เรื่องวิวาห์ของเจ้าสาวจำเป็น บทที่ 72 การข่มขู่ของการสวมเขา

sprite

จะต้องลบสวี่เจียนจากใจของเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนให้หมด!

ในใจของภรรยาตัวเองมีชายคนอื่น เรื่องหดหู่แบบนี้เกิดขึ้นกับใคร ไม่มีใครทนได้ทั้งนั้น นับประสาอะไรกับเซียวเซิ่ง?นักล่าแต่กำเนิด!ก็ยิ่งทนไม่ไหว

ถ้าไม่ถอนวัชพืชที่มีพิษอย่างสวี่เจียน งั้นการสวมเขาก็จะอยู่บนหัวเขาตลอดไป คุกคามเกียรติของเขาในฐานะผู้ชายได้ทุกเมื่อ ……คนเราทำอะไรต้องโหดบ้าง ไม่งั้นคงไม่สำเร็จ!

แต่เหลือบมองไปยังเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนที่ถือโทรศัพท์ดูคลิปอย่างตั้งใจ เซียวเซิ่งก็ปวดใจเล็กน้อย ผู้หญิงคนนี้พอใจง่าย เอาใจเล็กน้อยก็เลิกงอแงแล้ว

แต่ว่า เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนไม่ใช่คนที่รับมือด้วยง่าย เธอดูคลิปไปก็คิดไปว่าจะใช้โอกาสนี้โทรไปอย่างไรดี ยังไงโทรศัพท์ก็ถืออยู่ในมือ เบอร์ของสวี่เจียนก็จำได้ดีอยู่ในใจ จึงเป็นกังวลอยู่ตลอดเวลา ……

กล้าโทรไปไหม?

หัวใจของเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนเต้นแรง เงยหน้าแอบมองไปที่เซียวเซิ่ง ก็โดนสายตาสีดำคู่นั้นของเขาจับได้พอดี“ใจเต้นแรงขนาดนี้ เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยน คุณคิดอะไรอีก?”

“กรี๊ด……”เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนตกใจกลัวจนตัวสั่น โทรศัพท์ร่วงลงไป กระแทกเข้าดวงตาของตัวเองแรงๆ ……

เซียวเซิ่งยื่นมือออกไปอย่างสบายๆ ปิดหน้าของเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนพอดี โทรศัพท์ชนไปที่กระดูกนิ้วของเขา แล้วเด้งไปด้านข้าง

“ผมทำให้คุณกลัวขนาดนี้เชียว?”

“คนเลว……ใครไม่กลัวบ้างล่ะ?”

“ส่วนสวี่เจียนคือคนดี?”เซียวเซิ่งมองเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยน มือยังคงปิดไปที่ดวงตาของเธอ ไม่อยากเห็นเธอดูหลงใหล และยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว ตอนพูดถึงสวี่เจียน

“อือ เขาดีต่อฉันมาก”เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนยกริมฝีปากขึ้น จากนั้น ปากก็ถูกปิดลง

เซียวเซิ่งถามอย่างอิจฉาว่า“ดีขนาดไหน?”

“นอกจากมีบุญคุณแล้ว ให้ความรู้สึกปลอดภัยและความรับผิดชอบก็ไม่เท่าไหร่หรอก เลี้ยงลูกทำอาหารซักเสื้อผ้าหวีผมผูกเชือกรองเท้า และพาไปเดินเล่นก็ไม่ใช่เรื่องที่ควรพูดถึงนัก แต่เขาดีที่……ไม่เคยโกรธฉัน และก็ไม่เคยตีฉัน”

เซียวเซิ่ง:“……”

ในใจมีแต่คำหยาบคายวิ่งเข้ามาอยู่ตรงที่เดิม อุดแทบตาย เขาแย่งั้นเหรอ ไม่กล้าใช้แรงกับเธอบนเตียง ยังไม่รักเธอพองั้นเหรอ?

