เสือร้ายพ่ายเมีย นิยาย บท 26
“อ๊ะ อ๊า อ๊าง~ บะ... เบา ๆ อึก~ ใจ๋จุก”
“ซี๊ด~”
เสียงลามกดังขึ้นเรื่อย ๆ ตัวของฉันสั่นกระเพื่อมจากแรงกระแทกที่ป่าเถื่อน เพราะรุนแรงมากเกินไปทำให้เริ่มเจ็บมากกว่ามีอารมณ์ร่วม
“ใจ๋ไม่ไหวแล้ว บะ... เบากว่านี้ อึก~ ได้ไหม อื้อ~”
“อ๊า~ น่ารำคาญ”
ถึงจะดูหงุดหงิดแต่พี่เสือก็ยอมผ่อนแรงกระแทกลง เขาจับฉันนอนตะแคงแล้วยกขาข้างหนึ่งขึ้นแนบลำตัวพาดบนบ่า เอวสอบกระแทกช้า ๆ และหนักหน่วง มันจุกจนเกร็งท้องไปหมด
“อึก~ จุก”
“อ๊า~ แน่น ซี๊ด~”
จากแรงกระแทกที่ช้า ๆ เริ่มเร่งถี่รัวขึ้นอีกครั้ง ฝ่ามือหนาบีบเคล้นก้นของฉันและฟาดลงแรง ๆ
“พี่เสือใจ๋ อ๊ะ จุก~”
“ครางดัง ๆ ซี๊ด~”
พี่เสือเชิดใบหน้าขึ้นกัดริมฝีปากตัวเองเบา ๆ ก่อนจะกดสายตาลงมามองฉันที่กำลังทำหน้าบิดเบี้ยวเพราะจุกจากแรงกระแทกที่ไร้ความปรานี
ไม่นานร่างหนาก็กระตุกเกร็งสิ้นสุดแรงกระแทกที่บ้าคลั่ง ฉันหอบหายใจถี่รัวรีบกอบโกยอากาศเข้ามาในปอด
พี่เสือเอาแก่นกายออกแล้วเดินไปหยิบผ้าขนหนูมาพันตัว ก่อนจะโยนผ้าอีกผืนมาให้ฉัน
“รีบไปจัดการตัวเองให้เรียบร้อย”
“…” ฉันเอาแต่มองหน้าเขา จนถูกตั้งคำถาม “มองเอาอะไรนัก?”
“เปล่าค่ะ”
พี่เสือทำหน้าไม่สบอารมณ์ต่างจากเมื่อครู่ที่ดูต้องการฉันเอามาก ๆ จากนั้นก็หยิบบุหรี่ออกไปสูบที่นอกระเบียง
ฉันมองคนตัวสูงด้วยความคิดมากมายในหัว ก่อนจะพยุงตัวเองลุกขึ้นมาเข้าห้องน้ำจัดการตัวเองให้เรียบร้อย
เมื่อส่องกระจกดูก็เห็นรอยกัดบนไหล่มันมองเห็นได้ชัดเจน ไหนจะรอยแดงที่คออีก ถ้าไม่ต้องการให้ใครรู้แล้วจะทำรอยไว้แบบนี้ทำไม
“เธอนอนในห้องนี้ก็แล้วกัน” ฉันรีบถามเมื่อเห็นเขากำลังจะเดินออกไปจากห้องนอน “แล้วพี่เสือ…ไม่นอนด้วยกันเหรอคะ”
“ฉันจะนอนโซฟา”
“… นอนบนเตียงกับใจ๋ก็ได้ค่ะ”
“ฉันไม่อยากนอนบนเตียงกับเธอ แค่นี้มันเข้าใจยากตรงไหน”
“ถ้ารังเกียจกันขนาดนี้ก็ไม่น่าจะทำซ้ำถึงสองครั้งนะคะ”
“อย่าพล่ามให้มันมากนัก”
“พี่เสือเห็นใจ๋มีค่าแค่ตอนที่ไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเหรอคะ”
“แล้วแต่จะคิด” ความเฉยชาแบบนั้นมันสร้างรอยแผลให้ฉันตั้งกี่รอบแล้ว
ฉันหันหลังแล้วนอนลงบนเตียงไม่สนใจคนที่เดินออกไปจากห้อง เมื่อประตูปิดลงหยดน้ำตามันก็ไหลอาบแก้ม
ที่คิดไว้จะทำจริง ๆ ที่ผ่านมาฉันคงเรียกร้องไห้อีกฝ่ายมาสนใจมากเกินไป ในหลาย ๆ ครั้งก็อยากลองเฉยชาดูเหมือนกันเผื่อสักวันจะชินแล้วเดินออกมา
#วันต่อมา
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เสือร้ายพ่ายเมีย