงแรงกระแทกของการคลอดบุตรเป็นครั้งแรก มือที่โอบรอบเอวซูหว่านนั้นบีบรัดแน่นขึ้นเรื่อยๆ

ซูอวิ๋นได้ยินเย่ว์อิ๋นซวงร้องด้วยความเจ็บปวด ในที่สุดเขาก็ทนไม่ไหว ฝ่าฝืนการห้ามปรามของทุกคน และรีบวิ่งเข้าไปในห้องคลอดเพื่ออยู่เป็นเพื่อน

ในสมัยโบราณ ผู้ชายไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปในสถานที่ที่เต็มไปด้วยเลือดอย่างห้องคลอด ว่ากันว่ามันจะส่งผลกระทบต่อโชคลาภภายนอกของพวกเขา

แต่ซูอวิ๋นไม่สนใจเรื่องพวกนี้ ผู้หญิงของเขากำลังให้คลอดลูกให้เขาอยู่ข้างใน ก้าวเข้าประตูผีไปครึ่งก้าวแล้ว เขาจะรังเกียจนางได้อย่างไร?

แม่ซูก็อยู่ที่ศาลบรรพบุรุษเพื่อสวดอ้อนวอนมาตลอด ลูกสะใภ้แต่ละคนนั้นนางดูแลอย่างเท่าเทียมกัน นางก็รู้สึกสงสารและเป็นห่วงเท่ากัน

เย่ว์อิ๋นซวงคลอดนานกว่าเสิ่นชิงหลี เริ่มเจ็บท้องตั้งแต่ช่วงบ่าย จนกระทั่งเช้าวันรุ่งขึ้นถึงได้คลอดออกมา

ไม่มีอะไรผิดคาด เป็นฝาแฝดชายหญิงที่แข็งแรงมาก เด็กน้อยทั้งสองคนสืบทอดดวงตาที่โตจากผู้เป็นแม่ น่ารักสุดๆ

ซูอวิ๋นได้เลื่อนขั้นเป็นพ่อในทันที แถมยังได้อุ้มถึงสองคนในคราวเดียว ปากก็ยิ้มไม่หุบ ดีใจจนแทบจะตัวลอยเลยทีเดียว

เขาถามซูหว่านอย่างตื่นเต้น ให้นางตั้งชื่อลูกให้ เขามักจะพูดเสมอว่าลูกของเขาในอนาคตต้องให้อาหญิงของลูกเป็นคนตั้งชื่อให้

ซูหว่านลูบท้องพลางหัวเราะออกมา

“ฝาแฝดชายหญิง แน่นอนว่าต้องเป็นท่านกับพี่สะใภ้สี่ ตั้งให้คนละชื่อแล้ว”

“ข้าไม่เป็นไรหรอก หวานหว่าน พวกเราตกลงกันไว้แล้ว ว่าจะให้เจ้าเป็นคนตั้งชื่อลูกให้” เย่ว์อิ๋นซวงนอนอยู่บนเตียงพลางหัวเราะ

ซูอวิ๋นเคยบอกว่าซูหว่านเป็นบุคคลที่มีความหมายอย่างยิ่งในชีวิตของเขา ไม่ได้เป็นเพียงแค่พี่น้องธรรมดาเท่านั้น

ซูหว่านยังเป็นจุดเปลี่ยนของชีวิตอันรุ่งโรจน์ของเขาด้วย

เมื่อได้ยินดังนั้น ซูหว่านก็กระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที เพราะนางชอบการตั้งชื่อ

“ถ้าอย่างนั้น ข้าจะต้องคิดให้ดีว่าจะตั้งชื่อหลานตัวน้อยๆ ทั้งสองของข้าอย่างไรให้ไพเราะและมีความสละสลวย”

“หวานหว่าน ต่อไปเจ้าก็ตั้งชื่อลูกของข้าให้ด้วยนะ!” ซุนหลิงเอ๋อร์ชี้ไปที่เด็กน้อยในท้องของตนเอง

ได้เลย ในเมื่อให้นางเป็นคนตั้งชื่อให้ทั้งหมด นางก็จะไม่เกรงใจแล้ว จะตั้งให้ทุกคนเลย

“ถ้าอย่างนั้น พวกท่านก็อย่ามาโทษข้านะถ้าชื่อที่ตั้งให้ไม่ไพเราะ”

“พวกเราเชื่อว่าเจ้าจะตั้งได้ดี”

“เรื่องนี้จะบรรเทาได้อย่างไรกันเล่า? นี่เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ การคลอดบุตรทุกคนก็ต้องผ่านความทรมานนี้”

“แต่ข้าก็ยังอดเป็นห่วงไม่ได้!” เจียงอวี้คิดว่า เมื่อถึงเวลานั้น เขาจะต้องอยู่เคียงข้างคอยดูแลนางไม่ห่างไปไหน

เขารู้จักรักและห่วงใยภรรยาของตนเอง ข้อนี้ก็ดีกว่าผู้ชายทั่วไปมากมายแล้ว ซูหว่านรู้สึกพึงพอใจอยู่ในใจ

“ถ้าอย่างนั้น ท่านก็กลับมาอยู่กับข้าให้มากขึ้น ทุกคืนพาข้าออกไปเดินเล่น ออกกำลังกายเบาๆ การทำเช่นนี้จะช่วยให้ข้าคลอดลูกได้อย่างราบรื่นขึ้น”

เมื่อเข้าสู่ช่วงตั้งครรภ์ระยะสุดท้าย ซูหว่านจะต้องขยับตัวให้มากขึ้น เพื่อให้ทารกเข้าสู่ช่องเชิงกรานได้เร็วขึ้น และตำแหน่งของทารกที่ถูกต้องจะไม่ทำให้เกิดการคลอดยาก

“รออีกเดือนกว่าๆ ข้าจะไปกราบทูลองค์รัชทายาท ขอให้ข้ากลับมาอยู่เป็นเพื่อนเจ้าเพื่อเตรียมคลอด ส่วนทางกรมตุลาการ ก็จะให้อาหนานช่วยดูแลแทน”

อย่างไรก็ตาม งานของกรมตุลาการก็เป็นเช่นนั้น หากมีปัญหาที่แก้ไขไม่ได้จริงๆ ค่อยมาแจ้งเขาก็ได้ เขาจะบอกให้อาหนานคอยจับตาดู

เมื่อพูดถึงอาหนาน ซูหว่านก็ให้การประเมินต่อคนผู้นี้ค่อนข้างสูง เมื่อนึกถึงหลิวอวิ๋นและหลิวอิ๋งที่อยู่เคียงข้างนาง รับใช้นางมาหลายปี ตอนนี้ก็อายุเกินยี่สิบกันแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้แต่งงาน

พอดีว่าฝั่งเจียงอวี้ก็มีองครักษ์ชายโสดที่อยู่ในวัยเหมาะสม แต่ละคนก็มีความสามารถโดดเด่นและรูปลักษณ์ดีเยี่ยม

หลิวอวิ๋นและหลิวอิ๋งรับใช้นางอย่างสุดความสามารถ นางก็ควรจะหาคู่ครองที่ดีให้แก่พวกนางด้วย