หน้าประตูสำนักงานตำรวจจงโจว รถหรูสีดำคันหนึ่งก็ค่อยๆ หยุดลง

หลินเซวียนที่รับผิดชอบดูแลต้อนรับก็เข้ามาด้วยรอยยิ้ม เปิดประตูรถด้วยความเคารพ“ผู้อาวุโสเซี่ย คุณมาแล้วเหรอ”

“ผู้ช่วยหลิน เกรงใจแล้ว”ผู้อาวุโสคนหนึ่งในชุดสูทรองเท้าหนัง สวมหมวกทรงสูงออกมาจากรถ

ใบหน้าเขาดูสดใส ดวงตานั้นลึกซึ้งมีชีวิตชีวา ดูเป็นมิตร มีความเป็นสุภาพบุรุษ สง่างามกว่านักธุรกิจ งดงามกว่านักวิชาการ ในวิลล่าตระกูลเซียวเขาเป็นแค่พ่อบ้านธรรมดา แต่เมื่ออยู่นอกวิลล่าตระกูลเซียวสถานะทางสังคมของเขากลับสูงมากจนไม่มีใครกล้าดูถูก

“รองผู้บัญชาการสวี่ของพวกเรารอนานแล้ว เชิญทางนี้ค่ะ”

“ขอบคุณมาก”เซี่ยเอ่อรับกระเป๋าเอกสารจากคนขับรถ แล้วเดินตามไปอย่างสุขุม……

ได้ยินว่าพ่อบ้านเซี่ยจะมา สวี่เจียนก็ไม่ได้คิดไม่ดีอะไร เขาตั้งใจโกนหนวด แต่งตัวให้ดูดี แล้วมาต้อนรับเขาอย่างมีมารยาท

หลังจากทั้งสองฝ่ายนั่งและทักทายกันแล้ว ก็คิดไม่ถึงว่าจู่ๆ พ่อบ้านเซี่ยก็หยิบลูกคิดออกมา ดีดลูกคิดจนส่งเสียงขึ้นมา สวี่เจียนจึงตระหนักได้ว่าแย่แล้ว ใบหน้าถ่อมตัวนั้นก็เกร็งขึ้นมา อยากแย่งลูกคิดมาแล้วทำลายซะ!

ยี่สิบนาทีต่อมา พ่อบ้านเซี่ยหยุดดีดลูกคิด เปิดกระเป๋าเอกสารออก ดันไปตรงหน้าสวี่เจียน“รองผู้บัญชาการสวี่ สี่ปีนี้คุณนายน้อยและคุณชายของพวกเราใช้เงินไป 1 ล้านหยวนเพื่อคุณ นี่คือ 2 ล้านยูโร ขอบคุณสำหรับการทำงานหนักของคุณในสี่ปีที่ผ่านมา”

“เซียวเซิ่งนั้นรวยจริงๆ 2 ล้านยูโรเป็น 15 ล้านหยวน เงินเดือนของผมทั้งชาตินี้ก็หาไม่ได้ขนาดนี้”

สวี่เจียนกดความโกรธและความเจ็บปวดไว้ในใจ มองไปที่เซี่ยเอ่อแล้วถามอย่างชอบธรรมว่า“พ่อบ้านเซี่ยเป็นคนมีคุณธรรมน่าเคารพ ไม่คิดเลยเหรอว่าเซียวเซิ่งทำเกินไปมาก?เรื่องความรู้สึกเป็นสิ่งที่ไม่มีราคา แล้วจะใช้เงินซื้อได้อย่างไร?”

“ไม่เกินไป”พ่อบ้านเซี่ยยิ้มบางๆ“เงินจำนวนนี้ไม่ได้เป็นการดูถูกคุณ แต่เป็นการแสดงความเคารพและขอบคุณคุณ ผู้บัญชาสวี่ได้โปรดอย่าคิดมากหรือบ่นมากไปเลย โชคชะตากรรมมาๆ ไปๆ ปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติเถอะ”

“ผมปล่อยไปตามธรรมชาติเสมอ แต่ช่วยไม่ได้ที่มีคนทำร้ายทุบตี”

“รองผู้บัญชาการสวี่หมายความว่าอย่างไร?ใครทำร้าย?”พ่อบ้านเซี่ยถามอย่างอบอุ่น ด้วยรอยยิ้ม อย่างหน้าเนื้อใจเสือ

