ฉู่จวินสิงไม่เคยพบเห็นของสิ่งนี้มาก่อน แต่ว่าของสิ่งนี้กลับทำให้เขาหายใจได้สะดวกขึ้น
อีกทั้งยังช่วยไม่ให้สูดดมกลิ่นเหม็นนี่ได้
สายตาของฉู่จวินสิงมองไปยังเจี่ยนอันอันด้วยความสงสัย เขาเริ่มรู้สึกประหลาดใจในตัวเจี่ยนอันอันมากยิ่งขึ้น
เห็นเพียงเจี่ยนอันอันมองไปยังกลุ่มทหารรักษาพระองค์เหล่านั้นอยู่
มุมปากของนางยกขึ้น ดวงตาก็โค้งงอเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว
ใบหน้าที่เดิมงดงามน่ามองอยู่แล้ว ก็เปลี่ยนเป็นงดงามยิ่งขึ้นเพราะรอยยิ้มนี้
เหล่าทหารองครักษ์เหล่านั้นที่กำลังท้องไส้ปั่นป่วนกันอยู่ เริ่มขออนุญาติหัวหน้าของพวกเขาไปขับถ่ายอีกครั้ง
ครานี้หัวหน้าของพวกเขาไม่ได้มีอาการปวดท้อง
เขาจ้องไปยังทหารรักษาพระองค์เหล่านั้น ก่อนจะโบกมือให้พวกเขาอย่างรำคาญ
“ไป ๆ ๆ รีบไปจัดการเร็ว ๆ”
“หากพวกเจ้ายังผายลมเหม็นเน่าอยู่ที่นี่อีก ข้าคงจะถูกพวกเจ้ารมกลิ่นเหม็นนี่จนตายแน่”
หลังจากที่ทหารรักษาพระองค์เหล่านั้นได้รับอนุญาติแล้ว ทั้งหมดก็พากันกุมท้องแล้ววิ่งไปยังป่ารกร้างห่างไกลออกไป
เมื่อมองดูทหารรักษาพระองค์ทางด้านนี้ ก็เหลือเพียงแค่หัวหน้าทหารรักษาพระองค์เท่านั้น
ในที่สุดเจี่ยนอันอันก็ลุกขึ้น ก้าวอาด ๆ มุ่งตรงไปยังทหารรักษาพระองค์
คนในตระกูลทั้งหมดต่างก็พากันหันไปมองยังเจี่ยนอันอัน
พวกเขาไม่เข้าใจ เจี่ยนอันอันกำลังจะทำอะไร?
ฉู่จวินสิงเองก็จ้องเขม็งไปที่เจี่ยนอันอันเช่นกัน
เขาเองก็อยากจะรู้ว่าเจี่ยนอันอันจะสามารถทำอะไรได้บ้าง
เมื่อเห็นว่าเจี่ยนอันอันกำลังเดินตรงมาหา หัวหน้าทหารรักษาพระองค์โบกแส้ในมือ ฟาดลงไปที่นาง
เสียง ‘เพียะ’ ดังขึ้น แส้ฟาดไปยังด้านข้างเท้าของเจี่ยนอันอัน
“หยุดนะ เจ้านักโทษเนรเทศ รีบถอยกลับไปเดี๋ยวนี้”
หัวหน้าทหารรักษาพระองค์ถึงแม้ว่าจะหวาดกลัวเข็มเงินของเจี่ยนอันอัน แต่อย่างไรเสียเขาก็เป็นผู้นำที่นี่
วินาทีถัดมา สายตาของหัวหน้าทหารรักษาพระองค์เปลี่ยนเป็นเฉื่อยชาขึ้นมา
ร่างกายของเขาเป็นเหมือนกับเสาไม้อย่างไรอย่างนั้น ยืนนิ่งอยู่กับที่ไม่เคลื่อนไหวใด
เจี่ยนอันอันเดินเข้าไปตบลงไปบนศีรษะของหัวหน้าทหารรักษาพระองค์ ก่อนจะเอ่ยสั่งออกมา “ตามข้ามา!”
เมื่อเจี่ยนอันอันเอ่ยจบ ก็เดินตรงไปทางด้านของฉู่จวินสิง
ทุกคนต่างก็มองเห็นหัวหน้าทหารรักษาพระองค์ที่หยิ่งผยองอยู่เมื่อครู่นี้
ตอนนี้กลับเป็นเหมือนผีดิบที่เดินตามเจี่ยนอันอันมายังฉู่จวินสิง
เมื่อมาถึงเบื้องหน้าฉู่จวินสิง เจี่ยนอันอันก็หันหลังกลับไป เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา “กลุ่มคนชุดดำเมื่อครู่นี้ใครเป็นคนส่งมา บอกความจริงข้ามา”
หัวหน้าทหารรักษาพระองค์มองไปยังด้านหน้าด้วยความว่างเปล่า แล้วตอบตามความจริง “พวกเขาเป็นคนที่ฮ่องเต้ทรงส่งมา ฮ่องเต้ต้องการจะสังหารเยียนอ๋องและคนในตระกูล”
คำพูดของหัวหน้าทหารรักษาพระองค์ ทำให้สีหน้าของพวกฉู่จวินสิงทั้งสามคนเปลี่ยนเป็นไม่น่ามองอย่างยิ่ง
ฉู่จวินหลุนใช้มือกำไปที่รถเข็นอย่างแรง จนเส้นเอ็นบนหลังมือปูดขึ้นมา
พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าฮ่องแต่จะต้องการฆ่าล้างบางทุกคนให้หมดถึงขนาดนี้!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ฝ่ามิติพลิกชะตาอ๋องผู้ถูกเนรเทศ
ทำไมปลดล็อคไม่ได้ เป็นแบบนี้มานานแล้วเมื่อไหร่จะแก้ไข...
ใช้เหรียญ◌ำม่ได้...
สนุกมากค่ะ ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ...