เสือร้ายพ่ายเมีย นิยาย บท 25

พี่เสือไม่แสดงสีหน้าอะไรออกมาหลังจากที่ฉันเอ่ยคำนั้น เพราะเขามีอย่างอื่นที่สนใจมากกว่า

เสื้อที่สวมใส่ถูกเลิกขึ้นมากองไว้บนเนินอก จากนั้นฝ่ามือหนาก็บีบขยำอย่างแรงจนหน้าอกสองเต้าขึ้นสีแดงเถือก

ถ้ามันจะเกิดขึ้นอีกครั้ง

ฉันก็คงไม่สามารถห้ามได้

เพราะเป็นพี่เสือถึงได้ยอมแม้รู้ว่าอีกคนต้องการแค่ร่างกาย

ใบหน้าคมคายก้มลงมาใช้เขี้ยวฟันกัดเบา ๆ ที่หน้าอก จากนั้นก็สอดมือเข้ามาใต้แผ่นหลังเพื่อปลดตะขอบราเซียให้หลุดออก

“ควบคุมตัวเองไม่ได้เลยเหรอคะ”

“ทำไมฉันต้องห้ามใจ” คำตอบกลับมาทันทีนั้นทำให้ฉันชะงักเล็กน้อย ก่อนจะพูดต่อ “ติดใจใจ๋ใช่ไหม”

“หึ!! ของสด ๆ ใหม่ ๆ ใครจะไม่ชอบ”

“…” ไม่รู้ว่าไปเอาคำพูดที่ทำร้ายจิตใจคนอื่นขนาดนี้มาจากไหน ต่อให้พูดอะไรไปก็จะได้รับคำตอบที่คนฟังต้องจุกแน่นไปทั้งอกกลับมา

“อ๊ะ!” ฉันสะดุ้งเชิดหน้าขึ้นเม้มริมฝีปากแน่นเมื่อถูกเขี้ยวฟันคมงับลงมาบนไหล่ ครั้งนี้พี่เสือออกแรงงับจงใจให้เจ็บ

ริมฝีปากหนาลากไล้มาตรงซอกคอพร้อมกับมือที่ดึงบราเซียออกไปให้พ้นจากตัว แล้วค่อย ๆ เลื่อนใบหน้าต่ำลงมาที่ระดับอกสองเต้า

“อะ อื้อ~” ร่างกายกระตุกเกร็งพร้อมเปล่งเสียงครางออกมาอย่างไม่สามารถอดกลั้นได้เพราะถูกพี่เสือใช้นิ้วเขี่ยหยอกล้อเม็ดไตสีสดที่ชูชันอยู่

“ทำไมถึงไม่ห้าม?”

“อื้อ~ อ๊า~”

“อยากโดนฉันเอาขนาดนั้น?”

“เพราะใจ๋รู้ ว่าห้ามยังไงพี่เสือก็ไม่ฟัง”

“อืม~ เด็กดี”

คำพูดที่คนด้านบนเอ่ยออกมาเสียงแผ่วนั้นทำเอาหัวใจดวงน้อยเต้นรัว ฉันแพ้ให้กับอะไรแบบนี้จริง ๆ อย่างที่เขาว่าพูดดีนิดหน่อยก็ยอม แบบนั้นไม่ผิด

ริมฝีปากหนาตะโบมดูดดุนยอดปะทุมถันอย่างหื่นกระหาย พร้อมฝ่ามือที่เลื่อนลงมาถอดกางเกงของฉันออกไปให้พ้นทาง

เมื่อร่างกายของฉันเปลือยเปล่าพี่เสือก็หยัดตัวยืนขึ้น เขาล้วงมือไปยังกระเป๋าหลังของกางเกงแล้วหยิบถุงยางอนามัยออกมาใช้ปากคาบไว้ จากนั้นก็ปลดตะขอกางเกงรูดซิปลงแล้วถอดมันออกให้พ้นท่อนขา

ภาพที่เห็นพี่เสือใช้ปากคาบถุงยางอนามัยไว้ทำให้รู้สึกมวลท้องน้อยไปหมด ยิ่งได้เห็นตอนสวมใส่ถุงยางมันยิ่งทำให้ร้อนวูบวาบไปทั้งตัว

แบบนี้เหรอที่เขาเรียกว่ามีอารมณ์ ทั้งที่กำลังจะเผชิญกับความเจ็บปวดอีกครั้ง แต่ไร้ความกลัวต่างจากครั้งก่อน

“มองฉันด้วยสายตาแบบนั้น… ใครเป็นคนสอน”

“ทำไมเหรอคะ”

พี่เสือเค้นหัวเราะในลำคอจากนั้นก็นั่งลงข้าง ๆ กับฉันที่นอนอยู่ ก่อนจะออกคำสั่ง

“ขึ้นมา”

สิ้นสุดคำสั่งฉันก็ทำตามอย่างว่าง่ายโดยลุกขึ้นมานั่งคร่อมบนตักแกร่งใช้แขนคล้องคอหนาเอาไว้