พ่อบ้านของเซียวเซิ่งเจ้าเล่ห์พอๆ กับเจ้านายเลย สวี่เจียนลุกขึ้นเดินมาสองก้าว สงบสติอารมณ์แล้วพูดว่า“ถ้าคุณเซียวปล่อยเป็นไปตามธรรมชาติได้ ก็ควรปล่อยเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยน

เธอดึงพี่สาวของลงมาจากเกี้ยว แล้วนั่งเอง บูชาฟ้าดินกับเจ้านายของผม คุณชายของเราไม่เคยบังคับเธอ

“เธอถูกใส่ร้าย”

“อันนี้คุณปรารถนาไปเอง เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนยอมรับผิดแล้ว และยังขอโทษคุณชายด้วย”

“เธอถูกบีบ ยอมรับผิดโดยการทนทรมานอย่างไร้ทางเลือกต่างหาก”มือสองข้างของสวี่เจียนวางไว้บนโต๊ะแล้วจ้องเซี่ยเอ่อ“เธอนักผมมาตลอด รักผมมาสี่ปีแล้ว รักเข้ากระดูกจนไม่อาจลืมได้ ……”

เซี่ยเอ่อมองหน้าของสวี่เจียน แล้วพยักหน้า“ผู้บัญชาสวี่หน้าตาหล่อเหลาจริงๆ แต่คุณชายผมหล่อกว่า เธอเปลี่ยนใจไปรักคนอื่นไม่แปลกหรอก ผู้หญิงเป็นสัตว์ที่ใช้สายตามองทั้งนั้น”

“เธอไม่ใช่ผู้หญิงเหลาะแหละที่ตัดสินคนจากรูปลักษณ์ ตกหลุมรักใครก่อนก็คนนั้น ไม่มีทางเปลี่ยนใจ”

จึงเตือนเขาให้เผชิญหน้ากับความจริง“ผู้หญิงก็เหมือนกับแผ่นดิน ใครแย่งไปก็เป็นของคนนั้น ไม่มีใครมาก่อนมาหลัง ถึงจะบอกว่าเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนจะรู้สึกกับคุณก่อน แต่คุณไม่มีความสามารถในการเฝ้าแล้วจะโทษใครได้?อีกอย่างเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนมาลูกหัวเสือก่อนเอง อ้อไม่สิ เธอเปิดปากเสือ แล้วเอาหัวของตัวเองยัดเข้าไป

เซียวเซิ่งกลายเป็นกระต่ายขาวตัวน้อยที่ไร้เดียงสาที่สุด บนโลกนี้ ……สวี่เจียนถึงกับพูดไม่ออก

พ่อบ้านเซี่ยยืนขึ้นมา แล้วบีบหมวก“คนหนุ่มคนสาวอยากจะเปิดกว้าง โลกใบนี้ช่างอันตรายนัก ผู้รู้สถานการณ์คือผู้มีสติปัญญาเป็นเลิศ รีบกลับตัวถอยออกในตอนที่พร้อม อย่าโดนคนที่มีอะไรแอบแฝงลากไปเลย”

อ่าน เรื่องวิวาห์ของเจ้าสาวจำเป็น บทที่ 72 การข่มขู่ของการสวมเขา

นิยาย เรื่องวิวาห์ของเจ้าสาวจำเป็น นี้เต็ม อ่าน บทที่ 72 การข่มขู่ของการสวมเขา และบทอื่น ๆ ได้ที่นี่

นิยาย เรื่องวิวาห์ของเจ้าสาวจำเป็น โดย BUNNY กำลังมาถึงสถานการณ์ที่น่าทึ่งโดยมี บทที่ 72 การข่มขู่ของการสวมเขา ที่ซึ่งความรักของนักแสดงนำชายและนางเอกจะดำเนินไป ติดตามนิยายเรื่องนี้ได้ที่ novelones.com

คำค้นหาที่เกี่ยวข้อง:

เรื่องวิวาห์ของเจ้าสาวจำเป็น บทที่ 72 การข่มขู่ของการสวมเขา

นิยาย เรื่องวิวาห์ของเจ้าสาวจำเป็น บทที่ 72 การข่มขู่ของการสวมเขา